Dagelijks Surinaams milieunieuws

Gendarmerie Saint-Laurent vindt 9000 eieren groenezeeschildpad in plastic vuilniszakken korjaal Marowijnerivier

2012-02-29T18:56:00.003-03:00

Saisie de neuf mille œufs de tortue verte

29-02-2012 France Guyane

Les gendarmes de Saint-Laurent du Maroni ont découvert hier (mardi), vers 22 h 30, dans une pirogue qui venait d'accoster, neuf mille œufs de tortue verte conditionnés dans des sacs poubelle.

La tortue verte est une espèce protégée. Les gendarmes continuent leur enquête pour retrouver le propriétaire de la pirogue et de la marchandise.

WNF Commercial - De natuur dat ben jij

2012-02-29T18:49:00.001-03:00

De 'verloren jaren' van de jonge lederrugschildpadden - Zeeschildpad wereldwijd ernstig in voortbestaan bedreigd

2012-02-29T17:26:00.001-03:00

Lost Years of Leatherback Sea Turtle Hatchlings

29-02-2012 By Dave Armstrong, Earth Times

A female returns to the ocean after returning to the beach she once left as successful nestling; Credit: Shutterstock

When hatchlings take off from their nests, leatherback turtles enter the "Lost Years" (from 0-10 years old). This period is important to us now that declining populations have forced us to adopt any conservation means at our disposal. For the eastern Pacific population, "Hatchling Highways" in the form of rapid offshore eddies have now been identified as transporting turtles away from predators to their oceanic refuges.

The huge, critically endangered leatherback sea turtle (Dermochelys coriacea) has declined to 10% of its population from twenty years ago. As our largest sea turtle, it has specialised in eating jellyfish, often at great depths. For this reason, it has no obvious carapace and can resist water pressure with its flexible internal shell and leathery external covering.

The poaching of its eggs, fishing, degradation of nesting and foraging areas have contributed to a precipitous decline in Central America, only slightly helped by protection and juvenile turtle recruitment efforts in Costa Rica. The largest nesting colony at Playa Grande in Costa Rica is confirmed to be the most successful colony in transporting youngsters on the offshore eddies and other currents. Passive tracers were used to indicate where flows carried nestlings from the coast.

Baby Leatherback sea turtle; Credit: Shutterstock

After six months, turtles develop a fuller and deeper swimming ability, but until then, the authors assume they are carried, rather like the passive tracers. Apart from Playa Grande, the tracers stayed near the shore at the times of hatching (December to April) even though the alternative beaches were only a few hundred km away. Apart from direct natural selection possibilities, surviving females returning to their native beach would account for the popularity of Playa Grande.

Low reproductive rates and late maturity bedevil many marine vertebrates such as turtles. So increased breeding success and conservation of young animals needs now to be high on the list of techniques we must learn. Green turtles have already been tagged and followed across the whole Pacific, so, next, the leatherback needs a fuller history.
We simply know it can dive to 1000m and is the most pelagic of turtles It therefore possibly travels even further than other species.

Despite genetic differences between Pacific and other populations, it is possible that the eastern Pacific now contributes most of the recruits to the failing species. After a disastrous egg-poaching episode on Malaysian and other beaches, it seems many rookeries have been deserted over the last decade. Perhaps Costa Rica and other American countries can compensate?

The full research paper has been published in the Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences.

Kleinschalige goudwinning heeft langetermijn effecten op diatomeeën, kleine eencellige algen in rivieren: onderzoek in Frans-Guyana

2012-02-29T17:12:00.002-03:00

Small-scale gold mining impacts river algae

Diatom of the genus Eunotia (45µm) with low motility. Credit: Loďc Tudesque

29-02-2012 Domain-b

Small-scale gold mining in French Guiana is having long-term effects on diatoms, small single-celled algae, by eliminating the species that are most vulnerable to water turbidity. The findings come from research carried out by scientists from the Evolution and Biological Diversity Laboratory (Laboratoire Évolution et Diversité Biologique, CNRS / Université Paul Sabatier Toulouse III / Ecole nationale de formation agronomique) at current or former gold-mining sites located in the Nouragues Nature Reserve.

The work, published in the journal Ecological Indicators dated March 2012, aims to help create new biological indices that could be used to assess the state of rivers in the Amazon basin.

French Guiana is experiencing a genuine gold rush: the number of illegal gold-mining sites is estimated at between 500 and 900. According to France's National Forestry Office, over 1,300 kilometers of rivers and 12,000 hectares of forest are directly affected by this activity. It is well known that gold mining has a negative impact on the environment due to the release of mercury into rivers.

However, the ecological impact of increased water turbidity caused by gold mining is little known. To better understand one of its aspects, the researchers decided to study populations of diatoms, single-celled algae measuring between 2 µm and 1 mm. They examined diatom communities at 10 currently or recently exploited gold-mining sites and in model rivers never exploited by gold miners.

Diatom of the genus Surirella (59µm)
with high motility. Credit: Loďc Tudesque

By brushing stones and pieces of wood to which diatoms attach, the researchers were able to compare the populations present in these various locations of the Approuague basin. The analysis showed that mining activity had a major impact on these communities.
At gold-mining sites, the proportion of certain species had increased to the detriment of others. The reasons for this are functional: some diatoms are firmly attached to the substrate, whereas others are able to move around on its surface. The latter are far more resistant to the impact of gold mining.

According to the researchers, the impact of water turbidity can be explained in two ways. On the one hand, in cloudy water, less light gets through to the algae, which leads to a reduction in primary production. And on the other hand, the sediment stirred up by the gold miners gradually settles on the algae, asphyxiating them. That is why moving diatoms are more resistant: they can rise above the layer of sediment as it starts covering them.

In addition, the researchers did not observe any deformation of the siliceous skeletons of the diatoms. Such deformations only appear when there is high mercury contamination.

In addition to determining the impact of gold mining on communities of algae, the research sought to contribute to the development of new biological indicators to assess and monitor the health of ecosystems in French Guiana's rivers.

While diatoms are a widely used indicator in European rivers, using them in the Amazon requires a good grasp of the specific dynamics of local populations and their reaction to human-induced disturbance. The researchers are also looking at other bioindicators such as fish, crustaceans and aquatic insect larvae.

Having completed their work in the Approuague basin and, more recently, the Maroni basin, the scientists will continue to study such sentinel species in the Oyapock basin.

What is IUCN?

2012-02-29T16:36:00.001-03:00

Discover IUCN (International Union for Conservation of Nature), the world's largest global environmental network. We are working in more than 160 countries, gathering the latest knowledge on biodiversity, running hundreds of conservation projects around the world and being nature's voice on the international stage. Watch this video and find out who we are and how we work for a just world that values and conserves nature.

Dicht gegroeide en door afval verstopte sloten zorgen voor wateroverlast Erfraïmzegen

2012-02-29T11:07:00.000-03:00

Efraïmzegen staat onder water

29-02-2012 GFC Nieuws

PARAMARIBO – De bewoners van Erfraïmzegen staan al weken in het water. Dat komt omdat de sloten die het overtollige water moeten afvoeren al jaren niet zijn opgehaald. Door aanslibbing en verstoppingen door allerlei troep, kan het water niet weg.

Bij elke regenbui loopt het gebied onder water en lijden de bewoners onder wateroverlast.

Erven en woningen lopen onder en de situatie is zeer onhygiënisch voor de bewoners. Zij vrezen voor plagen van ongedierte omdat er veel open percelen in de omgeving staan.

Zij doen een beroep op minister Ramon Abrahams van Openbare Werken en Verkeer om de zaak snel aan te pakken zodat hun schoolgaande kinderen niet in het vieze water hoeven te ploeteren op weg naar school en terug.

IAmGold werkt mee aan verbeteren veiligheid Afobakaweg - Canadezen tonen maatschappelijke betrokkenheid in Brokopondo

2012-02-29T10:44:00.002-03:00

Iamgold gaat investeren in veiligheid Afobakaweg

29-02-2012 De Ware Tijd

Paramaribo - Goudmaatschappij Iamgold heeft de regering aangeboden veiligheidsvoorzieningen aan de Afobakaweg te willen medefinancieren. Intussen heeft het ministerie van Justitie en Politie reeds met vertegenwoordigers van het bedrijf gesproken en gaan betrokken diensten en autoriteiten aan de slag om een projectvoorstel in te dienen. Dit wordt bevestigd door Gloria Stirling, lid van het kabinet van de minister van Justitie en Politie belast met verkeersveiligheid.

Maatschappelijke betrokkenheid
Het aanbod kwam omdat de goudproducent zich vanwege haar maatschappelijke betrokkenheid bij de ontwikkelingen in Brokopondo waar ze productieactiviteiten heeft, een bijdrage wil leveren aan een veiligere weg. De afgelopen maanden zijn zeker vier doden gevallen bij verkeersincidenten op deze weg.

Het gebaar wordt “ontzettend gewaardeerd door de minister”, zegt Stirling. Het ministerie moet nu aangeven welke voorzieningen nodig zijn, en gaat Iamgold nagaan wat ze kan financieren. Zo zijn er verkeersborden, vangrails, verkeerslichten en andere voorzieningen zoals rumble strips en straatverlichting nodig. De straatverlichting is één van de prioriteiten, weet het kabinetslid.

Onderzoek
Intussen is al contact gelegd met de Wegenautoriteit Suriname, het ministerie van Openbare Werken en de politie, die moeten aangeven wat in het projectdossier moet komen. De Wegenautoriteit en OW doen dezer dagen een survey op de Afobakaweg om concreet vast te stellen wat nodig is. Intussen werkt OW samen met asfalteringsbedrijf Dalian aan het aanleggen van “pechhavens” langs de weg, zodat automobilisten die panne hebben of passagiers moeten afzetten een inham hebben om uit te wijken en niet op de rijbaan hoeven halt te houden.

Enkele weken geleden hebben de diensten die een deeltak hebben in het verkeerveiligheidsbeleid een oriëntatiemissie uitgevoerd op de Afobakaweg om een indruk te krijgen van de gevaren en probleempunten op deze belangrijke verkeersader. Onlangs gaf president Desi Bouterse ook aan, dat zo snel mogelijk acties moeten worden ondernomen om de verkeersveiligheid van deze weg te verbeteren.

Wanneer pakt OW eindelijk eens wateroverlast bewoners Costerstraat aan?

2012-02-28T11:23:00.000-03:00

Wateroverlast onhygiënisch voor buurtbewoners

28-02-2012 GFC Nieuws

PARAMARIBO – De wateroverlast die de Costerstraat bij elke regenbui teistert, is onhygiënisch voor de buurtbewoners. Door geen goed afwateringsysteem vloeit het overtollige water van de straat over naar de erven en in de woningen.

De situatie die al jaren duurt, wordt onhoudbaar voor de bewoners van de straat. Zij klagen dat hun kinderen ziek worden van het lopen in het water en dat allerlei ongedierte samen met het water op de erven komt en woningen binnendringt.

Buurtbewoners klagen dat zij al jaren de stoepen en gangen van het ministerie van Openbare Werken en Verkeer (OW&V) platlopen, maar dat er niets wordt gedaan.

Melkboeren richten pijlen op importeur van Braziliaans slachtvee nu import niet kan worden tegengehouden

2012-02-28T11:10:00.000-03:00

VSMB houdt importeur vee verantwoordelijk voor ziektes

28-02-2012 Starnieuws

De Vereniging Surinaamse Melkboeren (VSMB) houdt Caribbean Meat Processors N.V. in oprichting verantwoordelijk voor ziektes die kunnen uitbreken bij import van vee. Dit heeft de raadsman van de VSMB, Irwin Kanhai, aan de ondernemers Glene Calor en Premnath Sewbalak meegedeeld in een brief.

De VSMB heeft vernomen dat deze firma vee uit het buitenland, waaronder Brazilië, zal importeren. Dit kan volgens Kanhai nadelige consequenties hebben voor de veestapel in het land. De VSMB, onder voorzitterschap van Laurence Pereira, is fel gekant tegen de import van vee uit het zuiderbuurland.

Kanhai schrijft het bedrijf en de overheid verantwoordelijk gehouden zullen worden voor alle schade die kan ontstaan door de import van vee. De juridisch adviseur stelt dat de VSMB genoeg informatie heeft dat er een reële kans bestaat dat ziektes door de import kunnen overslaan op de veestapel van zijn cliënt.

Pereira zegt aan Starnieuws dat hij teleurgesteld is dat de regering toch doorgaat met de import, ondanks alle kritiek die er is. Daarom is besloten om de importeurs alvast mee te delen dat wanneer zaken mis zullen gaan, zij daarvan de consequenties zullen dragen.

Regering Peru maakt namen consultanten bekend die hernieuwde milieu effectrapportage Newmont's Conga goudmijnproject gaan uitvoeren

2012-02-28T07:31:00.000-03:00

Peru's Government Unveils Consulting Group For Stalled Conga Project

28-02-2012 Dow Jones Newswires, Fox Business (USA)

LIMA – Peru's government Monday presented the three consultants who will carry out an examination of the stalled $4.8 billion Minas Conga copper and gold project in northern Peru. Protests stalled work on the project last year and the government then said it would form an independent third party review of the project.

Newmont Mining Corp.'s (NEM) majority-held Minera Yanacocha put the project on hold after protests by opponents who said they feared damage to their water supplies. "The government believes that this consulting process can help us to reach an understanding," said Environment Minister Manuel Pulgar-Vidal.

The project is seen as key to proving Peru can remain an important destination for mining sector investments. "If the project remains on hold, growth prospects could suffer, as it would set a bad precedent for the mining industry as a whole and possibly result in other projects being delayed or scrapped entirely. Private investment in the mining sector is expected to bring in about $15 billion over the next two years," Standard & Poor's said in a report Monday.

The consultants chosen by the Peruvian government are Rafael Fernandez Rubio, Luis Lopez Garcia and Jose Martins Carvalho.

The company hopes to have production up and running at the end of 2014 or early 2015. Production is seen at an average annual output during the first five years of 580,000 ounces to 680,000 ounces of gold and 155 million to 235 million pounds of copper. Mine life is seen at 19 years.

Peru is one of the world's largest miners of copper, gold, silver, zinc, tin and other minerals. Conga is Peru's biggest mining project. Newmont owns 51.35% of Conga, while Compania de Minas Buenaventura SA (BVN, BUENAVC1.VL) and the International Finance Corp. have minority stakes.

Newmont gaat meer geld steken in projecten in Nevada (VS), Australie, Ghana en Indonesie als Conga goudmijnproject Peru moet worden beeindigd....

2012-02-27T23:15:00.000-03:00

Newmont Says It’s Too Early to Say Whether Conga Will Proceed

27-02-2012 By Liezel Hill, Bloomberg

Feb. 27 (Bloomberg) -- Richard O'Brien, chief executive officer at Newmont Mining Corp., talks about the company's operations. He speaks with Adam Johnson at the BMO Capital Markets Global Metals & Mining Conference in Hollywood, Florida, on Bloomberg Television's "Bottom Line." (Source: Bloomberg).

Newmont Mining Corp. (NEM), the world’s second-largest gold producer, said it’s too early to say whether its proposed $4.8 billion Conga mine in Peru will proceed while a state-commissioned review is in progress. Consultants from Spain and Portugal hired by Peru yesterday began a 40-day review of an existing environmental impact assessment, or EIA.

Greenwood Village, Colorado-based Newmont halted construction in November at the project in the northern Andes mountains following clashes between police and opponents of the development. “It’s too early to say” if the project will move forward, Chief Executive Officer Richard O’Brien said yesterday an interview in Hollywood, Florida.

O’Brien said Conga must be a “viable” project to proceed. “I don’t think we can call that until we get through with the EIA review, assuming that happens in a reasonable period of time.”

Conga may yield 680,000 ounces of gold and 235 million pounds of copper annually in its first five years.

O’Brien said Jan. 17 that Newmont may increase spending on projects in Nevada, Australia, Ghana and Indonesia if it’s unable to continue developing the Peruvian mine. Newmont will seek “a balance between the EIA that we already have approved and whatever additions that the government thinks they need to make.”

Reservoir Construction
Under Newmont’s current plan, building Conga will require the construction of four reservoirs to replace four lagoons. That’s failed to win over farmers in the region, some of whom protested in November by blocking roads and destroying Newmont installations. The demonstrations stopped after President Ollanta Humala on Dec. 4 granted the country’s armed forces extra power for 60 days, including the right to make arrests without warrant.

Newmont, which owns 51 percent of Conga, is partnering with Peru’s Cia. de Minas Buenaventura SAA on the project. The U.S. company also controls Peru’s Yanacocha, South America’s largest gold mine. “If we don’t have this done within the next three months, we are going to be extremely disappointed,” O’Brien said, referring to the review process.

Newmont may consider selling its Hope Bay project in the Canadian Arctic, he also said. The company announced last month it would halt work at the site. Newmont said Feb. 23 it recorded a $1.61 billion writedown on the project. Hope Bay is relatively expensive to operate because of its location.

‘Opportunistic M&A’
“Could it be worth something to somebody else? Yes,” said O’Brien, who was in Florida to attend BMO Capital Markets’ Global Metals & Mining Conference. “I think you’ve got the potential to see that district expand over time, but just not right now and not on our time frame.”

O’Brien said he views $1,750 to $2,000 an ounce as a “reasonable estimate” for the gold price in 2012, and that the price may rise to $2,300 in the next three to four years. Gold futures for April delivery fell 0.1 percent to settle at $1,774.90 an ounce yesterday on the Comex in New York.

Newmont’s strategy is to increase production through a combination of exploration, project development and “opportunistic M&A,” he said.

He declined to comment further on the potential for acquisitions. Newmont is the second-largest gold producer ranked by revenue, after Toronto-based Barrick Gold Corp. (ABX)

To contact the reporter on this story: Liezel Hill in Toronto at lhill30@bloomberg.net
To contact the editor responsible for this story: Simon Casey at scasey4@bloomberg.net

Surinamers debet aan afname aantal zeeschildpadden op Surinaamse stranden - Nog steeds worden tienduizenden eieren geraapt - Roep om hogere boetes en zwaardere straffen

2012-02-27T22:44:00.000-03:00

Situatie zeeschildpadden sterk achteruitgegaan

27-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - De situatie van zeeschildpadden in Suriname verslechtert. Er is een duidelijke achteruitgang te merken. Nu worden er ongeveer 20.000 legnesten per jaar geregistreerd, terwijl dat tien jaar terug nog 40.000 nesten waren. De mens is de belangrijkste oorzaak van deze achteruitgang.

Ondanks de voorlichting die gegeven wordt, gaan de mensen toch door met stropen, omdat ze geld kunnen maken met de eieren en bereid zijn risico’s te nemen. “Vandaar dat we de boetes hoger willen hebben”, zegt Ashok Pherai, waarnemend sectiechef Educatie van ’s Lands Bosbeheer (LBB).

In juni 2010 zijn er bijkans 30.000 eieren in beslag genomen. Hiervoor waren tien stropers verantwoordelijk, die een totale boete van SRD 65000 opgelegd kregen. Volgens Pherai zijn het meestal dezelfde mensen die de eieren stropen in het Galibi Natuurreservaat. Jachtopzieners pakken dus steeds weer dezelfde mensen aan. Na betaling van de boete zijn ze op vrije voeten en gaan ze opnieuw aan de slag.

Recent had LBB een informatiedag met het Openbaar Ministerie (OM), waarbij LBB heeft aangegeven dat de boetes veel te laag zijn. Het OM heeft toegezegd er werk van te maken om bij beschermde dieren zwaardere boetes op te leggen.

Zeeschildpadden worden de laatste decennia wereldwijd bedreigd. De mens is de grootste boosdoener, omdat ze eieren stropen en delen van de schildpad verhandelen. Verder spelen de natuurlijke vijanden een rol.

Zeeschildpadden leven al 150 miljoen jaren op aarde en hebben zich al die tijd weten te handhaven. Echter is het de mens die verantwoordelijk is voor de biodiversiteit en debet is aan de verdwijning van grote aantallen van deze eeuwenoude diersoort. Zo worden er in andere landen hotels en dergelijke op de stranden gebouwd, waardoor de schildpadden niet meer komen leggen.

In Suriname is de zeeschildpad vanaf 1954 beschermd door de Jachtwet. Ook zijn er organisaties zoals de Cites en International Union of Conservation of Nature die zich sterk maken voor bescherming van de natuur. Wat natuurbescherming betreft is Suriname uniek. Veel landen nemen ons voorbeeld over. Stichting Natuurbehoud Suriname en het World Wildlife Fund houden zich bezig met de telling van het aantal zeeschildpadden dat ons land aandoet. http://savetheseaturtle.org/

's Lands Bosbeheer maakt zich zorgen over populatie rode ibissen in Suriname - Nog steeds wordt op zeldzame korikori gejaagd

2012-02-27T22:36:00.000-03:00

Rode Ibis nog zwaar bedreigd

27-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - De populatie Rode Ibissen in Suriname wordt nog zwaar bedreigd. Ondanks voorlichtingsactiviteiten en boetes worden deze zeldzamer wordende dieren toch nog afgeschoten. Deze situatie baart Ashok Pherai, waarnemend chef Educatie van ’s Lands Bosbeheer (LBB), zorgen.

Heel veel mensen denken dat Rode Ibissen overal ter wereld voorkomen, maar dat is niet zo. Deze bijzondere vogel komt alleen voor in het noordoostelijke deel van Zuid-Amerika en Suriname staat daar letterlijk midden in. Door de aanwezigheid van aantrekkelijk voedsel langs onze kust is in sommige jaren tweederde deel van alle kustvogels van heel Zuid-Amerika in Suriname te vinden. Het gaat om miljoenen vogels waaronder snipjes uit Noord-Amerika.

“Eigenlijk is onze kust een soort internationale luchthaven voor vogels”, illustreert Pherai. Onder de reizigers behoren de zogenoemde ‘zwervers’ (vogels uit naburige landen, die hier komen fourageren en dan terugkeren naar hun land) en vogels uit Noord-Amerika die hier komen overwinteren. Sommige vogels leggen wel 4000 kilometer af. Enkelen hebben Suriname als tussenstop op hun weg naar het uiterste zuiden van Zuid-Amerika om er te overwinteren. Als het weer warm is in hun land gaan ze terug om te broeden.

Pherai geeft een reden op voor het feit dat de Rode Ibis nog zwaar bejaagd wordt. “De visser is tegelijkertijd jager. En de jager tegelijkertijd visser. Dus wat doen ze? Wanneer ze gaan vissen zetten ze hun netten uit. Dan moeten ze vijf, zes uren wachten. Die tijd benutten ze om te jagen op illegale dingen.” Ook deze mensen zijn zich niet bewust van de schade die ze berokkenen aan de natuur en het feit dat ze de reeds bedreigde populaties verder uitdunnen.

Als voorbeeld waar het wel goed gaat met de Rode Ibis noemt Pherai Trinidad. Het is een eiland dat op de wereldkaart slechts een puntje is, maar per jaar wel 16.000 betalende bezoekers krijgt, die er speciaal naar toe gaan om te genieten van de broedkolonies van de Rode Ibis.

Pherai: “Stel je eens voor dat elke toerist gemiddeld US$ 500 besteedt aan tours en dergelijke. Kun je nagaan hoeveel inkomsten daarmee gemoeid zijn? Maar in Suriname zijn we helaas nog niet bewust van deze mogelijkheden.”

De sectie Educatie is al jaren bezig de gemeenschappen waar de Rode Ibis broedt voor te lichten, echter zonder resultaat. Daarom begint LBB nu op de lagere scholen met educatie. “Hetzelfde kind dat we nu voorlichten kan na 15 jaar jager zijn en dan beseft hij hopelijk dat het beter is de Rode Ibis te behouden in plaats van neer te schieten”, aldus Pherai.

Leidt energievoorziening Brazilie tot vernietiging van de Amazone?

2012-02-27T22:03:00.000-03:00

Is Brazil Destroying The Amazon For Energy?

27-02-2012 By Kenneth Rapoza, Contributor Covering Brazil, Russia, India & China. Forbes (USA)

For environmentalists, it’s possibly a deal with the devil. For government conservation groups with boots on the ground in the biggest jungle on Earth, it’s the only compromise to keep the Amazon safe, and expand Brazil’s reliance on clean energy.

The problem is, that in order to build that clean energy, thousands of acres of pristine Amazon rainforest will have to be cut up and inundated with river water to build hydroelectric dams like Belo Monte, currently the largest ongoing hydroelectric project in the world.Who said women were stewards of the environment?

Brazil’s first woman president, Dilma Rousseff wants to eliminate more than 86,000 hectares of protected areas in the Amazon — the equivalent to the area of 161,000 Rio de Janeiro Flamenco, Manchester United and New York Giants stadiums. The immediate reason? To make way for at least two large hydroelectric dams being worked out on paper, including the Tapajos project — an 8,000 megawatt power station the government would like to see built on the border of Para and Amazonas states.

A new provisional measure, known as MP 558 in Brazil, has been challenged as unconstitutional in the Supreme Court by Federal Public Prosecutors who allege that MP 558 signed by Rousseff on Jan. 5 violates the Brazilian Constitution and the country’s environmental laws. They say that the government’s two pet projects, including Tapajos, do not have environmental impact studies in hand. That means nothing can be built.

But the government’s Ministry of the Environment says that the reason they don’t have an impact study is because the government’s Energy Ministry wants to build them in conservation areas. There can’t be an impact study done on a project to be build in a protected area because, by law, the project cannot be built. So in order to build them in those conservation areas, the government has to reduce that area. That is exactly what MP 558 does.

”This change signals a growing tendency within the federal government, already visible with Belo Monte, to blatantly disregard environmental legislation in the rush to construct over 60 large dams in the Amazon,” says Brent Millikan, Amazon Program Director at International Rivers, a California-based NGO working with local indigenous groups in Para state to thwart hydroelectric dams whenever they can.

“The (Brazilian) President is backtracking on Brazil’s environmental commitments, and will use any means necessary to push through an agenda of expensive mega-infrastructure projects in the Amazon, reminiscent of the military dictatorship in the 1970s,” Millikan says.

“It begs the question, who will protect the Amazon…if not the government?”What is the Amazon?For people who have never been to Brazil, the Amazon is a massive jungle full of anacondas, howler monkeys and lost Indian tribes.

To the Brazilian government, and to the Brazilian people, it is more than that. In Amazonas state, the largest state in the north Brazil, Manaus city is home to 1.8 million people, nearly half the state’s 3.4 million population, according to the Brazilian census bureau IBGE’s 2010 data.

In Para, another large Amazon state, there are 7.5 million inhabitants. That doesn’t count the five other states, including parts of Mato Grosso, that constitute the Amazon biome, Brazil’s largest geographic area bar none.

Over six million people live in those five states, and they need to work, they need to eat, and they need electricity. And, their numbers are growing.

It is the one part of Brazil where the population is growing fastest. It is the emerging market within the emerging nation that is Brazil. To keep the lights on without burning fossil fuels, Brazil is committed to hydro power.

Hydroelectricity accounts for nearly 85% of Brazil’s electricity. The country currently has a surplus of energy, but that surplus is dwindling and will be in deficit mode by 2015 unless Brazil builds more power plants.

Now, they can build more coal fired power plants like Forbes billionaire Eike Batista is doing on the northeastern coast with his Pecem I and Pecem II facilities; they can build more nuclear power plants south of Rio de Janeiro like government owned Angra I and Angra II; or they can do what Brazil has always done: build dams on its overabundance of rivers.The only place left to build them, is in the Amazon.

Flying over the Amazon is like flying over the ocean…looking left to right doesn’t change the view: it’s green as far as the eye can see, with blue veins of rivers cutting through it. It’s amazing that anybody actually lives there.

One look at the map of where Brazil power giant Eletrobras (EBR) hopes to one day build the Tapajos dam and it’s obvious: green and blue. No brown. No urban centers. This is the Garden of Eden.

Yet, despite the sparsity of human life, millions still call this place home.

The Laws and the Locals

On January 6, the Brazilian government announced MP 558 was officially signed and ready for Congress to enact it into law. Amazon state prosecutors immediately tried to knock it out of commission in the Supreme Court. Nothing has happened yet, both from the court and from Congress. No dates for a vote or a judgement have been made as of Feb. 27.

Federal prosecutors from Para to Acre have tried unsuccessfully to stop the building of three hydroelectric dams, including one majority owned by French powerhouse GDF Suez. They’ve been disruptive, causing stoppages more than once. But the dams are still being built. Higher courts have always overruled the plaintiffs.This latest measure essentially redistricts the Amazon to allow for hydroelectric dams to be built, or better yet, for impact studies to be conducted to see if hydroelectric dams are feasible.

Within the law, the people who live in these areas will now be allowed to farm. Meaning, they can now legally knock down hundreds of acres of forest to make ends meet.

Under the measure, Para state would eliminate a total of 75,630 hectares in five conservation areas in order to make way for the reservoirs of two large proposed dams on the Tapajos river, mainly the Tapajos dam, which is the biggest on paper and would be Brazil’s third largest power station after Itaipu and Belo Monte.

The protected areas that would have their boundaries reduced include the Amazonia National Park (17,800 hectares), the Itaituba 1 and Itaituba 2 National Forests (7,705 and 28,453 hectares, respectively), Crepori National Forest (856 acres), and the Tapajos Environmental Protection Area (19,916 hectares), according to Amazon Watch.In the states of Rondônia and Amazonas 8,470 hectares would be excluded from the Mapinguari National Park so they could be flooded by the Jirauand Santo Antônio dams on the Madeira River, currently under construction.

Additionally, 2,188 acres would be excluded from the Campos Amazônicos National Park to make way for the reservoir of the proposed Tabajara hydroelectric dam on the Machado River, a tributary of the Madeira River, a large Amazon River tributary.

According to a document submitted by the Rousseff Administration to the Brazilian Congress, the reduction of protected areas was proposed by thefederal environmental agency, ICMBio, the government group responsible for the management of protected areas in the Tapajós region. Some technicians within the group have said the reduction would be harmful to certain wildlife and rural societies.

But the top leadership at ICMBio looks at it another way.When Destruction is GoodLate last year, the Ministry of Mines and Energy sent out a proposal to other departments, including the Ministry of the Environment, to see if a compromise could be met in the Amazon national parks. The goal was always to reduce some areas to make hydroelectric dam impact studies possible, while moving conservation areas elsewhere.

To the opposition, this is more than a move that promotes jungle deforestation. It is also a move that helps mining companies, hungry for energy in the north, as much as it helps the government follow through on its plans to build dams on Amazon rivers.

For example, Para state is literally a gold mine for national and international mining firms. There’s gold in Para, not to mention a lot of iron ore. It’s energy intensive. Having cheap hydro-powered electricity is good for business. In fact, Vale (VALE), Brazil’s largest iron ore producer, is a 9% stakeholder in the Belo Monte dam.That doesn’t mean that Vale needs Belo Monte to operate or dig for minerals in the Amazon. It already producers iron ore from its Carajas mine in the state, the world’s largest iron ore mine. Energy or no energy, Vale would still need environmental approval to prospect for minerals in the region, whether the electricity costs $0 per megawatt or $150. Electric power doesn’t override a mining companies need to get environmental permits to operate.

Nevertheless, an abundance of minerals coupled with government interest in expanding their power supply in those areas is ample enough reason to believe that industrial concerns are more important than environmental ones.

To groups like Xingu River Vivo, or Amazon Watch, it is clear which way this debate over Amazon protection is tipping.But Romulo Mello, head of ICMBio, will say that in environmental politics, one has to be flexible.“We tried to give the electric power industry what they wanted, by giving us conservationists what we wanted, too,” he tells me. “And I think we succeeded at that with this measure. The people who live in protected areas are restricted to what they can farm, restricted to where they can build. We are putting them now in unrestricted areas and under the measure we are giving some areas — depending on where you are — the rights to farm timber. We think that will eliminate the illegal timber industry in Brazil, one hectare at a time. We think we have a win-win,” he says.

The official numbers are complex. There’s seven protected areas that are getting reshaped under the measure. Four national forests will see their total conservation area reduced. But on balance, of the 7,157,882 hectares currently protected, 146,629 hectares will be removed from their protected status so dams can be considered, at least on paper, and people living in the area can live on farming.

If the Amazon is one big jigsaw puzzle, then the borders are being redone. The top is now the bottom and the center is now the left. When the puzzle is complete, it will still look like the Amazon, only it will surprisingly have more land protected than originally.

Under the measure, Brazil would have gone from 7.14 million hectares in conservation to 7.30 million hectares as some areas actually increase their size to make up for the reductions elsewhere.“We don’t know how many power plants are going to get built in the Amazon,” Mello says. “That’s not our concern. Our concern is to protect the Amazon, and I think these numbers show that we have.”

See: Redistricting The Amazon (Português)–ICMBio

Jager gedood door kogel uit geweer schoonzoon - Mannen waren in Nassaugebied op zoek naar goudwinningslocatie

2012-02-27T15:06:00.000-03:00

Jager dodelijk geraakt door kogel geweer schoonzoon

27-02-2012 Starnieuws

Starnieuws zaterdag berichtte verloor een jager het leven tijdens het jagen. Het gaat om de 49-jarige jager Pengeling Akamba, die dodelijk geraakt werd tijdens het jagen in het Nassaugebied. De politie voorlichting meldt dat het slachtoffer samen met zijn schoonzoon in het gebied was voor het nagaan van locaties voor de goudwinning.

Op een bepaald moment gaf de schoonvader aan een betere plek te kennen voor de goudwinning. Het tweetal begaf zich naar die locatie, gewapend met twee jachtgeweren. Plotseling zou Akamba het geluid van powisi’s hebben gehoord en ging de richting van de vogels op. De schoonzoon zou vervolgens een schot hebben gehoord en zag de dieren zijn richting opvliegen. Hij schoot op één van de vogels die op hem afvloog. Wat hij niet door had, was dat Akamba op dat moment een helling opliep in zijn richting.

Zowel de powisi als Akamba zijn toen door kogels geraakt. Het slachtoffer werd in zijn linkerbuik en borst geraakt en kwam ter plaatse te overlijden.

Beide geweren zijn hangende het onderzoek in beslag genomen. De schoonzoon is na verhoor heengezonden. Het ontzielde lichaam van Akamba is voor sectie in beslag genomen. De politie van Moengo is belast met het onderzoek.

Newmont heeft vertrouwen in voortgang Conga goudmijnproject in Cajamarca regio, Peru

2012-02-27T14:28:00.001-03:00

Newmont CEO confident Peru gold mine will get OK

27-02-2012 Reuters Africa

NEW YORK Feb 27 (Reuters) - Newmont Mining Corp is confident Peru's government will approve the U.S. gold company's proposed $4.8 billion Conga project after it reviews the environmental impact permit that has sparked protests, Chief Executive Officer Richard O'Brien said on Monday.

He said new exploration projects in North America, Africa and the Pacific region would contribute to Newmont's target of increasing annual gold production from 5 million ounces to 7 million ounces by 2017.

"But the big question mark is South America," he told investors at the BMO Capital Markets metals and mining conference in Hollywood, Florida.

Potential growth by a total of about 1-1/4 million ounces in the region is dependent on Conga's Environmental Impact Assessment (EIA) being approved."There has been some social disorder and unrest," O'Brien said of protests by left-wing activists and local politicians over President Ollanta Humala's support of mining projects in the Andean nation and Conga in particular.

"We have strong political support from the president, but the regional government does not see eye-to-eye," O'Brien said in a webcast monitored in New York.He said the central government has appointed a three-person panel and given it 40 days to "re-review" the EIA, which had been previously approved by Lima."I believe they will approve it and then we will proceed," he said, noting than in the meantime, Conga is on hold.

"It could have a regional impact as we have other projects in Peru."

Politicians and activists in Cajamarca, where Conga is located, oppose the project, saying it would damage water supplies from a string of lakes. Newmont's detailed plan, which includes building reservoirs, was approved initially by the previous Lima government.

Weer jager door collega doodgeschoten - Mannen waren bij Nason op powisi aan het jagen

2012-02-26T10:41:00.001-03:00

Man doodgeschoten tijdens jacht op Powisi

26-02-2012 Starnieuws (25-02-2012)

Een man liet het leven vandaag in de omgeving van het dorp Nason in het district Marowijne. Twee mannen waren aan het jagen op de Powisi. De ene jager moet per ongeluk op zijn makker hebben geschoten.

Politiewoordvoerder Humphrey Naarden bevestigt tegenover Starnieuws dat een van de jagers dodelijk is geraakt. De man is ter plekke overleden. Er waren nog geen details bekend.

Het stoffelijke overschot is in beslag genomen voor het plegen van autopsie om de doodsoorzaak vast te kunnen stellen. Het lichaam was vanavond nog niet overgebracht naar Paramaribo.

Noot Kraaijer:
Het lijkt wel of 'jagers' het nooit leren en of velen totaal niet weten hoe ze met een jachtgeweer moeten omgaan. Dat is geen speelgoed.
Opmerkelijk is het dat in dit geval het weer is gebeurd tijdens de jacht op powisi's. In maart 2009 werd bij Atjoni een jager door een collega doodgeschoten. Het slachtoffer bootste een powisi na en deed dat kennelijk te goed.....

Een overzichtje vann jacht'incidenten':
http://sranan-news.blogspot.com/2009/05/in-patamaccagebied-schiet-jager-s.html
http://sranan-news.blogspot.com/2009/11/enthousiasme-groep-van-7-jagers-in-boot.html
http://sranan-news.blogspot.com/2009/12/wild-in-suriname-mag-blij-zijn-met-zeer.html
http://sranan-news.blogspot.com/2010/06/weer-een-jager-door-collega.html

Mercury Poisoning- The Minamata Story

2012-02-25T13:47:00.001-03:00

Internationaal 'Kwik Verdrag' moet duidelijk maken welke lessen zijn geleerd uit de Minamata ziekte

2012-02-25T13:21:00.001-03:00

FOCUS: Mercury treaty should reflect lessons of Minamata disease

“Tomoko Uemura in Her Bath.” A severe case of Minamata Disease.¹¹ Photo by W. Eugene Smith.

25-02-2012 The Mainichi Daily News (Japan)

TOKYO (Kyodo) -- There is growing debate about how to reflect on the lessons learned from Minamata disease in the so-called Mercury Treaty, which is now being discussed with the aim to reduce the use and transfer of mercury in the world to prevent it from damaging the environment and public health. The treaty is scheduled to be signed in Japan in late 2013.

Former Prime Minister Yukio Hatoyama said in a commemorative ceremony for the Minamata disease victims in 2010 that Japan wants to host a diplomatic conference to adopt the pact and call it the Minamata Treaty to show that it is determined not to repeat the grave damage caused by mercury-poisoning in other countries.

Three rounds of international discussions on the treaty have been held in Sweden, Japan, and Kenya. There will be two more conferences, including one in Uruguay in late June, and a final 2013 session in Japan, with the U.N. Environment Program serving as secretariat.

Despite Hatoyama's passionate commitment, the current draft of the treaty presented at the discussion table does not refer to "the core elements of the lessons learned from Minamata," said a Japanese nongovernmental organization participating in the past negotiations.

In case of mercury contamination, the polluter and the administrative authorities must uncover the full scope of the damage through sufficient probes and disclose full information on it, while assuming the responsibility of compensating the affected people and restoring the contaminated site, said the NGO, the Citizens Against Chemicals Pollution.

These are the major lessons learned from Minamata, but the draft does not specifically refer to the responsibility that should be assumed by the polluter and the administration," said Takeshi Yasuma, a CACP official.

"If this goes on, the envisaged treaty will not be useful for contamination victims in seeking compensation and restoration of the polluted site and in demanding sufficient investigation and information disclosure about the disaster," the Tokyo-based group argued in a joint statement issued with around 500 individuals and NGOs around the world. The statement was recently submitted to the environment, foreign and industry ministers of Japan.

The NGOs and those who have supported the victims also said they have concerns that adopting the pact and naming it the Minamata Treaty may create a misunderstanding that the Minamata issues are settled.

The Minamata disaster in Japan was caused by chemical maker Chisso Corp. dumping mercury-laced wastewater into Minamata Bay. It is still unknown how many people have been tainted, even 56 years after it was officially recognized, as intensive medical checkups in and around the affected areas in Kumamoto and Kagoshima prefectures have not been conducted so far.

A similar disease was confirmed in Niigata Prefecture later, which was caused by a Showa Denko K.K. plant dumping wastewater.

The government introduced redress measures for uncertified patients in 2010, featuring a lump-sum of 2.1 million yen and monthly medical allowances, to which more than 50,000 people have applied. Compared with this, the number of officially recognized patients is only around 3,000, of whom three quarters have already died.

It has been pointed out that there must be more potential patients who may develop symptoms later as they age, but the government has decided to stop accepting applications at the end of July.

Criticizing the decision, Kenji Utsunomiya, president of the Japan Federation of Bar Associations, said in a statement that it is "premature" to set the deadline as it will lead to "deserting potential victims."

Moreover, it has not yet been decided how to deal with around 1.5 million cubic meters of methylmercury-containing dredged sludge that has reclaimed part of Minamata Bay. Improving the iron wall holding the sludge, including antiseismic reinforcements, is one of the major challenges as it is only durable for about 50 years, according to local authorities. Yasuma said these Minamata issues should be resolved so the envisaged pact will deserve to be called the Minamata Treaty, and he expects Japan, which has dealt with the Minamata issues "to take the initiative in making the treaty suited to the name."

Teruyoshi Hayamizu, head of the Environment Ministry's Environmental Health and Safety Division, said, "It is significant to name the pact the Minamata Treaty as it will enable the world to preserve the experiences of Minamata," while indicating that it is one of the agenda of how to put regional issues into international efforts to tackle mercury-related problems.

As part of its effort to share its experiences of Minamata with the international community, Japan compiled a booklet, "Lessons from Minamata Disease and Mercury Management in Japan," in Japanese and six other languages -- Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish -- to be distributed at the treaty meetings, according to Hayamizu.

On the expansion of Minamata disease, the booklet notes, "The government's failure to prevent the harmful impact on human health from increasing, due to not taking strict measures against the responsible companies for a long time, still provides valuable lessons today." "It shows how important it is to take countermeasures quickly, as well as how preventive measures should be taken even when there is scientific uncertainty over the cause of the problem," it says.

Hayamizu also said the government is willing to hold a seminar in Minamata, Kumamoto Prefecture, following the one last June, after the Uruguay meeting to explain the development of the negotiations to the Minamata people and exchange views on the treaty with them.

In Minamata, meanwhile, Yoichi Tani, 63, keeps a cool eye on the development of the negotiations. "The ongoing talks must aim at mediating the differences among the countries before concluding the treaty. Thus, there must be a gap between their realistic decisions and the ideals of the local people (of Minamata)," said Tani, who has supported the victims for more than 40 years in the field. "But I expect the international community to share its knowledge about the hazardous nature of mercury, based on the experiences of Minamata, and I hope the conclusion of the Minamata Treaty will not close the curtain on the Minamata issue as the whole picture of this issue remain unexplained," he said.

Dierenbescherming begint 27 februari weer sterilisatie honden en katten tegen gereduceerd tarief

2012-02-25T10:29:00.002-03:00

Vierde sterilisatieproject van start

25-02-2011 NoSpang

Paramaribo - Stichting Dierenbescherming Suriname gaat op 27 februari van start met haar vierde sterilisatieproject. Twee weken lang kunnen eigenaren van honden en katten van Marowijneproject, Tammenga en een gedeelte van Flora hun dieren brengen om gesteriliseerd te worden.

De huisdiereigenaren hoeven in plaats van SRD 300 voor een normale sterilisatie slechts SRD 50 te betalen. Dit project heeft als slogan ‘Yepi yu dagu, yepi ala dagu”.

Het sterilisatieproject wordt mogelijk gemaakt door de ondersteuning en inzet van organisaties, dierenartsen en vrijwilligers uit binnen- en buitenland. Aangezien de kosten voor sterilisatie normaal vrij hoog zijn, ongeveer SRD 300, wil de Dierenbescherming met dit project, vooral de eigenaren die het niet zo breed hebben, ondersteunen. Voor SRD 50 kunnen eigenaren van honden en katten tijdens dit project hun dieren laten steriliseren.

Eigenaren van genoemde wijken die een huisdier willen steriliseren kunnen zich vanaf 20 februari laten registreren bij de stichting op het telefoonnummer 5978861031.

Vrijwilligers van de Dierenbescherming zullen in samenwerking met buurtorganisaties in deze wijken mensen die zwerfdieren verzorgen of eigenaar zijn, aanspreken en ze proberen te overtuigen om die tegen een minimale vergoeding te laten steriliseren tijdens het project.

Zwerfdieren zonder verzorger of eigenaar probeert de stichting ook te helpen met ondersteuning van de buurtorganisaties en omwonenden. Indien de mensen geen vervoer hebben, wordt dat ingezet door de Dierenbescherming. Na sterilisatie wordt het dier weer teruggebracht, waarna die in zijn eigen omgeving kan herstellen.

De Dierenbescherming hoopt met dit project structureel een bijdrage te kunnen leveren aan het verminderen van het zwerfdierenprobleem, en roept alle mensen op om mee te helpen. Sterilisatie is een eenmalige operatie waarbij het dier onvruchtbaar wordt gemaakt en dus diens hele leven lang geen pups of kittens meer krijgt.

Exploitatie natuurlijke hulpbronnen in Latijns-Amerika leidt meer en meer tot schending van mensenrechten

2012-02-24T19:42:00.000-03:00

Natural resources exploitation in Latin America violates human rights

'Watermarch' in February 2012 from the Cajamarca Region, Peru, to Lima as a protest
against the Conga goldmineproject of American goldminemultinational Newmont

24-02-2012 by: W. T. Whitney Jr., People's World

Iván Cepeda wrote to United Nations Secretary General Ban Ki-moon in February about Colombia's Argos cement corporation. Colombian congressperson Cepeda, who leads the MOVICE human rights group, was testifying as to the dangers of corporate dominion over natural resources.

He's part of a growing movement of Latin Americans who reject exploitation of water, land, minerals, and oil on grounds that human rights are being abused, in addition to national wealth being commandeered by the already rich.

In the process of acquiring 31.3 thousand acres, Argos, fifth largest cement producer in Latin America, sixth largest in the United States, used paramilitary groups to force farm families off land thereby expediting land transfers.

Currently, big mining operations in Latin America are facing a wave of strikes, marches, and demonstrations. Local people are resisting land takeovers and degradation of forests and waterways.

In Panama, for example, two protesters died recently as the indigenous Ngabe Buglé protested government plans to remove trees from 12,500 acres to get at copper reserves estimated at 17 million tons.

In Argentina, renewed struggle over environmental contamination at the Bajo La Alumbrera copper and gold mine, the nation's largest open pit operation, left 24 wounded, and dozens arrested. The owner is Swiss and Canadian financed Xstrata Corporation. After several years of protests against the Canadian-owned Famatina gold mine, residents of nearby La Rioja recently blocked mine access for over three weeks as solidarity demonstrations spread nationwide.

Peruvian President Ollanta Humala declared a state of emergency in Dec. 2011, when local mobilizations forced work stoppage at the $5 billion open pit Conga copper and gold mine in northern Peru. Arriving in Lima on February 17, the "Great National March for Water" protested contamination and entrapment of water at the mine. Conga is an extension of the nearly Yanacocha operation, the world's second largest gold mine. Colorado-based Newmont Mining Corporation controls both.

Uruguayan analyst Raul Zibechi believes, "Struggle for wealth held in common is first on the agenda" for Latin American progressives. He applauds "citizen assemblies that block giant businesses enjoying state support." Zibechi notes Paraguayan resistance to mostly Brazilian landowners who converted millions of acres of forest land to soya plantations. For Paraguay, the cost of becoming the world's fourth largest soy producer is irreversible soil damage and displaced populations.

According to an Oxfam International report released late last year, "In developing countries, as many as 227 million hectares of land - an area the size of Western Europe - has been sold or leased since 2001, mostly to international investors."

Corporations, both independent and government-affiliated, and governments themselves buy or lease land to ensure food supplies, plant industrial forests, and produce biofuels. The toll, says Oxfam, includes human rights violation, environmental abuse, and undermining of sovereignty.

To cut back on foreign land takeovers, Argentina recently restricted foreign ownership to 15 percent of its territory and curtailed property extensions.

In November 2011, the UN Food and Agriculture Organization (FAO) reported on land deals in Latin America and the Caribbean. While 32 countries worldwide account for 90 percent of land susceptible to large-scale acquisition, 16 of them are in Africa, eight in Latin America. The report casts Brazil and Argentina as the region's "two top land grabbing sites." Generally, "The role of the state in facilitating land deals for the most part is central in the process."

According to the Oxfam study, "Colombia through the quality of its land and water is one of the world's countries most vulnerable" to land grab.

Oxfam South America coordinator Asier Hernando Malax characterized "the land situation in Colombia as the most worrisome in the world, with the most unequal access to land." According to terra.com, "Illegal groups like paramilitaries have stolen 31 million acres from family farmers and indigenous peoples." Colombia's land surface totals 285 million acres.

Via Campesina, the global alliance espousing food sovereignty, submitted a declaration on land to the Advisory Committee of the UN Human Rights Council, meeting in Geneva February 20-24, 2012. Via Campesina diagnoses general disregard for the human rights of the world's rural poor.

Main points of the declaration are:

*"Sure access to and control over land and its productive resources are [tied] to enjoyment of rights consecrated in the Declaration of Human Rights and relevant international treaties."

*"The current phenomenon of land hoarding undermines these rights."

*"Hunger [worldwide] predominates in rural areas."

*"We urge the international community including development agencies and the United Nations to change policies so as to contribute to the full realization of rights for subsistence farmers and other rural workers.

*"Creation of a new instrument inside the international human rights system for protecting rural peoples is crucial."

Rust er een vloek op waterkrachtprojecten in het Amazonegebied?

2012-02-24T19:03:00.003-03:00

A Curse on Hydropower Projects in the Amazon?

Santo Antônio hydropower station under construction, October 2010.
Credit:Mario Osava/IPS

24-02-2012 By Mario Osava, Inter Press Service, IPS

PORTO VELHO, Brazil, Feb 24, 2012 (IPS) - "Perhaps it's the curse of Rondônia," joked Ari Ott, referring to teething troubles with the first turbine of the Santo Antônio hydroelectric plant which was intended to kick off a new cycle of huge power projects in Brazil's Amazon jungle region.

The enormous turbine, designed to generate 71.6 megawatts of electricity, overheated during initial tests in December and the necessary repairs delayed its coming onstream, now announced for late March, by at least three months. Professor Ott, of the Federal University of Rondônia, said the problems "do not bode well" for the 44 turbines to be installed over a period of four years at the complex located on the Madeira river and run by the Santo Antônio Energia consortium, which is made up of Brazilian companies Odebrecht and Andrade Gutiérrez and other investors.

The use of high power "bulb" turbines is an innovation in Amazon jungle rivers that is suited to the low gradient and high flow rate of the Madeira river. Placed horizontally, unlike traditional vertical turbines, they require much less of a fall of water: in Santo Antônio, the drop will be only 13.9 metres. Ott is not sure whether the turbines will be able to cope with the large amount of sediment carried by the river, which is still "a 'young' river, changing its shape and bed" with the seasons and carrying large numbers of trees along with its waters.

"When I used to bathe near the Santo Antônio waterfall, it would take days to get rid of the fine sediment that penetrated my pores," said Ott, a medical doctor and anthropologist of German descent, who has witnessed the transformations that have taken place in Rondônia over the past three decades.

It would seem to be unimaginable that those responsible for a project requiring an investment of nearly nine billion dollars should not only make such a technical blunder, but also repeat it in a similar project, the Jirau hydroelectric plant, which is under construction upstream on the Madeira, some 110 km southwest of the Santo Antônio dam. Both designs were based on sediment studies, although these were questioned by environmentalists.

The "curse of Rondônia" that may yet frustrate these large local projects is said to have arisen in the early history of this northwestern Brazilian state which is largely covered with Amazon rainforest, Ott explained.

Porto Velho, the state capital, was originally a labourers' camp for the workers who built the Madeira-Mamoré railway in the early 20th century to transport latex, the raw material of natural rubber, extracted from the native rubber tree (Hevea brasiliensis) that grows dispersed in the rainforest. Latex exports were a source of great wealth in the Amazon regions of Brazil and Bolivia. The natural route for exports was the extensive Madeira river, the largest tributary of the mighty Amazon river which flows into the Atlantic. The upper basin of the Madeira covers central and northern Bolivia, southeastern Peru and western Brazil. But there is an unnavigable stretch, upriver from Porto Velho to Guajará-mirim, which the 366-km railway was built to circumvent, through forests and swamps.

The completion of the railway was one of the terms of a 1903 treaty to compensate Bolivia for territory previously taken by Brazil, comprising the present-day Brazilian state of Acre. But the railway, a gigantic undertaking in its time, cost the lives of thousands of workers who arrived from every continent, but especially from the British West Indies. Tropical diseases like malaria and beriberi decimated the workforce, killing or disabling most of the labourers within a few months of arrival and creating a constant need for replacements.

In a tragic irony of history, the railway was inaugurated at the very moment that the Amazonian rubber business went into decline, due to the low prices of the more competitive and rapidly expanding rubber tree plantations established from seedlings taken by the British from Brazil to Malaya (now Malaysia).

Now uneconomic, the early railway service was repeatedly interrupted, there were conflicts with the latex exporters, and in 1931 the Madeira-Mamoré railway concession owned by U.S. and European capital threw in the towel. The railway limped on intermittently until 1972, thanks to efforts by the Brazilian government.

The laying of 1,786 km of telegraph lines to Porto Velho was a similar epic exploit, led by military commander Cândido Rondon, a national hero later promoted to army field marshal, after whom the state of Rondônia was named. In addition to suffering from malaria and other diseases, his expeditions were attacked repeatedly by native groups. His reaction was never to counter-attack, but to seek out peaceful contact, and his attitude inspired the policy of protection of indigenous peoples in Brazil.

But by the time Rondon finally got the telegraph cables to Porto Velho in 1914, radio telegraphy had just been invented, said Ott. The workers who laid the lines and the telegraph operators "were abandoned to their fate for decades, and survived in native fashion, by hunting and fishing," he added.

Nevertheless, laying the cables was not a complete waste of time, because the wireless telegraph system proved ineffective in the Amazonian climate, said Carlos Muller, a journalist who wrote his doctoral thesis on the history of telecommunications in Brazil.

Muller pointed out that Rondon also blazed the trail for the road route that, five decades later, would connect Rondônia with central Brazil. That very road, the BR-364, became an axis of the expansion of the agricultural frontier from the 1970s on, associated with rising deforestation, conflicts over land-grabbing, disorderly migration, massacres of indigenous people and invasion of their ancestral lands, especially in Rondônia.

And the situation took a turn for the worse in the 1980s when the road was paved, a glaring example of the disastrous projects financed by the World Bank. Efforts were made to correct the mistakes in later decades, with the environmentally oriented Rondônia Agricultural and Forestry Plan (PLANAFLORO).

The Samuel hydroelectric plant, built between 1982 and 1989 on the Jamari river, a tributary of the Madeira, is another ecological disaster that is also apparently under a curse. The reservoir flooded 540 square km and the output is barely 216 megawatts.

In comparison, the Santo Antônio reservoir will flood an area 35 percent smaller and have a 14.5-fold greater capacity.

Intensive activity by wildcat miners extracting gold and cassiterite have also brought more social and environmental problems than benefits to many places in the state. Professor Ott carries out and directs university research into the impacts on the health of indigenous people of the "invasions" of Rondônia by outsiders, of which there is now a third wave. After infectious diseases like measles and chickenpox came a wave of "modern" ailments like cancer, diabetes, heart disease and AIDS, and now "social pathologies" such as a rise in the murder rate, alcoholism and domestic violence, which "would once have been inconceivable in indigenous communities," Ott said.

Rape, which has become common, formerly did not exist in a culture where men "were gentlemen" in sexual relations, following the woman's lead, according to Ott. The anthropologist derives satisfaction from the backpedalling forced on the Santo Antônio Energia company in negotiations with indigenous people who are indirectly affected by the hydroelectric plant.

The Karitiana people, who "live well" on their reservation 90 km from Porto Velho, realised that the consortium building the power station was paying compensation on a village by village basis. They promptly tripled the number of their villages, and received more reparations, including pick-up trucks, than originally envisaged. (END)

Paramaribo Zoo heeft veel plannen voor uitbreiding en nieuwe diersoorten, maar geld ontbreekt nog

2012-02-24T11:00:00.000-03:00

Minimaal 1 miljoen euro nodig voor uitbreiding dierentuin

24-02-2012 Dagblad Suriname

Toekomst: Indische olifant in
Paramaribo Zoo?

Er is minimaal 1 miljoen euro nodig om de uitbreidingsplannen van de Paramaribo Zoo te realiseren. De leiding van de dierentuin zal daarom stapsgewijs werken aan de uitvoering van haar plannen. De uitbreiding houdt onder meer in het aanleggen van educatieve biotopen. Het masterplan en de indeling zijn al gemaakt, evenals de ontwerpen van de biotopen.

“Het is nu een kwestie van zoeken naar geld om dit alles te regelen, want we gaan dit niet op eigen kracht kunnen bekostigen,” zegt John Altenberg, directeur van de Paramaribo Zoo. Potentiële sponsors zijn al benaderd om te kijken of ze interesse hebben in het realiseren van de biotopen. Een streefdatum voor het realiseren van deze plannen is er volgens Altenberg niet, juist omdat de zoo afhankelijk is van giften en donaties.

“Als het aan mij ligt, was de dierentuin een jaar terug al helemaal veranderd”, zegt hij. Hoewel het dus moeilijk is om een tijd te verbinden aan de realisatie van de uitbreidingsplannen, hoopt de leiding van de dierentuin met haar benadering dat de bedrijven bereid zullen zijn om op basis van een win-winsituatie hun bijdrage te leveren. Bezoekers van de dierentuin zullen namelijk ook zien welke bedrijven hun medewerking hebben verleend en dat is een stukje promotie voor de bedrijven.

De dierentuin is van plan dieren naar Suriname te halen, die voorkomen in de landen van herkomst van onze bevolkingsgroepen. Uiteraard zullen niet alle dieren naar hier worden gehaald, maar zal er een selectie worden gemaakt van dieren die zich thuis kunnen voelen in Suriname. De Paramaribo Zoo heeft al struisvogels uit Afrika en Bengaalse tijgers uit India.

“Iedereen praat over olifanten, maar die zijn niet zo makkelijk qua verzorging. We hebben wel al een ontwerp, en we hebben ook gesproken met de ambassade van India, maar de gesprekken zijn nog gaande. Zo zijn we aan het zoeken naar mogelijkheden met verschillende ambassades. Maar belangrijk is dat we eerst dat verblijf in orde hebben”, aldus Altenberg.

Kapitein van Langamankondre wil dat opkopers zeeschildpadeieren 'uit de weg' worden 'geruimd' - Bewoners mogen wel eieren rapen..... (!?)

2012-02-24T09:33:00.004-03:00

‘Opkopers zeeschildpadeieren elimineren’

24-02-2012 door Gilliamo Orban, De Ware Tijd

Paramaribo - “Opkopers van zeeschildpadeieren moeten geëlimineerd worden, willen we het stropen van eieren op korte termijn indammen.” Dit zegt Ramses Kajoeramari, parlementariër van Marowijne en kapitein van Langamankondre. Deze stap leidt er volgens hem toe, dat stropers of dorpelingen geen afzet meer hebben voor geraapte eieren.

In tussentijd moet landelijk een bewustwordingscampagne van de grond komen, om de bedreiging van zeeschildpadden te beperken. “Want als de vraag naar eieren blijft, wordt er steeds gestroopt en blijven we ver van huis om stroperij te minimaliseren.”

Waarschuwing
Kajoeramari en kapitein van Christiaankondre, Ricardo Pané, zeggen dat ze dorpelingen blijven wijzen op de consequenties van stropen. “We benadrukken dat ze achter de tralies zullen belanden en nog erger, ze moeten dan hoge boetes betalen”, zegt Pané. Beide kapiteins benadrukken dat zij vooral jongeren die zich schuldig maken aan het economische delict waarschuwen. Ze worden geadviseerd om een baan te zoeken in ondermeer de toeristische en visserijsector.

Traditioneel zijn Langaman- en Christiaankondre vissersdorpen en ook Galibi is een toeristische trekpleister voor personen die onder andere zeeschildpadden willen bezichtigen.

Toestemming
Volgens Pané mogen bewoners wel eieren rapen, maar moeten ze eerst de kapitein of basya op de hoogte stellen. Vervolgens richt het dorpshoofd een brief aan de controlepost van de Dienst ’s Lands Bosbeheer (LBB) om toestemming. “Het rapen van eieren is wel beperkt, want een nest is genoeg voor een gezin.” Het rapen vindt onder toezicht van jachtopzieners plaats. Hoewel het indruist tegen de levenswijze van inheemsen, moeten die zich onderwerpen aan de regels om het voortbestaan van zeeschildpadden niet in gevaar te brengen.

Lakse houding
“Maar als de controlepost nog niet is bemand, omdat de LBB-woning in een slechte staat verkeert, wordt het onmogelijk een goede controle uit te voeren. Nu zijn de eieren overgeleverd aan stropers”, reageert Kajoeramari op de trage houding van de overheid. Ondanks dat de regering een aantal maanden de ruimte heeft gehad om het huis en de boot te repareren, is dat niet gebeurd. “Hoe wil de overheid stroperij tegengaan als zij niet wil investeren?”, vraagt het DNA-lid zich af.

Bescherming grote bedreigde zeeschildpadden in Suriname laat te wensen over - Jaarlijks worden tienduizenden geraapte eieren in beslag genomen

2012-02-23T12:22:00.001-03:00

Vraag naar krape-eieren blijft groot

23-02-2012 Dagblad Suriname

De vraag naar eieren van de zeeschildpad, ook bekend als krapé-eieren, blijft heel groot. Jaarlijks worden er tienduizenden eieren in beslag genomen – om nog maar te zwijgen over de stropers die niet in de kraag worden gevat – en dit maakt dat de situatie van de zeeschildpadden steeds meer verergert.

De meeste stropers zijn afkomstig van de dorpen rondom het Galibi Natuurreservaat. Toeristen komen naar Galibi om de zeeschildpad te bewonderen. Zowel stropers als de mensen die de eieren opkopen, beseffen niet dat als er minder krapé’s zijn, er ook minder toeristen komen, met als gevolg minder inkomsten voor dat dorp.

“Dat moeten ze eens gaan beseffen. Dan kan er misschien verandering komen, maar het moet ook komen van de mensen die de eieren consumeren”, zegt Ashok Pherai, waarnemend sectiechef Educatie van LBB.

Suriname heeft legstranden op Galibi van bijkans 50 km. Op Matapica beslaat het legstrand ruim 30 km. Ten westen van Galibi is er ook een strand bijgekomen van ongeveer 8 km.

Pherai: “Laten we hopen dat er na 20 jaar meer zeeschildpadden komen om te leggen.” Vooralsnog ziet het er niet zo rooskleurig uit voor de zeeschildpad, die wereldwijd met uitsterven wordt bedreigd. In Suriname komen vier soorten leggen: de Lederschildpad of Aitkanti, de Soepschildpad of Krapé, en in mindere mate de Warana en Karet. Meer dan 50% van de wereldpopulatie komt op de Surinaamse stranden leggen.

Hoewel de afgelopen jaren de controle door jachtopzieners van Natuurbeheer is verhoogd, worden er nog steeds eieren gestroopt, met alle gevolgen van dien voor de zeeschildpadden. Het vorig jaar zijn er ruim 30.000 eieren in beslag genomen.

Niemand weet van wie volle blauwe vuilniszakken in bermen te Uitvlugt zijn

2012-02-23T12:11:00.000-03:00

Niemand verantwoordelijk voor blauwe zakken met vuil

23-02-2012 Dagblad Suriname

De blauwe zakken met vuil verspreid op platgemaaide bermen in de omgeving Uitvlugt, riepen bij weggebruikers vraagtekens op. De gevulde blauwe zakken lagen minstens twee dagen op de schoongemaakte bermen.

De redactie van Dagblad Suriname maakte contact met het directoraat Openbaar Groen (voorheen Milieubeheer) om het fijne van de zaak te weten. Directeur Eric Linger kon niets concreets over de zakken uitleggen. Zijn directoraat gaat anders te werk bij het schoonmaken en onderhouden van openbare plaatsen, waar zij voor verantwoordelijk zijn.

Openbaar Groen is ook niet belast met het onderhoud van wegen in Uitvlugt en omgeving. Dat zou het werkgebied zijn van het directoraat Civieltechnische Werken Droog (CTW) en de Wegenautoriteit. Een ambtenaar op CTW maakte duidelijk dat zij niets te maken hebben met de blauwe zakken met vuil en verwees de redactie naar de Vuilophaaldienst.

Een ambtenaar van deze dienst ontkende ook het gebruik hiervan. Als de bermen zijn schoongemaakt, wordt het vuil meteen opgehaald door de Vuilophaaldienst, zei de medewerker. Dat gebeurt elke dinsdag voor wat Uitvlugt betreft. De Wegenautoriteit zou volgens hem de hoofdverantwoordelijke zijn voor dit gebied. Het gelukte de redactie niet iemand van de Wegenautoriteit te spreken.

Diversity of Species in the Rainforest........

2012-02-23T11:00:00.005-03:00

Ondanks kamp van Stinasu op Galibi-strand kunnen stropers ongestoord eieren zeeschildpadden roven - Ondanks beschermde status zeeschildpadden nauwelijks tot geen controle Dienst 's Lands Bosbeheer en Stinasu

2012-02-23T08:47:00.001-03:00

LBB-post Galibi onbemand

Stropers hebben vrijspel

23-02-2012 door Gilliamo Orban, De Ware Tijd

Paramaribo - Stropers ‘roven’ ongehinderd zeeschildpadeieren op de ongeveer 15 kilometer lange Galibi- en Kolokombostrand (6 km). De controle post van Dienst ’s Lands Bosbeheer (LBB) is nu onbemand. Door geldgebrek verkeert de LBB-woning in een slechte staat wat het onmogelijk maakt om er te verblijven.

“Als zware bewegingen worden gemaakt in het huis, is de kans groot dat een hoop vleermuispoep in je eten komt. Ook lekt de controleboot van alle kanten en die is absoluut niet zeebestendig”, chef van de afdeling Educatie van LBB, Ashok Pherai. Bovendien, zegt hij, dat één boot niet voldoende is om controle werkzaamheden uit te voeren. Maar Pherai haast zich wel te zeggen, dat het geld al is vrijgemaakt om de woning en de boot te repareren. Binnenkort reist een ploeg bestaande uit jachtopzieners en timmerlieden af naar Galibi.

Sinds eind januari zijn de eerste zeeschildpadden gesignaleerd op Galibi, terwijl de laatsten aan het einde van juli terug naar de zee kruipen. De piekperiode van zeeschildpadden is in maart en april.Volgens de chef Educatie gaat LBB dit jaar gebruikmaken van een kamp van Stinasu gelegen op het strand. Volgens Pherai staat het ‘huis’ op een strategische plek. “We willen een beter controle hebben om stroperij van zeeschildpadeieren te reduceren”, weet Pherai.

Ook worden momenteel dertig personen opgeleid tot jachtopziener waarvan een groot deel het team zal versterken. De controle post van Galibi zal met ongeveer tienjachtopzieners worden bemand, terwijl de dertig kilometer lange Matapicastrand al is bemand met zes jachtopzieners.

Onlangs heeft de politie drie stropers met vijfduizend eieren in de kraag gevat nabij Erowarte. Ze zijn in verzekering gesteld en moeten samen een boete van SRD 15.000 neertellen. Intussen heeft een stroper 5.000SRD betaald en hijisin vrijheid gesteld.Ongeveer 30.000 zeeschildpadeieren zijn het vorige jaar gestroopt. Tien stropers zijn daarvoor in verzekering gesteld en hebben samen 65.000SRD boete betaald. Een groot deel van de in beslaggenomen eieren zijn afkomstig van Galibi.

“Veel bewoners van de dorpen doen aan visserij. Niet alle boten kunnen we controleren. Stropers maken hiervan misbruik en dit kan voor calamiteiten zorgen.”

Boosdoeners
Het gaat volgens Pherai om enkele groepen die steeds hun kans schoon zien om eieren te rapen op het strand om die vervolgens te vervoeren naar de nabij gelegen dorpen Langaman- en Christiaankondre. Daar worden de eieren opgekocht door groothandelaars die op hun beurt wagen de eieren naar Paramaribo te transporteren. Pherai wijst erop, dat het een lucratieve handel is, waardoor stropen aantrekkelijk blijft. De grootste boosdoener is de mens, maar ook dieren zoals roofvogels, watradagu, jaguars hebben een dikke vinger in de pap. Na het broeden van het ei worden de kleine zeeschildpadden opgewacht door haaien. Gemiddeld wordt van duizend gelegde eieren maar een zeeschildpad volwassen.

Stinasu gedraagt zich als klein kind - Touroperator mag van Stinasu niet namen natuurparken gebruiken

2012-02-22T20:27:00.004-03:00

Stinasu overweegt juridische stappen tegen touroperator

22-02-2012 Starnieuws

Directeur Frans Kasantaroeno van Stichting Natuurbehoud Suriname (Stinasu) overweegt juridische stappen tegen touroperator ‘Tourist Tours’. Volgens Kasantaroeno is de operator met het openen van een schandalenwebsite over Stinasu bezig aan een lastercampagne.

Partijen zijn in een dispuut geraakt, nadat Kasantaroeno de touroperator weigerde gebruik te maken van alle faciliteiten die vallen onder het beheer van Stinasu.

Jan van Swaaij directeur van Tourist Tours, zegt aan Starnieuws dat het verbod kwam omdat hij op het internet tours aanbood. Daarbij maakte hij gebruik van de namen van de oorden die onder beheer van Stinasu vallen, zoals Raleighvallen en Brownsberg. Kasantaroeno was hier tegen en wilde de websites verbieden.

Van Swaaij zegt verwacht te hebben dat toen bleek dat dit juridisch niet mogelijk was, Kasantaroeno het verbod voor het gebruik van de oorden zou opheffen. Echter bleek dat Kasantaroeno nog altijd een verbod heeft tegen Tourist Tours voor het gebruik van de oorden.

Wantoestanden
Van Swaaij vindt dat voor hem de maat vol is. Volgens de Touroperator houdt Stinasu zich niet aan wetgeving en worden touroperators, toeristen en de lokale gemeenschappen rond de oorden onderdrukt. Stinasu zou ook haar eigen personeel misbruiken en onderwaarderen. “Het is tijd dat dit schandaal en andere schandalen naar buiten komen”, zegt de touroperator. Op een gisteren geopende website met als naam

Weer stropers opgepakt met duizenden eieren van soepschildpadden - Drie mannen vernietigden veertig nesten te Kolokombo, Galibi

2012-02-22T20:01:00.002-03:00

Stropers gevat met 5.000 eieren krape

22-02-2012 Dagblad Suriname

De politie heeft afgelopen zaterdag 3 jongemannen nabij Erowarte aangehouden met 5.000 zeeschildpaddeneieren. De overtreders zijn overgedragen aan LBB en in overleg met het Openbaar Ministerie zijn de eieren maandag vernietigd.

De 3 mannen zijn zaterdag in verzekering gesteld en moesten een boete van SRD 15.000 betalen. Een van de mannen heeft maandag zijn boete van SRD 5.000 kunnen voldoen en is nu op vrije voeten. De buitenboordmotor en boot zijn in beslag genomen door de politie. Indien de overige twee heren de boete niet kunnen betalen, worden de in beslag gelegde goederen verbeurd verklaard.

Bij het vernietigen van de eieren wordt erop gelet dat ze niet meer eetbaar zijn. Met een lange stok met spijkers wordt op de eieren geslagen tot ze openscheuren. Dit gebeurt langs de rivier bij hoog water, zodat alles kan worden weggespoeld of kan worden opgegeten door vissen en vogels.

Om 5.000 eieren te kunnen verzamelen, hebben de stropers ruim 40 nesten vernietigd in het gebied Kolokombo van het Galibi Natuurreservaat. Alle 3 mannen zijn van het gebied Galibi.

Gebleken is dat het steeds dezelfde groep stropers is die zich hieraan schuldig maakt. Het stropen gaat door, omdat de vraag naar krape-eieren nog steeds heel groot is.

Ashok Pherai, waarnemend Chef Educatie, zegt dat LBB daarom begonnen is met voorlichting op de lagere scholen, met name scholen in die gebieden waar de vraag naar krape-eieren nog groot is. Het gaat onder meer om Nickerie, Commewijne en Lelydorp. Door vroeg met de bewustwording te beginnen, hoopt LBB de vraag naar krape-eieren te verminderen en daarmee ook het stropen. Gemiddeld wordt van de 1.000 gelegde eieren slechts 1 zeeschildpad volwassen.

Noot Kraaijer:
Lees ook dit recente artikel.

Inwoners Buyat (Indonesie) vergiftigd met arsenicum - Gif waarschijnlijk afkomstig van Newmont's Buyat goud-/kopermijn

2012-02-16T09:11:00.001-03:00

Buyat Villagers Contaminated by Arsenic Matter

16-02-2012 Tempo Interactive (Indonesia)

A PT Newmont Nusa Tenggara worker walks past a lake formed at
the bottom of the company's massive Batu Hijau
copper mining pit on the southwestern tip
of the Indonesian island of Sumbawa. (Bloomberg Photo)

TEMPO Interactive, Jakarta:Villagers in Buyat, North Sulawesi, whose area was once polluted by PT Newmont Minahasa Raya, have shown indications of being contaminated by arsenic.

“Lab results on the arsenic levels showed that eight percent or five out of 65 respondents are suffering from chronic arsenic poisoning,” said research director at the Medical Emergency Rescue Committee (Mer-C), Dr Zackya Yahya.

Zackya said that arsenic poison was not found in the blood because the process happened a long time ago. However, physical checks showed that arsenic was still deposited in their hair and nails.Mer-C director, Joserizal Jurnalis, confirmed the validity of the test as it was conducted twice and showed consistent results.

National Commission on Human Rights deputy head, Ridha Saleh, is urging the environment and health ministries to immediately follow-up on the finding. “The commission is calling on these ministries to conduct objective research on the wells, which are allegedly contaminated by arsenic,” said Ridha.

Ridha also questioned the Health Ministry’s research which reached a different result. According to the ministry, there are no longer any health issues in the village due to the water pollution caused by PT Newmont Minahasa Raya’s (PT NMR) mining activities in 2004.

MUNAWWAROH

De oceaan bedreigt gemeenschap te Weg naar Zee - Beschermende dam zo lek als een mandje

2012-02-16T08:02:00.002-03:00

Weg naar Zee straks alleen nog maar een zee

16-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - Het zal niet lang meer duren voordat Weg naar Zee ook tot de Atlantische oceaan zal behoren. De dam die het land moet beschermen tegen het zeewater, is zodanig vernield en weggespoeld, dat deze plaats en omliggende streken elk moment ook deel zullen uitmaken van de oceaan.

Ondernemer Theo Jagroep die zoetwatervissen kweekt en enkele hectares grond bezit te Weg naar Zee vreest het ergste. “Als het water op mijn gronden overloopt is het gedaan met me. Al mijn vissen gaan dood.” Het brakke water heeft al een gedeelte van zijn grond en vijvers bereikt.

“De dam die het water nog kan tegenhouden is door mij zelf aangelegd, maar ook die zal binnenkort weggespoeld worden als niet ingegrepen wordt door het Ministerie van Openbare Werken (OW).” De dam die het vasteland nog scheidt van het zeewater is nauwelijks een meter breed. De dam die indertijd door OW is aangelegd, heeft het zeewater niet kunnen tegenhouden.

“Er is een dam gebouwd met zwakke houten palen. De palen zijn zodanig kort, dat het water ze uit elkaar heeft gehaald. Bovendien schudden de palen bij de minste beweging.” De ondernemer vindt dat het ministerie geen kleine reparaties moet verrichten, maar op een professionele manier een dijk moet bouwen.

Jagroep geeft aan dat hij vroeger meer land had, zeker 200 meter verder het water in vanuit de huidige dam berekent. “Het water is door de jaren heen landinwaarts gekomen en het zal niet lang meer duren of Kwatta is gewoon blank.”

De ondernemer hoopt dat het ministerie gauw ingrijpt. Volgens informatie zou een team van OW naar de locatie gaan om de situatie te bekijken. Er was echter alleen een aannemer op de locatie aanwezig. Hij gaf aan dat het probleem voorlopig opgelost zal worden door een dam van klei aan te leggen. Hij zal samen met het ministerie zo gauw mogelijk aanvangen met de werkzaamheden.

Districtsraad Commewijne wil eindelijk einde aan ontwateringsproblemen Meerzorg

2012-02-16T07:43:00.002-03:00

OW-minister gevraagd Meerzorg te ontwateren

16-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - De Districtsraad (DR) van Commewijne heeft de minister van Openbare Werken, Ramon Abrahams, namens de bewoners van Commewijne gevraagd te helpen met het ontwateren van Meerzorg.

In een brief, waarvan afschrift aan de president, de vicepresident en de districtcommissaris (dc) van Commewijne gestuurd is, brengt de vicevoorzitter van de DR, Mohan Chirmoti, onder de aandacht dat bij de Sieuwsluis in Meerzorg onder de Meerzorgweg duikers zijn geplaatst, maar niet in de juiste stroomrichting van het water naar de rivier.

“Dit probleem werd al in het jaar 2006 aan de minister van OW voorgelegd. Na gedegen onderzoek door het ministerie zou hier een pompgemaal worden gebouwd, wat tot heden niet is gerealiseerd.”

Chirmoti brengt ook onder de aandacht, dat het gebied Meerzorg Serie A en omgeving bij de kleinste regenval onder water loopt. “In dit gebied werd voor de bouw van de brug natte gewas geplant, maar nu is er overgegaan tot woningbouw en het planten van droog gewassen.”

Volgens Chirmoti is de sluis ook heel erg oud. Hij doet een verzoek aan de minister de duikers onder de Meerzorgweg in de juiste stroomrichting van het water te laten plaatsen. “Ik vraag de minister ook voor een grotere capaciteit, want de duikers moeten steeds om de zes maanden doorgespoeld worden.” Hij hoopt dat de minister, voor de rehabilitatie van de weg Meerzorg-Albina met oplossingen komt.

“Indien het niet mogelijk is om een pompgemaal te bouwen, vragen we de minister om een andere sluis met een grotere capaciteit aan te leggen die dicht bij de rivier is. Dan hoeft de kreek ook niet om de zes maanden uitgegraven te worden”, legt hij uit.

Regen drijft labaria's naar droge gebieden te Weg naar Zee - Paramaribo Zoo: 'Slangen niet doden, maar laten vangen door Natuurbeheer'

2012-02-16T07:26:00.002-03:00

Slangenplaag Weg naar Zee

16-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - Weg naar Zee wordt na de zware regenbuien van de afgelopen tijd geteisterd door labaria’s. Een paar dagen geleden is in het huis van de familie Sardjoe een van deze slangen aangetroffen.

“De slang was in de autogarage”, zegt buurtbewoner Rudi Chitoe. De slang werd in de vooravond ontdekt. Met de hulp van enkele landbouwers is de slang verwijderd.Ook op andere locaties hebben buurtbewoners labaria’s aangetroffen.

“De slangen zoeken droge plaatsen op, omdat vele gebieden na de regenbuien blank zijn komen te liggen”, zegt een andere buurtbewoner. Omdat ouders voor het leven van hun kinderen vrezen, worden de slangen soms gedood. “Als je deze beesten niet op tijd ziet, kunnen ze je aanvallen en als er kinderen in de omgeving zijn, is de kans groot dat het fataal kan aflopen met zo een kind.” De buurtbewoners vragen de gemeenschap alert te zijn.

Volgens de dierentuin moeten personen die slangen aantreffen in woongebieden, deze niet doden. Er moet worden gebeld naar deskundigen van Natuurbeheer. Deze dienst zal de gevangengenomen dieren ophalen en weer toevertrouwen aan de natuur.

President Bouterse opent zangvogeltoernooi op Onafhankelijkheidsplan

2012-02-15T17:47:00.004-03:00

President ondersteunt zangvogelbond

15-02-2012 GFC Nieuws

PARAMARIBO - Onder grote publieke belangstelling werd afgelopen zondag een aanvang gemaakt met het Presidentscup februari 2012 zangvogeltoernooi. Eregast was de President van de Republiek Suriname, Desi Bouterse. Het is voor het eerst in de geschiedenis van de Surinaamse zangvogelbond dat een President van Suriname in persoon aanwezig was op het het onafhankelijkheidsplein voor een zangvogeltoernooi.

De Surinaamse zangvogelbond kent in haar geschiedenis het bezoek van de ambassadeur van Amerika mevrouw Lisa Bobbie Schreiber-Hughes en Ramdien Sardjoe als hoogwaardigheidsbekleders.

President Bouterse had de eer om dit toernooi te openen in de twa twa klasse. De President heeft aangegeven dat dit de nummer 1 volkssport is. In alle districten en in bijna alle huizen hangen er vogelkooitjes met vogels.Wij moeten de pioniers en de oude vogelkwekers nimmer uit het oog verliezen.

De President bedankte de pioniers, het vorig bestuur en besturen daarvoor voor het in stand houden van deze unieke volkssport. Het staatshoofd heeft de Surinaamse zangvogelbond 10.000$ geschonken voor versterking van de kas en voor het promoten van de zangvogelsport. Dit zal onder meer gebeuren door bezoeken te brengen aan de districten en competities te organiseren.

De huidige voorzitter Mahinder Gopie heeft aangegeven dat er onder andere gemoderniseerd gaat worden door middel van het introduceren van digitale scoreborden. Ook een competitie voor de mooiste slag wordt georganiseerd. Tijdens dit toernooi krijgt de vogel met de mooiste slag die meedoet aan wedstrijden een prijs.

De vogelkwekers raken niet uitgesproken over het bezoek en de passie die ons staatshoofd heeft voor de zangvogelsport.
Het nieuwgekozen bestuur bestaat uit:
Mahinder Gopie (voorzitter), Rajesh Gajadin (Secretaris), Rude Sanngali, Arun Jalimsingh, Sjaam Sardjoe, Rakesh Sookdeo en Andre Jalimsingh.

Uitslagen:
twa twa: Thunder-Juiter:25-0,55-47, 25-1. Goudstars-Brokodee:54-52,19-51,14-25.
picolet: Commewijne 1 - Euromast:125-106,80-44,106-50.
roti: comm-mahonystars;3-0,26-2,16-0.
Op zondag 18 februari wordt de competitie voortgezet

Directeur Climate Compatible Development Agency (CCDA), John Goedschalk, op bezoek in Guyana - Nauwe samenwerking tussen beide landen

2012-02-15T13:52:00.002-03:00

Climate change engagements between Guyana and Suriname are ongoing

15-02-2012 National Communications Network Guyana

Bilateral engagements between Guyana and Suriname on climate change are ongoing, with the visit of that country’s director of the climate compatible development agency, John Goedschalk.

The meeting with his Guyanese counterparts in the office for climate change is part of an enhanced bilateral assistance framework, agreed to by former president Bharrat Jagdeo and Suriname’s president, Desi Bouterse.

Suriname, like Guyana, is formulating policies to counter the impact of climate change and as such, the climate compatible development agency has been established to formulate a structured approach to this issue.

Suriname sees economic benefits from the development of its low carbon development strategy that will position it for benefits under the Redd Plus programs, designed to use financial incentives to reduce the emission of green house gases. In this regard, Guyana and Suriname have been working closely in international climate change negotiations.

Coronie blijft geteisterd worden door illegale schelpafgravers

2012-02-15T12:57:00.000-03:00

Illegale schelpafgravingen Coronie kennen geen einde

15-02- 2012 Dagblad Suriname

Aan de illegale schelpafgravingen in het district Coronie schijnt er maar geen eind te komen. Manschappen van het ondersteuningsteam (OT) van het Korps Politie Suriname (KPS) hebben het afgelopen weekeinde drie mannen aangehouden die zich schuldig maakten aan illegale schelpafgravingen ter hoogte van km 96 in het kokosdistrict.

De drie verdachten, R.L., O.F. en D.M. werden aangehouden en overgedragen aan de politie van Coronie. Ook twee pick-ups werden in beslaggenomen.

De politie heeft na verhoor van dit drietal twee hunner huiswaarts gestuurd.

Twee Spaanse ingenieurs en een Portugese geoloog gaan milieu-effect rapportage Conga goudmijn Newmont in Peru herzien

2012-02-15T08:14:00.001-03:00

Peru Signs Contracts For Newmont Mine

15-02-2012 Dow Jones Newswires, Fox Business

LIMA – Peru's government has signed a contract with two Spanish engineers to review the environmental permit of Newmont Mining Corp.'s (NEM) $4.8 billion Minas Conga copper and gold project, local media reported Tuesday.

Conga has been the focus of opposition from residents and politicians in the northern Cajamarca region over concerns about its impact on the local water supply. The project was suspended in November following protests that paralyzed parts of Cajamarca.

The government said that it would resolve the dispute by hiring international consultants to review Conga's environmental permit, which was approved in 2010.

Newspaper La Republica reported that Spanish engineers Luis Lopez and Rafael Fernandez signed contracts with the government on February 1. Portuguese geologist Jose Martins is also expected to sign a contract to review Conga's environmental impact study, La Republica said.

The government is expected to officially present the consultants this week, according to newspaper El Comercio. Peru plans to spend almost 650,000 soles ($242,000) on the review, the reports said.

A representative from the prime minister's office was not immediately available."We welcome the re-review of Conga's EIA (environmental permit) and trust that the panel selected by the government will be objective and impartial in their work," Newmont's head of corporate communications, Omar Jabara, said Tuesday.

Lopez will be responsible for reviewing issues in the permit related to surface waters and reservoirs, while Fernandez will review issues related to water quality and the environmental impact of the project, El Comercio said. Martins will review issues related to underground water.

Opponents of the project, including Cajamarca Regional President Gregorio Santos, have said they will not recognize the results of the consultants review.Prime Minister Oscar Valdes said in a statement Monday that he is willing to restart talks with Santos.Conga is Peru's biggest mining project. Newmont owns 51.35% of Conga, while Compania de Minas Buenaventura SA (BVN, BUENAVC1.VL) and the International Finance Corp. have minority stakes.

Super ponton nog steeds op het stuwmeer - Assembleelid Asabina trekt beweringen minister Hok in twijfel

2012-02-15T07:31:00.003-03:00

Ponton toch niet uit stuwmeer

Foto: Ronny Asabina

15-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - Minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) zei vorige week bij de behandeling van de begroting in De Nationale Assemblee dat de reuze ponton die voor zoveel ophef zorgt in de gemeenschap intussen is verwijderd uit het stuwmeer.

Volgens Ronny Asabina (BEP) is dat echter niet waar. “De ponton is nog steeds niet verwijderd. Ik heb informatie die ik zelfs met foto’s kan bewijzen dat de ponton er nog steeds is”, zegt de parlementariër. Asabina zegt de informatie van de minister in twijfel te trekken.

"Ik beschik over andere informatie. De ponton is niet gedirigeerd naar het stuwmeer zoals de parlementariër Rashied Doekhie aangaf. Het moet duidelijk zijn voor de gemeenschap dat de ponton daar is gebouwd. Het gaat niet om een reguliere ponton zoals we meestal kennen, maar om een super ponton.”

Volgens Doekhie is de ponton wel verwijderd van de plaats waar die was en gedirigeerd naar een andere plek waar niet aan goudwinning kan worden gedaan. “Zo een ponton kan je niet dirigeren naar een kreek, dat bestaat niet”, zegt Asabina. “Wat er wel zou moeten gebeuren is dat de ponton gedemonteerd moet worden. Dan pas kan je eventueel praten over verwijderen, dan moet je alle wrakstukken gewoon met zwaar materieel uit het stuwmeer weghalen.”

De bewindsman zei informatie te verschaffen die hij van de Commissie Ordening Goudsector heeft gehad .

Chinezen gaan investeren in palmolieproject Nickerie

2012-02-14T10:19:00.001-03:00

Ook Nickerie krijgt oliepalmproject

14-02-2012 door Ivan Cairo, De Ware Tijd

Paramaribo - Behalve in Marowijne en Para wordt de komende periode ook in het district Nickerie een oliepalmproject opgezet. Dit onthult assembleelid Rashied Doekhie tijdens een gesprek met de Ware Tijd.

Evenals bij het voorgenomen project te Patamacca in Marowijne, gaat het deze keer om investeerders uit China.De onderhandelingen zijn nog gaande en Doekhie wil de naam van de investeerders vooralsnog niet prijsgeven. Wel zijn al bodemmonsters genomen om te onderzoeken in hoeverre de Nickeriaanse bodem geschikt is voor oliepalmcultuur. “Die is goed bevonden”, weet de politicus al te vertellen.

In maart komt opnieuw een delegatie van de Chinese onderneming naar Suriname en zullen de onderhandelingen met de autoriteiten worden voortgezet.

Ruimte voor boeren
Het is de bedoeling, zegt de volksvertegenwoordiger, dat in Nickerie een palmolieraffinaderij komt. Begonnen wordt met een areaal van 5.000 hectare dat later uitgebreid zou kunnen worden. Naar verluidt bedraagt de Chinese investering minstens 1.5 miljoen US dollar. Aan het project zullen meerdere landbouwers in het district kunnen meedoen. Geïnteresseerden krijgen het plantmateriaal aangeleverd en de oogst wordt door de fabriek opgehaald. “Gegarandeerde afzet dus”, zegt Doekhie.

Bij dit project is het niet de bedoeling dat boeren gigantische oliepalmplantages gaan aanleggen. “Wie ruimte heeft om 100 bomen te planten, plant er 100, maar wie ruimte heeft voor slechts tien bomen krijgt ook de gelegenheid om mee te doen. Drie jaar nadat geplant is, kan al geoogst worden en een boer kan 25 jaar lang achter elkaar oogsten, voordat een nieuwe aanplant hoeft te worden aangelegd”, stelt het assembleelid.

Potentie
De oud-dc van Nickerie verheugt zich erop, dat ook andere agrarische sectoren de komende periode tot ontwikkeling gaan worden gebracht. Hij noemt onder andere het suikerriet/ethanol-project van Staatsolie dat zich nu in een proeffase bevindt. Verder ligt op stapel een cassaveteeltproject ten behoeve van de export naar Barbados. Volgens Doekhie heeft het district enorm veel potentie, maar moet de overheid de faciliteiten en randvoorwaarden scheppen zodat ondernemers en investeerders aan de slag kunnen. “Ik denk dat de Nickerianen de tools moeten krijgen om zelf het werk te doen.”

Op sociaal-maatschappelijk vlak constateert hij wel een zeer ernstig probleem waarmee Nickerie kampt: zelfmoord. Deskundigen moeten volgens hem aan het werk gezet worden om onderzoek te doen waarom zich in Nickerie in vergelijking met de rest van het land zo veel gevallen van zelfdoding zijn. “Met liefdesproblemen weet je het nooit, maar het suïcide-probleem moet worden aangepakt”.

Argentine Jaguar Face Extinction....How about the Suriname Jaguar???

2012-02-14T07:39:00.001-03:00

How about the jaguar in Suriname? A few years ago I wrote a research article about the Suriname jaguar. But, no one in Suriname knows, not even environmental organizations, how may of these beautiful are still living in the country. Now and then an animal gets shot and killed when it comes to close to villages to find food, despite of the fact that shooting and killing the endangered jaguar is not allowed!

Politie Albina neemt 6000 eieren soepschildpad (groene zeeschildpad) in beslag - Drie mannen opgepakt

2012-02-13T18:09:00.000-03:00

Mannen met 6000 schildpad-eieren aangehouden

13-02-2012 Starnieuws

Drie mannen zijn met 6000 schildpad-eieren aangehouden door de politie van Albina. Zij bevonden zich op de Marowijnerivier in een boot.

Het drietal heeft bekend deze eieren te hebben geraapt in het Natuurreservaat Baboensanti. De boot met machine is in beslag genomen.

De krapé-eieren zijn voor verdere afdoening overgedragen aan de dienst Land Bos Beheer. Hangende het onderzoek zijn de verdachten in verzekering gesteld.

Noot Kraaijer:
Lees ook deze artikelen:
http://sranan-news.blogspot.com/2007/10/krap-schildpad-geslacht-door-vissers.html
http://sranan-news.blogspot.com/2008/02/nog-steeds-levendige-handel-in-eieren.html
http://sranan-news.blogspot.com/2009/04/7000-krape-eieren-door-politie-albina.html
http://sranan-news.blogspot.com/2010/03/volgens-wwf-en-stinasu-gaat-het-goed.html

Kritiek op functioneren commissie Ordening Goudsector blijft klinken - Commissielid Dompig geirriteerd door kritiek

2012-02-13T09:05:00.000-03:00

‘Beloftes waargemaakt bij ordening goudsector’

13-02-2012 door Eliézer Pross, De Ware Tijd

Paramaribo - “Als er kritiek is, moet het gefundeerd zijn. Wij hebben onze beloftes waargemaakt in 2011”, luidt de scherpe reactie van Gerold Dompig, manager van de Nationale Commissie voor Ordening van de Goudsector (COG).

Een jaar na de start van de ordening van de sector, ishieropnog altijd kritiek. Ook minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) is tevreden: “Al weet ik dat wij er nog niet zijn, ik ben tevreden over hun werk. Mijn complimenten aan de commissie omdat de rustin de goudveldenterug is. Het centrale gezag is goeddeels terug omdat de basis gelegd is voor herstel. Nu moeten ookordening van gezondheidsvoorzieningen en veiligheid meegenomen worden.”

Slechte communicatie
Volksvertegenwoordigers uit binnenlandse gemeenschappen leveren de meeste kritiek op de commissie. Medio 2011 trachtte Abop-parlementariër Ronny Brunswijk de president te bewegen om Dompig te bedanken wegens belangenverstrengeling. “Ik zeg niet dat er geen sucessen zijn geboekt. Mijn probleem is dat er weinig wordt gecommuniceerd naar de samenleving toe, met name naar belanghebbenden (porkknockers ...red) toe”, benadrukt BEP-assembleelid Ronny Asabina. “Als de informatievoorziening tekort schiet, krijg je een angstcultuur.” Dit kan negatief werken op de doelen van de ordening.

Ook is Asabina kritisch over het ontbreken van meetbare resultaten: “De ordening moet inhouden dat gouddelvers in de legale sfeer worden gebracht, dat zij milieuvriendelijk te werk gaan, naar de bank kunnen stappen om een bedrijfsrekening te openen en zich laten registreren bij de Kamer van Koophandel en Fabrieken. Zij moeten ook in staat zijn om een lening af te sluiten bij de bank om hun investering te financieren. Prostitutie en kinderarbeid moeten teruggedrongen worden. De jongens moeten uit de hosselcultuur worden gehaald om gevestigd te worden als maatschappelijk verantwoorde ondernemers.”

Ongefundeerd
Dompig zegt dat de kritiek ongefundeerd is, vooral als het gaat om communicatie met stakeholders. Er moet sprake zijn van maandelijks overleg met vertegenwoordigers van de kleinschalige goudzoekers. Ook zijn er ingrijpende veranderingen voorbereid in overeenstemming met concessiehouders.

“Het is jammer dat Asabina nooit persoonlijk langs is geweest bij de ordeningscommissie om zich te laten informeren”, aldus Dompig.

Minister Hok zegt dat ook de commissie een lerende organisatie is en dat de tijd mogelijk is aangebroken om te evalueren. Hij blijft wel content over het algemeen: “De mensen die zijn betrokken bij de ordening zijn capabel en hebben goed nagedacht over wat zij moeten doen. Zij voeren hun plan consequent en voortvarend uit.”.

Het dagelijks leven van de Peruviaanse porknokker

2012-02-12T13:41:00.002-03:00

The Devastating Costs of the Amazon Gold Rush

Spurred by rising global demand for the metal, miners are destroying invaluable rainforest in Peru's Amazon basin

To find flecks of gold, workers devour the rainforest floor with water cannons. "There are a lot of accidents," says one. "The sides of the hole can fall away, can crush you."

12-02-2012 By Donovan Webster Photographs by Ron Haviv, Smithsonian magazine

It’s a few hours before dawn in the Peruvian rainforest, and five bare light bulbs hang from a wire above a 40-foot-deep pit. Gold miners, operating illegally, have worked in this chasm since 11 a.m. yesterday. Standing waist-deep in muddy water, they chew coca leaves to stave off exhaustion and hunger.

In the pit a minivan-size gasoline engine, set on a wooden cargo pallet, powers a pump, which siphons water from a nearby river. A man holding a flexible ribbed-plastic hose aims the water jet at the walls, tearing away chunks of earth and enlarging the pit every minute until it’s now about the size of six football fields laid side by side. The engine also drives an industrial vacuum pump. Another hose suctions the gold-fleck-laced soil torn loose by the water cannon.

At first light, workers hefting huge Stihl chain saws roar into action, cutting down trees that may be 1,200 years old. Red macaws and brilliant-feathered toucans take off, heading deeper into the rainforest. The chain saw crews also set fires, making way for more pits.

This gaping cavity is one of thousands being gouged today in the state of Madre de Dios at the base of the Andes—a region that is among the most biodiverse and, until recently, pristine environments in the world. All told, the Amazon River basin holds perhaps a quarter of the world’s terrestrial species; its trees are the engine of perhaps 15 percent of photosynthesis occurring on landmasses; and countless species, including plants and insects, have yet to be identified.

In Peru alone, while no one knows for certain the total acreage that has been ravaged, at least 64,000 acres—possibly much more—have been razed. The destruction is more absolute than that caused by ranching or logging, which accounts, at least for now, for vastly more rainforest loss. Not only are gold miners burning the forest, they are stripping away the surface of the earth, perhaps 50 feet down.

At the same time, miners are contaminating rivers and streams, as mercury, used in separating gold, leaches into the watershed. Ultimately, the potent toxin, taken up by fish, enters the food chain.

Gold today commands a staggering $1,700 an ounce, more than six times the price of a decade ago. The surge is attributable to demand by individual and institutional investors seeking a hedge against losses and also the insatiable appetite for luxury goods made from the precious metal.

“Who is going to stop a poor man from Cuzco or Juliaca or Puno who earns $30 a month from going to Madre de Dios and starting to dig?” asks Antonio Brack Egg, formerly Peru’s minister of the environment. “Because if he gets two grams a day”—Brack Egg pauses and shrugs. “That’s the theme here.”

Near the mining camp of Lamal, a miner works poisonous liquid mercury
into sludge with his bare feet; gold amalgam will form and be collected.
Peruvian officials say 30 to 40 tons of mercury end up in Amazonian rivers each year.

The new Peruvian gold-mining operations are expanding. The most recent data show that the rate of deforestation has increased sixfold from 2003 to 2009. “It’s relatively easy to get a permit to explore for gold,” says the Peruvian biologist Enrique Ortiz, an authority on rainforest management. “But once you find a suitable site for mining gold, then you have to get the actual permits. These require engineering specs, statements of environmental protection programs, plans for protection of indigenous people and for environmental remediation.” Miners circumvent this, he adds, by claiming they’re in the permitting process. Because of this evasion, Ortiz says, “They have a claim to the land but not much responsibility to it. Most of the mines here—estimates are between 90 or 98 percent of them in Madre de Dios state—are illegal.”

The Peruvian government has taken initial steps to shut down mining, targeting more than 100 relatively accessible operations along the region’s riverbanks. “There are strong signals from the government that they are serious about this,” says Ortiz. But the task is enormous: There may be as many as 30,000 illegal gold miners in Madre de Dios.

The pit that we visited that day is not far from Puerto Maldonado (pop. 25,000), capital of Madre de Dios, a center of Peru’s gold mining because of its proximity to the rainforest. In a supreme irony, the city has also become a locus of Peru’s thriving ecotourism industry, with inviting hotels, restaurants and guesthouses in the forest, at the threshold of a paradise where howler monkeys leap in tall hardwood trees and clouds of metallic blue morpho butterflies float in the breeze.

On our first morning in Puerto Maldonado, photographer Ron Haviv, Ortiz and I board a small wooden boat, or barca, and head up the nearby Madre de Dios River. For a few miles upstream, wood-frame houses can be glimpsed along heavily forested bluffs. Birds dart through the trees. Mist burns away on the tranquil, muddy-brown river.

Suddenly, as we round a bend, the trees are gone. Barren stretches of rock and cobblestone line the shore. Jungle is visible only in the distance.
“We are coming to the mining,” says Ortiz.

Ahead of us, nosed against the stony banks, countless dredge barges are anchored. Each is fitted with a roof for shade, a large motor on deck and a huge suction pipe running from the stern into the water. Silt and stones extracted from the river bottom are sprayed into a sluice positioned on the bow and angled onto shore. The sluice is lined with heavy synthetic matting, similar to indoor-outdoor carpet. As silt (the source of gold) is trapped in the matting, stones hurtle down the incline, crashing in great mounds on the banks. Thousands of rocky hillocks litter the shoreline.

As we pass one barge—its blue-painted steel hull faded by the intense sun—the crew members wave. We beach our barca and clamber over the stone-strewn shore toward the barge, moored along the bank. A man who appears to be in his 30s tells us that he has mined along the river for several years. He and his family own the barge. The entire clan, originally from Puerto Maldonado, lives aboard much of the time, bunking in handmade beds on deck beneath mosquito nets and eating from a galley kitchen run by his mother. The din from the dredging engine is deafening, as is the thunder of rocks tumbling into the sluice.

“Do you get a lot of gold?” I ask.
The miner nods. “Most days,” he says, “we get three, four ounces. Sometimes more. We split it.”
“How much is that a day?” I ask.
“About $70 most days, but sometimes as much as $600. Much, much more than many people back in the town make in a whole month. It’s hard work, though.” Princely though this renumeration may seem to the miner, it is only a fraction of the price an ounce of gold will command once it passes through the hands of countless middlemen.

Roughly 80 miles southwest of Puerto Maldonado, the gold rush boomtown of Huepetuhe lies at the foot of the Andes. It’s the summer of 2010. Muddy streets are pocked with puddles the size of small ponds. Pigs root everywhere. Boardwalks keep pedestrians—at least those not too muddy or inebriated to care—out of the slop. Makeshift wooden-plank structures, many on stilts, are roofed in patched corrugated metal. From their stalls, vendors sell everything from automobile piston rings to potato chips. There are rough little bars and open-air restaurants. Along the main street are dozens of shops where gold is assayed, weighed and bought.

Behind town, in the Huepetuhe River valley, virgin rainforest has been razed. “When I first came here, 46 years ago, I was 10 years old,” Nico Huaquisto, a resident, recalls. “The Huepetuhe River was maybe 12 feet wide and its water ran clear. Along the river’s edges, there was jungle all around. Now—just look.”

Today, Huaquisto is a very wealthy man. He stands at the edge of the 173-acre backhoe-dredged canyon that is his mine. Although he has a large house nearby, he spends most days and nights in a windowless shack next to his gold sluice. The sole concession to comfort is a cushioned armchair in the shade of a tiny porch. “I live up here most of the time,” he says, “because I need to watch the mine. Otherwise, people come here and steal.”

He is also the first to admit that he has obliterated as much of the upper Amazon jungle as anyone. “I have done everything within the law,” Huaquisto insists. “I have the concession permits. I pay my taxes. I live inside regulations for the use of liquid mercury. I pay my workers a fair wage, for which taxes are also paid.”

Yet Huaquisto acknowledges that illegal miners—essentially squatters—dominate the trade. The area surrounding town, he adds, is overrun with black-market operations. Law enforcement authorities, says Enrique Ortiz, “have decided that this zone of forest has already been sacrificed, that this is one place where mining can just happen ...as long as it remains somewhat contained.”

Huaquisto takes me to the edge of a cliff on his property and points downhill, where a series of collecting mats have been placed inside a narrow, eroded gully. Water flowing from Huaquisto’s sluice has cut this gash in the land. “All of those mats down there?” he says. “They’re not mine. That’s no longer my property. There are 25 or 30 illegal people down there, their mats trapping some of the gold my workers dig, gathering it illegally.”

Huaquisto’s mine is sobering in its scale. In the middle of a stony, barren plain that was once mountainous rainforest, two front-end loaders work 18 hours a day, digging up soil and depositing it in dump trucks. The trucks rumble to the top of the highest hill, where they empty their loads into a several hundred-foot-long sluice.

“As you dig, do you ever find anything else that’s interesting?” I ask.
“Yes,” Huaquisto says. “We often find ancient trees, long buried. Fossil trees.” He watches the next truck as it passes. “Four trucks make one circuit every 15 minutes. When they go faster, there are accidents. So that is the rule I have made: one trip every 15 minutes.”
I point out that this equals 16 dump-truck loads of rock, stone and soil every hour. “How much gold do you get?” I inquire.
“Every day?”
“Yes, every day.”
“Please remember,” Huaquisto says, “that about 30 to 40 percent of what I make is taken up by petroleum and the cost of pumping all the water. Plus, of course, the workers, who I pay a lot of overtime to every day. This is a very good job for a local person.”
“But how much do you get a day?”
“There are other costs, as well,” he goes on. “Environmental remediation. Social programs. Reforestation.”
After a long pause, he answers: After expenses, Huaquisto says, he nets between $30,000 and $40,000 a week.

By our second morning in Huepetuhe, after Ortiz, Haviv and I have interviewed gold buyers and liquid mercury sellers, shop owners and grocery clerks, the atmosphere begins to grow hostile. A miner stops and stares at us. “You’re going to f--- us,” the man says. “F--- you!” He continues down the street, turning back to shout more expletives. “We have machetes,” the man shouts. “I’m going to get my friends and come back for you. You stay there! Wait!”

A pit-scarred landscape near the outskirts of town is said to be one of the region’s largest and newest mining sites. Runaway excavation has created a desolate gold-mining plain, jutting into still-virgin rainforest. At a new settlement for the nomadic miners, a wooden bunkhouse, office, cantina and small telephone exchange have been erected. The outpost is surrounded by recently denuded and eroded hills.

As our drivers and guides enter the bunkhouse, hoping to get permission to look around and conduct interviews, two miners on a motorbike brake to a stop as I call out a greeting.
“How long have you been working here?” I ask.
“Five months,” one of them replies.
I gesture across the swath of destruction where rainforest once stood. “How long has this mine been here?”
The men look at me. “All of this is the same age,” one of them replies. “We have been here since the beginning. All of this is five months old.”

A manager of the operation grants us permission to conduct a few interviews, but in the end the only miner who cooperates is a 50-something, heavyset man with thick black hair. He declines to give his name. He comes from the Andean highlands, he tells us, where his family lives. He often works in Huepetuhe.
“The money is good,” he says. “I work. I go home.”
“Is this a good job?” I ask.

Along the Madre de Dios River, shoreline waste and rubble are l
eft behind by miners who, after suctioning up the gold-laden riverbed,
deposit stony residue.

“No, but I have raised five children in this way. Two work in tourism. One is an accountant. Another has just finished business school and another is in business school. My children have moved past a job like this.”
At last, we get into our cars. Now, behind us, Huepetuhe is visible only as a wide slash of brown and gray inside mountainous green jungle.
Among the people trying to improve living and working conditions in the hellish, Hieronymus Bosch world of the gold fields are Oscar Guadalupe Zevallos and his wife, Ana Hurtado Abad, who run an organization that provides shelter and education for children and adolescents. The couple started the group Association Huarayo, named for the area’s indigenous people, 14 years ago. One of their first charges was a 12-year-old orphan named Walter who had been abandoned at a mine site. They adopted and raised him, and Walter is now a 21-year-old college student.

With children being sent alone to the gold fields, to be exploited as service workers, often in kitchens, Association Huarayo built a safe house where children could live and be cared for. “There are no other places where these young people can find safety,” Guadalupe says. “Our budget is low, but we survive thanks to the work of many, many volunteers.”

Two nights ago, he tells me, authorities from nearby mining settlements brought 20 girls between the ages of 13 and 17 to the safe house. “They just arrived,” Guadalupe says. “We are worried about feeding them all, housing them, finding them school.”
“What about their families?” I ask.
“Their families are gone a long time ago,” he replies. “Some are orphans. Many were taken and put into slavery or forced labor before they knew the name of their village.”

Guadalupe tells the story of a 10-year-old girl brought to them two years ago. Originally from the outskirts of the highland capital of Cuzco, she was from a family who had been tricked by a woman working for the gold mines. The woman told the girl’s parents, who were very poor and had other children to feed, that the daughter would be brought to Puerto Maldonado and given work as a baby sitter for a wealthy family. The girl would make a good income. She could send money home. The parents were given 20 Peruvian soles (about $7) to give up their daughter.

Instead, the girl was taken to a gold camp. “She was put into the process of becoming a slave,” Guadalupe says. “They made her wash dishes at first, for no money and only food, day and night, sleeping in the back of the restaurant. This life would break her down. She would soon be moved into prostitution. But she was rescued. Now she is with us.”

He shows me photographs of girls they are sheltering. The youngsters appear to be in their early teens, sitting at a large dining table, set with bowls containing salad and rice, platters of meat, and glasses of lemonade. The children are smiling. Guadalupe points out the girl from Cuzco, who has glossy jet-black hair and a small birthmark on her cheek.
“Does she want to go home? Back to her parents?” I ask.
“We have not found her family. They may have moved,” Guadalupe says. “At least she is no longer leading a life in the gold town. She is 12 years old, trapped between two worlds that have shown no care for her. What is she to do? What are we to do?”
Guadalupe stares into the distance.“With a little help, a little support, even the ones who were previously lost can make a positive contribution,” he says. “We maintain hope.”

On our way by car to Lamal, a gold-mining settlement roughly 60 miles west of Puerto Maldonado, we pull off the road into a kind of way station, the site of a restaurant. In the muddy parking area, drivers with motorbikes await paying passengers.

With motorbike headlights on, we take off on the 25-minute ride. It’s 4 a.m. A single track leads into impenetrable black jungle. We jolt along rickety wooden boardwalks elevated on wooden stilts above streams and swamps. At last we emerge onto muddy, deforested plains, passing skeletal wood huts near the trail, their plastic tarps removed when inhabitants moved on.
We pass a settlement of shops, bars and dormitories. At this hour, no one seems to be awake.

Then, in the distance, we hear the roar of engines, powering water cannons and dredge siphons. The stench of forest burned to ash hangs in the air. Towering trees, perhaps 150 feet tall, not yet sacrificed, can be glimpsed in the distance.
Then we reach the enormous pits, lit by strings of lights dangling across their gaping emptiness. Men stand in deep pools of turbid water, manning water cannons; another crew siphons displaced silt, rock and gravel.

My driver tells me that this particular pit is known as Number 23. During the next two hours, the destruction inside is relentless. The men never look up: They are focused on dislodging the soil, suctioning it, then dumping the slurry down a nearby sluice.

Finally, around 6:30, as light filters into the sky, men carrying gigantic chain saws—the cutting bars on each must be four or five feet long—enter the forest, walking around the edges of the holes. They go to work on the biggest trees.

The pit crews have finished digging. At 7 a.m., after giving the mats lining the sluice time to dry, the men fold them up, careful not to allow any muddy residue to ooze away. The laborers lug a dozen or so to an area near the bottom of the sluice. There, a square blue waterproof tarp lies on the ground, its edges enclosed by felled tree trunks, creating a shallow, makeshift pool perhaps 9 by 12 feet.
The men lay the mats, one at a time, in the pool, rinsing each repeatedly until—at last—all the gold-laced silt has been washed into the cache. The process takes close to an hour.

One of the workers who has emerged from the pit, a 20-year-old named Abel, seems approachable, despite his fatigue. He’s perhaps 5-foot-7 and thin, wearing a red-and-white T-shirt, blue double-knit shorts and knee-high plastic boots. “I have been here two years,” he tells me.
“Why do you stay?” I ask.
“We work at least 18 hours a day,” he says. “But you can make a lot of money. In another few years, if nothing happens to me, I can go back to my town, buy a nice house, buy a shop, work simply and relax for my life.”

As we are talking, women from the blue-tarp settlement behind us—back toward the road a half-mile or so—arrive with meals. They hand white plastic containers to the crew. Abel opens his, containing chicken-and-rice broth, yucca, hard-boiled eggs and roast chicken leg. He eats slowly.
“You said, ‘if nothing happens,’ you will go home. What do you mean?”
“Well,” Abel says, “there are a lot of accidents. The sides of the hole can fall away, can crush you.”
“Does this happen often?”

In the 30 or so pits here, Abel says, about four men die each week. On occasion, he adds, as many as seven have died in a single week. “Cave-ins at the edge of the hole are the things that take most men,” Abel says. “But also accidents. Things unexpected....” He lets the thought trail off. “Still, if you go slowly, it’s OK.”
“How much money can you make?”
“Usually,” he says, “about $70 to $120 a day. It depends.”
“And most people in your hometown, how much do they make?”
“In a month, about half of what I make in a day.”
Then he simply lies on his back in the mud, leans his head against the trunk of a felled tree, crosses his boots at the ankles and instantly goes to sleep, hands clasped over his chest.

A few feet away, a thick layer of sludge lies in the bottom of the pool. As workers prepare to separate gold from silt, the overseer of this particular pit, who is named Alipio, arrives. It’s 7:43 a.m. He will monitor the operation, to make sure that none of the gold in the pool is stolen by workers.
Alipio is friendly yet serious. Like all the men here, his face is chiseled by a life of hard labor. As the men collect the sludge inside the pool, using a stainless-steel bowl about 12 inches in diameter, he watches them closely.

Meanwhile, 150 yards away, the chain-saw-wielding crew fells trees with professional ferocity. Every few minutes, another jungle hardwood topples. The earth shakes.

After the workers empty the first loads of sludge into an open 55-gallon drum, they pour in a little water and two ounces or so of liquid mercury, a highly toxic substance known to cause a host of ill effects, notably neurological disorders. Another miner from the pit, who gives his name only as Hernan, steps into the drum. Now exposed directly to the poison, he works the mixture with his bare feet for five minutes, then climbs out. He grabs an empty stainless-steel bowl and dips it into the barrel, panning for gold. A few minutes later, a gleaming, gelatinous alloy, or amalgam, has formed. It is seductively striated, gold and mercury. He places it in a zip-lock bag and goes back for another load of silt.

After another hour, once that day’s sludge has been processed, the amalgam fills half the plastic pouch. Alipio, Haviv, Ortiz and I walk to the makeshift settlement of Lamal. There are bars here and, in one tent, a brothel. An abandoned hamlet we passed during the motorcycle ride also was called Lamal. The word, says Alipio, pointing at the barren soil, is based on the Portuguese for “the mud.”
Near a cantina and a few bunkhouses, we enter a blue-nylon tent containing only a propane-gas canister and a strange metallic contraption resembling a covered wok, set on a propane burner. Alipio removes the lid, dumps in about one-third the contents of the zip-lock bag, screws down the lid, turns on the gas and lights the burner under his gold cooker.

A few minutes later, Alipio turns off the propane and unscrews the lid. Inside sits a rounded chunk of 24-karat gold. It looks like a hard golden puddle. Using tongs, he lifts out the gold, examining it with a practiced air. “That’s about three ounces,” he announces. He sets it on the packed-earth floor in the tent, then begins the process again.
“How much will you earn for the three ounces of gold?” I ask.
“Well, I must pay everyone. Pay for fuel, food for the men, pay for the engine and dredge siphon...upkeep on the engine, the mercury...other things.”
“But how much?”
“We don’t get the same price for gold here as they pay on Wall Street. Or even in cities.”

Finally he shrugs. “I’d say, after all the pay and expenses, approximately $1,050.”
“And you’ll do three of those this morning?”
“Yes.”
“That’s an average morning?”
“Today was OK. Today was good.”
A few minutes later, he begins cooking his next batch.

Outside the town of Huepetuhe, strip mining has reduced
primeval forest to barren plain and
mounds of backhoe-dredged soil.

Alipio mentions that recently the price of gold has fallen a bit. Because costs for mercury and fuel have increased, he says, he and his crews exist at the margin of profitability.“What will happen,” I ask, “if the price of gold falls a lot, as it does from time to time?”
“We’ll see if that happens this time,” Alipio says.
“But if it does?”
We glance around at the wasteland that was rainforest, its handful of remaining trees, cache pools contaminated with liquid mercury, and bone-tired men risking death every day in the Amazon basin. Eventually, untold tons of mercury will seep into the rivers.
Alipio gazes out at the ruined landscape and its tent city. “If gold is no longer worth getting out of the earth here, the people will depart,” he says, gesturing across the tableau of ruin—mud, poisoned water, vanished trees. “And the world left behind here?” he asks. “What’s left will look like this.”

Donovan Webster lives in Charlottesville, Virginia. Photographer

Ron Haviv is based in New York City.

Suriname werd onlangs pas partner van UN-REDD Programma, aldus UN-REDD persbericht 10 februari 2012

2012-02-11T14:36:00.004-03:00

7 New Countries Join the UN-REDD Programme

11-02-2011 UN-REDD Programme (Zwitserland)

The UN-REDD Programme welcomes Benin, Cameroon, Chile, Ghana, Myanmar, South Sudan and Suriname as new partners to the Programme. The UN-REDD Programme’s Policy Board agreed in a recent inter-sessional decision to welcome Benin, Cameroon, Chile, Ghana, Myanmar, South Sudan and Suriname as partners of the Programme and official observers to the UN-REDD Programme Policy Board.

These countries join the Programme’s 35 other partner countries across Africa, Asia and the Pacific, and Latin America, and the Caribbean.

"With these seven new partner countries, the UN-REDD Programme's community of practice is now 42-countries strong. Together, these partner countries possess an incredible wealth of experience in REDD+ readiness which the Programme will continue to harness to facilitate knowledge sharing and learning by doing," said Dr. Yemi Katerere, Head of the UN-REDD Programme Secretariat.

New partner countries can benefit from receiving targeted support from the UN-REDD Global Programme and knowledge sharing, which is facilitated by the UN-REDD Programme’s online community of practice (www.unredd.net).

Partner countries will also have observer status at UN-REDD Programme Policy Board meetings, and may be invited to submit a request to receive funding for a National Programme in the future, if selected through a set of criteria to prioritize funding for new countries approved by the Policy Board.

To date, 14 UN-REDD Programme partner countries have presented National Programmes to the Policy Board and have been allocated a total of US$59.3 million in funding. The UN-REDD Programme continues to pursue additional funding options that will enable the Programme to expand its financial support on REDD+ to more partner countries in the future.

REDD+ blijkt zelfs voor Surinaamse overheid te ingewikkeld om goed te kunnen begrijpen.....

2012-02-11T14:20:00.003-03:00

‘Compensatie REDD+ gaat aan ons voorbij’
Ontbossing Suriname verwaarloosbaar

11-02-2012 door Astrid van Oosterum, De Ware Tijd

Paramaribo - De mate van ontbossing in het land is zo verwaarloosbaar, dat Suriname naast de + van REDD+ dreigt te grijpen. Dat zegt minister Simon Martosatiman van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer.

De Verenigde Naties (VN) sloot deze week het ‘jaar van het bos’ af en stelt daarbij vast dat het Internationale Jaar van de Bossen heeft bijgedragen tot het creëren van een platform voor dialoog en actie.

Focus
Voor RGB ligt de focus op een goede verwerking van rondhoutproductie en op hoe het best gebruik kan worden gemaakt van REDD+. Over dit laatste zegt de minister dat de plus bij REDD (Reducing Emissions from Deforestation and Degradation) gaat over de compensatie die een land kan krijgen voor bosbehoud. “Het is bedoeld voor landen met zo’n hoge bosdegradatie dat het een gevaar vormt voor de wereld. Om verdere ontbossing in die landen te voorkomen, wordt er een compensatie geboden.”

Bosbedekking
Onlangs toonde de door Conservation International (CI) vervaardigde ‘Forest map’ nog eens aan dat de bosbedekking sinds 1998, toen de laatste boskaart werd gemaakt, nauwelijks is geslonken. “Wanneer de twee kaarten naast elkaar geplaatst worden, valt het direct op dat er nauwelijks verschil in de hoeveelheid bos op te merken is. In de bewoonde gebieden langs de kust zie je dat er sprake is van ontbossing”, aldus Annette Tjon Sie Fat van CI.

“Een positieve conclusie, maar daardoor dreigen landen als Suriname in REDD+ genegeerd te worden”, stelt Martosatiman. “De bosmap gaan we gebruiken voor classificatie van bossen.” De ‘Forest map’ is voornamelijk een belangrijk handvat voor RGB om bosgebieden beter te kunnen monitoren en beheren.

Rondhoutproducten
Gedurende 2011 voerde de VN campagne om het bewustzijn voor het belang van bossen te vergroten. “Ieder van ons, alle zeven miljard mensen op aarde, is voor haar fysieke, economische en geestelijke gezondheid gebonden aan de bossen”, zegt Jan McAlpine, directeur van het VN-Forum on Forests (UNFF) secretariaat.

De focus van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer gaat ook uit naar de verwerking van rondhoutproductie (boomstammen..red). De productie is sinds 2008 gestegen van 100.000 naar 300.000 kubieke meter per jaar. Die boomstammen moeten verwerkt worden tot eindproducten en daar richt RGB zich nu op. “De import van eindproducten uit rondhoutproductie is groot terwijl dat niet zou hoeven.” Daarbij ziet de minister mogelijkheden om die eindproducten naar het Caraïbisch gebied, waar er een grote markt ligt, te exporteren.

Noot Kraaijer:
Onderstaande tekst over REDD+ is afkomstig van de speciale REDD+ internetsite van UN-REDD:

About REDD+
Deforestation and forest degradation, through agricultural expansion, conversion to pastureland, infrastructure development, destructive logging, fires etc., account for nearly 20% of global greenhouse gas emissions, more than the entire global transportation sector and second only to the energy sector. It is now clear that in order to constrain the impacts of climate change within limits that society will reasonably be able to tolerate, the global average temperatures must be stabilized within two degrees Celsius. This will be practically impossible to achieve without reducing emissions from the forest sector, in addition to other mitigation actions.
Reducing Emissions from Deforestation and Forest Degradation (REDD) is an effort to create a financial value for the carbon stored in forests, offering incentives for developing countries to reduce emissions from forested lands and invest in low-carbon paths to sustainable development. “REDD+” goes beyond deforestation and forest degradation, and includes the role of conservation, sustainable management of forests and enhancement of forest carbon stocks.

It is predicted that financial flows for greenhouse gas emission reductions from REDD+ could reach up to US$30 billion a year. This significant North-South flow of funds could reward a meaningful reduction of carbon emissions and could also support new, pro-poor development, help conserve biodiversity and secure vital ecosystem services.

Further, maintaining forest ecosystems can contribute to increased resilience to climate change. To achieve these multiple benefits, REDD+ will require the full engagement and respect for the rights of Indigenous Peoples and other forest-dependent communities.

To “seal the deal” on climate change, REDD+ activities in developing countries must complement, not be a substitute for, deep cuts in developed countries’ emissions. The decision to include REDD+ in a post-Kyoto regime must not jeopardize the commitment of Annex I countries to reduce their own emissions. Both will be critical to successfully address climate change.

Peruvians seek water safety amid mine plan - Al Jazeera besteedt aandacht aan 'Watermars' in Peru als protest tegen Newmont's Conga goudmijnproject

2012-02-11T13:53:00.001-03:00

Protestors in Peru are demanding the protection of their water resources amid plans to build gold mine in the area.

Noot Kraaijer:
Zelfs Al Jazeera besteedt in mooie reportage aandacht aan de protesten in Peru tegen Newmont's Conga goudmijnproject in de Cajamarca regio. Donderdag eindigde in Lima een negendaagse 'Watermars' tegen het project. Bewoners regio vrezen dat het water in bergmeren door de goudmijn van Newmont vervuild gaat worden.....
Op dit moment voert de Surinaamse regering onderhandelingen met Newmont. Het Amerikaanse bedrijf wil twee grote goudmijnen gaan ontwikkelen in het unieke Nassaugebied in oost Suriname......er is geen enkel protest hiertegen te horen, niet van lokale bewoners en niet van zogenoemde natuurbeschermingsorganisaties in Suriname, zoals het WWF Guianas en Conservation International Suriname..... Overigens staat CI op goede voet met Newmont..... (!).

Minister Hok weet nauwelijks wat zich op goudvelden afspeelt - NH-minister weet niet dat goudconcessies verhandeld worden en dat sommige concessies bewaakt worden door mannen in militaire outfit....

2012-02-10T09:30:00.002-03:00

Goudconcessies worden verhandeld

10-02-2012 GFC Nieuws

PARAMARIBO – Minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen is niet op de hoogte van het feit, dat er goudconcessies worden verhandeld. Daarnaast is het enkele assembleeleden opgevallen, dat sommige concessies zwaar bewaakt worden door personen in militaire kleding.

Tijdens de begrotingsbehandeling is deze kwestie aan de orde gebracht door volksvertegenwoordigers.

Minister Hok zegt van niets te weten en beloofde een onderzoek te zullen instellen. De parlementariërs die deze kwestie aan de orde brachten wensen geen details te verstrekken. Eerst wordt de beantwoording van de regering op dit stuk afgewacht. Het is namelijk verboden om concessies te verhandelen.

In de tweede ronde van de beantwoording van de regering hopen de DNA-leden dat hun bezorgdheid over dit stuk wordt weggenomen. In het andere geval eisen ze wel maatregelen van de overheid.

NH-minister Hok neemt Assembleeleden niet serieus - Hok wazig over goudponton op stuwmeer en ordening goudsector

2012-02-09T21:23:00.000-03:00

Minister Hok zoekt ruzie in huis parlementariërs

09-02-2012 Starnieuws

Minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen heeft vandaag aan het begin van de openbare vergadering voor irritatie gezorgd bij coalitie én oppositie. Hok die als een na laatste minister aan het woord kwam tijdens de eerste ronde van de begrotingsbehandeling, gaf de parlementariërs een veeg uit de pan.

“De gestelde vragen zijn slechts wenselijkheden. We zijn een land in ontwikkeling en hoe goed de voornemens van de regering ook zijn, ze gaan niet zo makkelijk”, zei Hok. Op zijn uitspraak, “bij de vragen die gesteld worden, vraag ik me af of de vragensteller wel over de vraag heeft nagedacht”, was er alom verontwaardiging in het college.

Gedragen als gast
Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons die zag aankomen dat de zaak zou verergeren, wees Hok erop dat zijn uitspraken niet netjes zijn. “De leden van het parlement stellen hier niet alleen vragen waarop zij het antwoord niet weten maar zodat u de gelegenheid krijgt het volk te informeren”, zei Simons. Buiten de microfoon werd verontwaardigd gevraagd wat er met de minister aan de hand is.

Guno Castelen (Nieuw Front /SPA) voerde aan dat het voor de minister duidelijk moet zijn dat die te gast is in het huis van de parlementariërs en zich niet op die manier kan uitlaten. Castelen wees erop dat de minister liever antwoord kan geven waarom er nog in Paramaribo huishoudens zijn die verstoken zijn van elektriciteit. Hij wees er op dat water, elektriciteit en energie belangrijke vraagstukken zijn die goed beantwoord moeten worden door de minister. “Ik had gedacht dit is save the best for last, maar in plaats daarvan is de minister bezig het parlement en parlementsleden aan te vallen. Hij moet zijn onkunde hier niet verdoezelen en verhullen”, kaatste Castelen terug.

Antwoorden geven
Ricardo Panka, fractieleider van de Mega Combinatie zag dat de oppositie mede door het geroezemoes ook onder de coalitie het de minister moeilijk zou maken, zei dat ook de wijze waarop gasten soms behandeld worden, niet correct is. Hij vroeg aan Simons deze kwestie in goede banen te leiden en een beroep te doen op Hok in te gaan op de gestelde vragen. Hoewel de rust terugkeerde, bleven de opmerkingen van Hok hangen en zorgden hier en daar voor opmerkingen van parlementariërs.

Zo merkte Ronny Asabina (fractieleider BEP) tijdens een interruptie naar Hok toe op dat de minister een loopje denkt te nemen met de intelligentie van de DNA-leden. Hij reageerde op dat volgens de minister de mammoet ponton uit het Stuwmeer verwijderd was. Asabina zei dat het gevaarte daar is gemonteerd en niet verwijderd kan worden zonder te demonteren. Er was kritiek op de wijze waarop de minister vragen beantwoordde over de ordening van de goudsector. Hij wenste ook niet in te gaan op salarissen die betaald worden door parastatale instellingen.

Negendaagse Watermars in Peru tegen Newmont's Conga goudmijn - in beeld - eindigt vandaag in Lima

2012-02-09T18:10:00.001-03:00

Bron foto's: http://caminandoporelagua.lamula.pe/

Minstens duizend demonstranten tegen Newmont's Conga goudmijn Peru arriveren in Lima na negendaagse protestmars

2012-02-09T17:33:00.001-03:00

Spurned by president, Peru leftists protest mining

* Nine-day march in Peru against major projects
* Leftists abandoning President Humala

09-02-2012 Reuters

LIMA Feb 9 (Reuters) - Left-wing activists and provincial politicians frustrated by President Ollanta Humala's move to the political center marched into Lima on Thursday to protest billions of dollars in government-backed mining projects proposed by foreign firms.

At least 1,000 people participating in a nine-day walk across the countryside arrived in the capital to pressure the government to withdraw support for the projects, which include U.S.-based Newmont Mining's $4.8 billion Conga mine and two projects by Southern Copper worth $1.8 billion.

The government wants to push ahead with $50 billion in mining projects, saying they are crucial to stoke expansion in one of Latin America's fastest-growing economies.But the protesters say mining pollutes, soaks up scarce water supplies, and has historically failed to bring enough direct local benefits to impoverished rural towns in Peru.They carried signs saying "there's gold, there's copper and the people are still poor," a phrase that rhymes in Spanish.

Peru is the world's second-largest copper, silver and zinc producer and Latin America's top gold producer. Mining fuels the economy by accounting for 60 percent of Peru's exports.

"We have to make a choice between mining and water," said Marco Arana, a former Roman Catholic priest and leader of the left-wing party Tierra y Libertad. He supported Humala in last year's presidential election but is now a fierce critic.

Humala, a former military officer shed his hard-line leftist past and reinvented himself as a moderate to win the presidency last June. He has embraced mainstream economic policies since taking office and forged strong ties to the business community that represents Peru's political right.His swift political evolution has disappointed traditional allies and left his party with a tenuous working majority in Congress because of high-profile defections from his coalition.

ENVIRONMENTAL IMPACT QUESTIONED
Gregorio Santos, the top elected official in the region of Cajamarca, has led opposition to the Conga project and banded together with political leaders in Peru's 25 regions to pressure Humala."All regional leaders should unite to make the government address the issue of pollution and overuse of water by miners," he said.

Newmont says it has conducted an exhaustive environmental impact study for its mine, which has been cleared by the government but now faces stiff opposition.It says the project would guarantee year-round water supplies, in part by building reservoirs that would replace a string of alpine lakes.

The Conga dispute is one of 200 environmental conflicts nationwide that Humala and Prime Minister Oscar Valdes are struggling to manage."I would like it if the march weren't political but rather technical - so that the leaders really make it clear what they see is the water problem," Valdes said.

Valdes has put the Conga project's disputed environmental impact study in the hands of international experts in hopes protesters will accept the verdict of what he says will be an objective audit.Fernando Rospigliosi, a prominent columnist, said the march appeared to be more about ideology than water, especially because record rains have swollen rivers in Peru this month and caused floods."Heavy rains prove Arana and the anti-miners wrong: there's not a lack of water. There's a lack of infrastructure to dam and channel water," he said.

Gran Marcha Nacional del Agua - 2012 - Watermars in Peru tegen Conga goudmijnproject van Newmont

2012-02-09T17:32:00.002-03:00

Campesino del Tambo Cajamarca Marcha del agua - Protest watermars in Peru tegen Newmont's Conga goudmijn

2012-02-09T17:32:00.001-03:00

Directoraat Openbaar Groen verwijdert bergen afval bij woning Louiselaan - 'Ratten zo groot als honden rennen rond'

2012-02-09T12:16:00.001-03:00

Vuilstortplaats voor woning Louiselaan opgeruimd

09-02-2012 Dagblad Suriname

De bewoners van de Louiselaan kunnen vanaf gisteren weer opgelucht adem halen. De geestelijk gestoorde Roy M., die 30 jaar geleden nog diende als politieambtenaar, bedreigde de bewoners van de Louiselaan en zorgde ook nog voor een onhygiënische situatie in de buurt. De man en zijn echtgenote kamden Combe af op zoek naar vuil en dumpte dit uiteindelijk in hun woonhuis, achterhuis en erf.

De laatste tijd dumpten zij het vuil voor hun woning en op straat. Er waren heel wat oude emmers en pannen op het erf met vuil water en larven. Het gevaar voor dengue loerde om de hoek. Volgens een buurtbewoner renden er ‘ratten zo groot als honden’.

Na aanhoudende klachten van de buurtbewoners togen manschappen van het directoraat Openbaar Groen (voorheen Milieubeheer) met pick-ups, trucks en een wheel backhoe naar genoemde straat om de troep op te ruimen. Dit ging niet zo gemakkelijk als men had gedacht.

Roy M. schold de arbeiders en alle andere aanwezigen de huid vol. Op gegeven ogenblik wilde hij enkele van de mannen, waaronder ook zijn overbuurman, te lijf gaan. De sterke arm werd ingeschakeld die de man afvoerde. Het directoraat Openbaar Groen heeft van het voorerf en de straat bijkans vijf pick-ups vuil weggehaald. De vrouw van Roy M. kwam na een tijdje aangelopen en wilde in de woning gaan. Zij werd belemmerd door de manschappen. ‘Wakti dalijk mi man go kon, da au go sori yu den.’

Dagblad Suriname probeerde een gesprek aan te gaan met de vrouw, maar dat liep op niets uit. Volgens buurtbewoners gaat het hier om een zwakzinnige vrouw, die jarenlang onder de juk van haar man leeft. Roy M, een man in de zestig, is een jaar of dertig geleden ambtenaar van politie geweest. Hij was gestationeerd in het bauxietstadje Moengo, alwaar hij zich schuldig maakte aan valsheid in geschrifte. Hij werd toen uit de dienst gezet. Drie jaar geleden heeft de man zich ook nog schuldig gemaakt aan een zedenmisdrijf. Volgens een buurtbewoner toont de man, vanaf hij uit de gevangenis is, een erg agressief gedrag tegenover de buurtbewoners.

Reginald Sussenbach, hoofd Dienstverlening van het directoraat Openbaar Groen, en districtcommissaris Mohamed Kasto van Noord – Oost, zeggen dat er in de komende periode veel meer dumpplaatsen zullen worden schoongemaakt.

Het directoraat Openbaar Groen heeft eind januari 2012 vanuit een woonhuis aan de Wijngaardestraat bijkans vijftien pick-ups vuil weggehaald. Het directoraat en het districtcommissariaat Paramaribo Noord-Oost waren tot actie overgegaan na aanhoudende klachten van buurtbewoners. Tussen al het grofvuil leefden drie Chinese mannen.

Widjai Ganesh

Suriname zoekt investeerders voor winning diamant, platina, mangaan en andere natuurlijke hulpbronnen

2012-02-09T08:49:00.001-03:00

Staat wil investeerders voor ‘nieuwe’ hulpbronnen

09-02-2012 door Eliézer Pross, De Ware Tijd

Paramaribo - Er zijn goede indicaties dat in Suriname ook mineralen als koper, platina, mangaan, ijzer, zilver en diamant aanwezig zijn.

“Onderzoek zal moeten aantonen of deze op een zodanig niveau aanwezig zijn om bedrijfsmatig gewonnen te worden. Daarvoor heb je investeerders nodig. Het is onze bedoeling om dit jaar nog maatschappijen uit te nodigen in Suriname om te investeren in exploratie naar dit soort delfstoffen”, zei minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) gisteren in gesprek met de Ware Tijd.

Volgens de bewindsman is er geen gebrek aan animo van investeerders. “Iedereen die geld heeft, komt met een plan of voorstel. De vraag is of het haalbaar is. Het ligt aan Suriname om aan te geven wat wel of niet interessant is. In Europa weten mensen niet wat zij met hun geld moeten doen, waardoor zij op zoek zijn naar investeringsobjecten zoals Suriname. Iedereen komt hier met geld uit Europa, Canada en de Verenigde Staten. Er zijn ook veel potentiële investeerders uit China die zich melden”, aldus Hok.

Naast aandacht voor de bestaande mineralen zoals goud, zouden er ook concrete investeringsvoorstellen zijn voor de ‘nieuwere’ mineralen. De bewindsman wil voorlopig niet verder in detail treden.

Behalve goud, wordt er ook zilver gewonnen. “Deze vindt niet op grote schaal plaats. Op een schaal van 100 is tussen de 3 en 5 procent zilver. De twee worden gescheiden en er wordt afgerekend”, legt de bewindsman uit.“Er gebeurt een aantal dingen in Suriname en je moet scherp blijven om ze in de gaten te houden. Anders vindt het plaats en kom je er pas overmorgen achter. Ons land zit in een stroomversnelling en wij moeten zoveel mogelijk kansen benutten. Tegelijkertijd moeten wij ook oppassen voor valkuilen”, aldus de NH-minister.

Noot Kraaijer:
Lees ook dit artikel uit mei 2008 (!) over diamantvoorraden bij Kwamalasamutu.

Projectontwikkelaar lost wateroverlast Bridj Village op - Zo kan het dus ook....

2012-02-08T17:41:00.004-03:00

Bridj Village is weer droog

08-02-2012 Starnieuws

Bridj Village, het verkavelingsproject op Tourtonne 6, is na een week weer droog. Het water dat een meter hoog stond door het breken van een dam, is weggepompt. Er zijn afspraken gemaakt tussen projectontwikkelaar Arun Bridjmohan en de bewoners.

De ondernemer heeft de getroffen bewoners zijn verontschuldigingen aangeboden. De mensen waren ten einde raad en hebben overal aangeklopt voor hulp. Assembleelid Melvin Bouva (Mega Combinatie/NDP) vroeg gisteren ook de aandacht van minister Ramon Abrahams van Openbare werken voor dit probleem. Hij had graag dat de bewindsman hulp bood, ook al gaat het om een particulier project.

Normalisatie
Bridjmohan zegt aan Starnieuws dat de twee Vadini pompen die hij aangeschaft had, niet het gewenste resultaat hadden opgeleverd. Zaterdag heeft hij euro 40.000 uitgegeven aan een pompgemaal. Nu is het project eindelijk droog.

Starnieuws nam een kijkje op het project. Er zijn alleen nog op enkele plekken water in kuilen. De ondernemer heeft de bewoners beloofd dat de straten aangepakt zullen worden.

"Ik ben bij al mijn klanten thuis geweest, mijn hulp aangeboden en waar nodig zijn bepaalde dingen direct aangepakt. Stroom hebben we gisteren ook aangemaakt", zegt Bridjmohan. De mensen die in een hotel ondergebracht waren, zijn intussen teruggekeerd naar hun woning. Bridjmohan hield gisteren in de namiddag ook een buurtvergadering waarbij afspraken zijn gemaakt.

Bij uitstel Conga goudmijnproject Peru heeft Newmont andere opties om goudproductie 'target' 2017 te halen - Ghana belangrijk voor Newmont - Plannen voor Suriname blijven onvermeld

2012-02-08T16:47:00.002-03:00

INDABA: Newmont Has Other Options If Conga Project Delayed - Executive

08-02-2012 Written By Alex MacDonald, FOX Business (USA)

CAPE TOWN – Newmont Mining Corp. (NEM), the world's second largest gold producer, has other options primarily in Ghana to ensure it meets its 2017 gold production target should it face prolonged delays at its Peru Conga copper-gold project, the company's head of investor relations said Wednesday.

"We are working with local and regional government about accessing the water situation," John Seaberg told Dow Jones Newswires on the sidelines of the Mining Indaba conference. But if the project is delayed for a very long period of time, "we do have other options in our portfolio...where we can redeploy our capital," if needed.

The government and the company suspended the $4.8 billion project last year following protests in the Cajamarca region by residents who said they were concerned about the impact the mine could have on water supplies.

Seaberg said capital could be redeployed to develop its projects in Ghana, and that Ghana is "our major engine of growth," accounting for about 15% to 20% of the company's total asset base. The company operates the Ahafo mine and is developing the Akyem project in Ghana.

It is also exploring other areas in the nation, Seaberg said.

Newmont plans to increase its gold production from 5.2 million troy ounces in 2011 to 7 million troy ounces in 2017 and increase its copper production from 200 million pounds to 400 million pounds during the same period. In order to reach that goal it's allotting $3 billion to $3.3 billion in attributable capital spend for 2012, of which $600 million to $650 million has been allotted to develop the Conga project.

The company hopes to have Conga up and running at the end of 2014 or early 2015. Conga is expected to produce an average annual output during the first five years of 580,000 ounces to 680,000 ounces of gold and 155 million to 235 million pounds of copper. Newmont owns 51.35% of Conga, while Compania de Minas Buenaventura SA (BVN, BUENAVC1.VL) and the International Finance Corp. have minority stakes.

A hymn to the horror of all the damage we have caused to the sea...

2012-02-08T12:34:00.001-03:00

CEO Stephen Letwin van IAmGold spreekt met MoneyWeb over zijn bedrijf en ontwikkelingen

2012-02-08T11:28:00.001-03:00

Special Report Podcast: Stephen Letwin – President and CEO, IAMGOLD

There is more upside than downside to the gold price.

08-02-2012 MoneyWeb (South-Africa)

GEOFF CANDY: Hello and welcome to this Mineweb.com Newsmaker podcast. Joining me live at the 2012 Mining Indaba conference is Stephen Letwin. He is the President and CEO at IAMGOLD. It’s a very, very interesting time to be a goldminer.

STEPHEN LETWIN: It’s a great time to be a goldminer and we are seeing some solid prices, lots of activity, I think more upside than downside to the gold price. It’s got its challenges in terms of cost control, whether that be operating or capital, but on the whole it’s a great time to be a goldminer.
GEOFF CANDY: Let’s talk about the cost side of things first. Clearly there are increasing costs across the board and I suppose the one big unknown is what the price of oil is likely to do. How big an issue is that in your radar screens at this stage?

STEPHEN LETWIN: Oil plays a big role in our costs because all of our power in Burkina for example is driven off HFO, so the higher the oil price goes the more expensive it is for us to mine our operations and of course when you are dealing with low grade operations, like we have in Burkina, every cost, every penny makes a difference with respect to cost. So we’ve hedged our exposure to oil in 2012 - about 75% of our exposures hedge, so we feel pretty good about it right now but going forward oil above $100 hurts. Time of power at around 25cents a kilowatt hour compared to Canada where it’s around 4cents to 4.5cents is a huge difference.

GEOFF CANDY: Are there any other particularly significant differences in terms of costs in your various operations?

STEPHEN LETWIN: I would say again where we have our mines in remote places like Burkina, like Mali, like Surinam, costs are higher obviously. Infrastructure costs are higher, bringing supplies in is more challenging, attracting talent is more difficult especially in the ex-pats side, trying to have them come to remote areas is obviously more difficult to do

GEOFF CANDY: One of the big talking points at last year’s conference was the notion of resource nationalism and perhaps the rise or the return of resource nationalism. Is this something that is on the radar screen of IAMGOLD particularly in the harder to reach locations?

STEPHEN LETWIN: I would tell you that the level of communication between our company and the respective governments whether it be Burkina Faso or Mali or Surinam has never been higher and it’s never been better. I think the level of understanding that the governments have of what we bring to the table, the fact that our company brings a lot more than just mining, has certainly resonated with them so although it’s out there, I think these are very smart people and they understand that if the model is going to work it needs to be more of a symbiotic model as opposed to a parasitic model and we’ve seen examples like in Venezuela where nationalisation is a complete and utter disaster and instead of adding value they are destroying value. So looking at these countries, they travel, they communicate with other countries, they see the models that don’t work, and the models that do work. The model we have, the partnership model, is a very workable model for us.

GEOFF CANDY: That said there have been some news reports about unrest in Mali at the moment. Have you got an update? Is it affecting any of your operations?

STEPHEN LETWIN: It hasn’t affected any of our operations. We’ve seen some of the spill over from the Libya issue. I know that there have been some squirmishes with the Malian army. We’ve seen some of the Tauregs come into Burkina Faso. We see them as a peaceful group; we have no issues with them. We obviously have the appropriate level of security at our mines, but today we’ve seen no issues, no problems as a result of it.

GEOFF CANDY: At a broad level another one of the issues that was at the forefront of a lot of discussions and a lot of presentations was the notion of dividends and perhaps a change in the way in which goldminers reward their investors and particularly look to increase dividends. Have you see a change in the makeup of the investor base that you are experiencing particularly an increase in the number of generalist investors or more generalist investors.

STEPHEN LETWIN: Yes we have. We’ve definitely seen a change in the mix and I come from a background of paying dividends and I happen to believe that you can do both. You can build a good dividend base and you can grow the company. They are not mutually exclusive. I work for a mid-stream company in the oil and gas business where we grew the share price over 10 years 450%, and we increased our dividend every year at a rate around 15%. I think if you have the right business model you can make that work and the gold business is no different than any other business. So we are believers in dividends. We’ve increased them over 300% over the last year and will continue to increase it in line with our cashflow growth.

GEOFF CANDY: You are on record as saying you’d like to see the proof in the pudding of gold-linked dividends and the more new-fangled versions of these kinds of new dividend structures. Are you happier with the way in which you are paying dividends at this stage?

STEPHEN LETWIN: Yes in fact I am not happy and I am not a supported of tying it to the gold price. I am a believer that it should be tied to what you believe is sustainable. I think the gold price model is too prescriptive, it works for some companies obviously, for us it’s really not the way to go, so we’re the traditional dividend paying company that looks out to the future and says we believe we can sustain this level of dividend for 20 years, therefore we are going to increase our dividend and have it stable, not jump up and down with the price of gold.

GEOFF CANDY: We saw with the purchase by Barrick of Equinox Minerals a lot more focus on copper pore-free and indeed where the next big gold deposits are likely to come from and perhaps the benefits of looking a little bit further ahead and the benefits of looking not just to pure gold deposits, both from the premium to which pure gold companies are given at a stop level and also the cashflows that come through from them. Is this a trend do you think, that is likely to continue? Are we likely to see more and more gold companies moving into the copper pore-free space?

STEPHEN LETWIN: We are not allergic to a gold copper pore-free. I think the Barrick deal was more pure copper and we wouldn’t do something like that. We are not going to go into the base metal business. In fact we have a rare metal called niobium where we are trying to basically shine some light on it, separate it out from our gold business. We have just made a major announcement on our rare earth elements which is next door to our niobium deposit, so I would tell you that we are certainly in favour of exploring a gold-copper porphyry but we are not out for a pure base metal play. It doesn’t make any sense for us.

GEOFF CANDY: Let’s talk about that rare earth play and particularly the niobium business. How does that add to the mix for IAMGOLD?

STEPHEN LETWIN: It’s a tremendous value for our shareholders that haven’t been recognised, so it’s like having a free warrant if you are an IAMGOLD shareholder. We just basically announced what could be the largest RE deposit in North America. Light ended REs with some heavy involved right in the centre of major infrastructure. This is huge and could be a game changer for us. And the niobium - we are one of three mines in the world, the only mine outside of Brazil, again a tremendous opportunity to triple our production. Our IAMGOLD shareholders are blessed with five very good gold mines and two mines that will add significant value in my view over time to what they currently own.

GEOFF CANDY: Would there be a thought perhaps to spinning out the rare earth elements or would it be within the fold of IAMGOLD?

STEPHEN LETWIN: Ultimately we are going to move out of the gold business. It’s certainly part of it. It is not recognised the way it needs to be so definitely spinning it out is an option. Bringing in a strategic investor is an option. Any kind of restructuring where we can isolate it out from our gold business is going to be looked at and again I think that is where we are going to get most value for our shareholders.

GEOFF CANDY: In terms of financing and funding, clearly with the economic downturn and funding has tightened up particularly more on the junior side I would assume, than for the likes of IAMGOLD, but is that an issue – where would the financing come from?

STEPHEN LETWIN: We have a plethora of cash – we have $1.3bn in cash in marketable securities, we have no debt. We have cash we need internally to fund Gordon Stothart’s brownfield expansion program and we believe the niobium business will self-fund and the REs will self-fund, so we’re not at all concerned about financing. We have a lot of interest in both our gold and non-gold assets.

GEOFF CANDY: Just finally, how do you see the gold price going in 2012?

STEPHEN LETWIN: I think $1850’sh for 2012 – probably stabilising in that range. Maybe getting towards $2000. I think a floor as sort of developed in and around that $1400 - $1450 level, just because costs are increasing, demand is increasing and it’s just harder and harder to find. I use the words “peak gold” – I come from the oil and gas side where we had peak oil – I think you hit peak gold three or four years ago. You cannot find the large deposits any more. Most of it being lower grade and in more remote locations, so it’s going to be difficult for anybody to produce gold at less than $1200/oz in terms of new discoveries. So I’m bullish, certainly around that $1800 mark and there's a floor that’s going to be more or less put in place here going forward that we can work off of. And once people start pricing in $1700 gold instead of $1100 going forward, this disconnect between the equities and the price of gold will disappear.

Verkoop van niet gekoeld vlees en vis langs weg en verkoop zonder vergunning worden aangepakt doo BOG

2012-02-08T10:35:00.001-03:00

BOG gaat vis en vlees langs wegen in beslag nemen

08-02-2012 door Lloyd Djendje, De Ware Tijd

Paramaribo - Verkopers van vis en vlees langs de straat mogen hun borst nat maken. Het Bureau voor de Openbare gezondheidszorg (BOG) gaat patrouilleren om na te trekken waar er vis en vlees niet op ijs worden verkocht en waar er geen vergunning aanwezig is.

“Het moment waarop we dat tegenkomen, zullen we niet schromen alles in beslag te nemen”, zegt BOG-directeur, Lesly Resida aan de krant. Eventuele beslaglegging zal geschieden in samenwerking met de politie.

“Als iemand niet in het bezit is van een verkoopvergunning of als er geen gladde plaat wordt gebruikt om de vis op te leggen en als er geen ijs is, kunnen er maatregelen getroffen worden”, zegt de directeur.

Door het blootstellen van de vis aan de tropische zon raakt de vis gauw bedorven door chemische processen. Bacteriën gaan erop zitten met als gevolg vroegtijdige bederving. Het is het BOG opgevallen dat burgers de aanwijzingen negeren. Sommigen venten uit auto’s langs de weg.

In de vergunningsvoorwaarden staat waaraan men moet voldoen.Er worden ook vanuit het BOG regelmatige controle uitgevoerd. “Maar er zijn toch illegalen die hun slag slaan. Wij zijn geen politie, maar een preventieinstituut en gaan voor een goede volksgezondheid”, zegt de arts.

OW startte in 2011 met opsporen eigenaren verwaarloosde, overwoekerde percelen - Hoeveel eigenaren zijn opgespoord niet bekend

2012-02-08T10:23:00.001-03:00

OW spoort eigenaren verwaarloosde percelen op

08-02-2012 De Ware Tijd

Paramaribo - Het ministerie van Openbare Werken is in 2011 van start gegaan met het inventariseren en opsporen van eigenaren van verwaarloosde percelen. Bij de Raad van Ministers ligt een voorstel over het in kaart brengen en aanpakken van dit dilemma, zei minister van Openbare werken Ramon Abrahams, gisteren in De Nationale Assemblee (DNA).

Veel percelen in stad en district worden slecht onderhouden, mede vanwege het feit dat de eigenaren niet te vinden zijn of in het buitenland zitten. Deze onder hoog wied staande percelen zijn vaak een schuilplaats voor ongedierte en dieven. Abrahams gaf niet aan wat de maatregelen zullen zijn en binnen hoeveel tijd er opgetreden zal worden.

Verder ingaand op vragen van assembleeleden, waarschuwde de bewindsman de burgerij dat duikers slechts met een vergunning van OW geplaatst mogen worden. Het zetten van duikers mag verder alleen onder toezicht van opzichters van Openbare Werken. In het verlengde hiervan zei Abrahams dat met betrekking tot het waterprobleem op Tourtonne, er een oplossing in zicht is. Een kanaal van ongeveer zes kilometer zal drooggelegd worden en het overtollige water van het Tourtonnegebied zal hier naar toestromen.

Noot Kraaijer:
De regering Bouterse-Ameerali kondigde vrij snel na haar installatie al aan dat eigenaren van overwoekerde percelen extra moesten gaan betalen voor hun percelen. Of dat ondertussen het geval is, is onduidelijk.
In 2011 werd door OW aangekondigd dat de eigenaren van verwaarloosde en overwoekerde personen zouden worden opgespoord. Na die aankondiging bleef het stil, tot gisteren toen minister Abrahams van OW in de Assemblee verklaarde dat bij de Raad van Ministers een voorstel ligt over het in kaart brengen en aanpakken van de eigenaren. Maar, meer informatie verstrekte de minister niet. Je gaat je dan afvragen of er werkelijk al eigenaren van verwaarloosde percelen zijn opgespoord? Je gaat dan denken dat dat tot heden nog niet is gebeurd.

Ondertussen zijn de vele honderden lege overwoekerde percelen, waarvan enkelen door door de eigenaren - die veelal in het buitenland wonen - ingehuurde personen nu en dan worden schoongemaakt, broedplaatsen voor de denguemuskiet en een thuishaven voor ander ongedierte en dumplocaties voor afval geworden.
Lees ook deze artikelen:
http://sranan-news.blogspot.com/2008/05/overwoekerde-openstaande-percelen.html
http://sranan-news.blogspot.com/2008/03/overwoekerde-openstaande-percelen-zijn.html
http://sranan-news.blogspot.com/2008/03/erf-perceel-joerawanweg-overwoekerd.html
http://sranan-news.blogspot.com/2009/08/vuilnisbelt-bij-overwoekerd-perceel.html

Na de DC van Para laat ook CD Wanica alle lozingen opschonen - Hele bomen zijn gaan groeien tussen veel onkruid in lozingen

2012-02-07T09:40:00.001-03:00

Dc Jiawan pakt achterstallig onderhoud lozingen aan

07-02-2012 Starnieuws

Districtscommissaris (dc) Rawin Jiawan van Wanica laat alle lozingen van het district opschonen. De meeste zijn al twintig tot dertig jaren niet opgeschoond en opgehaald. De dc zegt dat hij op tijd hieraan aandacht heeft besteed waardoor grote delen van Wanica niet ondergelopen zijn.

Volgens Jiawan is infrastructuur het grootste probleem van het district. Jaarlijks worden grote bedragen hieraan uitgeven. Alle hoofd- en zijlozingen van de Noordpolderdam, de Maisurieweg, de Kwattaweg, de Sophia’slustweg en omgeving, de ressorten Lelydorp, Koewarasan en Nieuwe Grond worden opgehaald.

Obstakels
Het ophalen van de lozingen gaat niet van een leien dakje. Er groeien grote bomen erin en ze zijn dichtbegroeid met onkruid. Het is aan niets te merken dat er twintig tot dertig jaar geleden daar een lozing was. Om dit alles op te schonen, gaan veel werkuren verloren, zegt de dc. Daarnaast is er veel mankracht nodig.

Op sommige plekken kan de graafmachine niet komen. In andere gevallen moet er toestemming gevraagd worden aan de eigenaar om het terrein te kunnen betreden en zo de lozingen op te schonen. Een deel van de mensen heeft zelfs op de lozingen gebouwd. Dit zorgt voor veel problemen, omdat dit gedeelte niet opgeschoond kan worden.

Een veel voorkomend probleem is dat mensen hun schuttingen dichtbij de lozingen gebouwd hebben. Ze hebben geen rekening gehouden met de vijftien meter die in acht genomen moet worden. In deze gevallen wordt het een zeer moeilijke taak voor de graafmachine om de lozing op te schonen. Door de verstopte lozingen lopen de erven, die verder in de straat staan, onder water. Sommige bewoners worden boos, omdat hun brug afgebroken moet worden om de verstopping op te heffen. Pas dan kan het water doorstromen. Anderen raken gebelgd en aarzelen niet om ongepaste taal te gebruiken. Maar, de meeste bewoners verlenen hun medewerking. Dit zegt Prediepkoemar Khedoe, directeur van NV Surzwam, die ook belast is met deze werkzaamheden.

Onderhoud belangrijk
Het machinepark van het districtscommissariaat moet uitgebreid worden, zodat meerdere graafmachines tegelijkertijd te werk gesteld kunnen worden, zegt de dc. Het Nationaal Leger beschikt over een graafmachine. De machine moet eerst een goede beurt krijgen, alvorens deze ingezet kan worden. Nadat de lozingen opgeschoond en opgehaald zijn, vindt de dc het belangrijk dat deze regelmatig onderhouden worden. Het is een hele investering en mag niet meer verwaarloosd worden. Maar, er is niet voldoende budget hiervoor.

De verwaarlozing brengt het afwateringssysteem in gevaar. Jiawan is tevreden over de steun die hij van zijn personeelsleden krijgt. De mannen zijn, samen met de dc, dag en nacht aan het werk geweest om erger te voorkomen.

Wanita Ramnath

Import van 500 Braziliaanse slachtkoeien per maand wordt door LVV doorgedrukt

2012-02-07T07:59:00.002-03:00

LVV wil rond 500 slachtvee per maand importeren

07-02-2012 Starnieuws

Minister Hendrik Setrowidjojo van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) heeft in elk geval de coalitie in De Nationale Assemblee kunnen overtuigen dat tijdelijke import van slachtvee noodzakelijk is. Jaarlijks worden 12.000 runderen geslacht. De kudde is te klein om te voldoen aan de vraag van rundvlees. Daarom wil de regering tijdelijk 400 tot 500 slachtrijpe dieren op maandbasis importeren.

De gegevens van het slachthuis laten volgens Setrowidjojo zien dat er een hoge toelevering van vrouwtjes en veel jong, klein en mager vee is. "Voorzitter ik noem hierbij ter illustratie het feit dat de afgelopen maand een koe en haar kalf geslacht zijn en het kalf karkas woog 17 kilogram", betoogde de minister maandag in De Nationale Assemblee.

Productieketen in tact houden
De minister legde uit dat bewust is gekozen om levend vee te importeren en geen vlees om de productieketen niet over te slaan. Setrowidjojo merkte op dat niet dezelfde fout zal worden gemaakt als bij de pluimveesector waar kip geïmporteerd is. Hierdoor is de eigen productie enorm teruggelopen. De import van kip is 60% en productie 40%. LVV wil samen met de sector deze cijfers omkeren.

Setrowidjojo garandeerde dat alle veiligheidsnormen bij de import van vee in acht zullen worden genomen. "Enkele potentiële importeurs hebben de mogelijkheden bekeken voor import uit onder andere buurland Brazilië. Onze veterinaire inspectie heeft hiertoe de vereiste werkzaamheden verricht. Tevens heeft er afstemming plaatsgevonden met veterinaire diensten van landen waar er regelmatig naar toe wordt geëxporteerd.

Brazilië behoort tot de top vijf exporteurs van rundvee in de wereld", voerde de minister aan. Beleid LVV zal maatregelen treffen voor de instandhouding en groei van de nationale slachtvee kudde.
De bewindsman somde op wat er zal gebeuren om het voornemen te realiseren.
1. Het importeren van slachtrijpe dieren (tijdelijk van aard)
2. Import van fokdieren (genetisch goed materiaal)
3. Verscherping en strikte naleving van het niet naar willekeur slachten van vrouwelijke dieren waar juist de groei potentie van ons kudde zit.
4. In samenwerking met het ministerie van Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer en alle betrokkenen beschikbaar maken van gronden voor grootschalige veehouderij, hetzij met lokale en/of buitenlandse investeringen.

Volgens de laatste telling waren er 58.150 runderen waarvan 23.260 melkvee en 34.890 slachtvee. De groei in de kudde is te gering geweest de afgelopen tien jaar. Bij het slachtvee is de helft mannelijk en de helft vrouwelijk (17.445). Uit dat aantal vrouwelijke runderen kunnen wij in het gunstigste geval zo’n 14.000 kalveren verwachten per jaar die na drie jaren slachtrijp of zelf weer een kalf hebben, deelde de minister mee.

Zowel minister Waterberg als directeur BOG uiten kritiek op asociaal dumpgedrag van burgers - Er heerst nog steeds dengue-epidemie

2012-02-07T07:54:00.002-03:00

BOG bijna door voorraad malathion heen

07-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - Het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) is bijna door zijn voorraad malathion heen. De directeur van het BOG, Lesley Resida, zegt dat de voorraad was berekend tot maart/april. Echter heeft het BOG nog een voorraad voor enkele dagen. Hij zegt dat er geen reden tot paniek is, omdat er reeds een bestelling is geplaatst.

“Er zijn nog andere medicijnen in ons magazijn en we zorgen ervoor dat die worden aangevuld.” De BOG-topman legt uit dat de bespuitingen met drie middelen worden uitgevoerd en dat uit inventarisatie blijkt, dat een van de middelen harder gaat. Hij verzekert dat de bespuitingen niet worden gestagneerd.

Resida merkt ook op dat door de zware regenbuien van de afgelopen dagen niet kon worden gespoten. “Bij de bespuitingen met malathion ontstaat er een mist in de lucht die de muskieten doodt, maar als het regent wordt deze mist ‘weg geregend’.”

De topper doet een beroep op de samenleving om nauwkeuriger met vuil om te gaan, aangezien het aantal denguegevallen niet afneemt. “Op weekbasis worden er nog steeds dertig personen opgenomen. Dit aantal is weliswaar minder dan in december, maar het blijft schrikbarend hoog.” Hij vraagt de gemeenschap om geen autobanden als afbakening te gebruiken voor erven.

Volgens Resida is er nog steeds sprake van een slechte bewustwording binnen de gemeenschap wat het opruimen van erven betreft. Hij zegt dat hij heeft geconstateerd dat zowel volwassenen als kinderen zich hieraan schuldig maken. “Als je kijkt dat er zelfs op het schoolerf nog gestrooid wordt met pakjes en petflessen, dan vraag ik me af of het probleem wel wordt opgelost.” Het is niet alleen de taak van de overheid om op te ruimen, ook de gemeenschap heeft een belangrijke rol te vervullen in de strijd tegen dengue”, aldus Resida. “Er is nog steeds sprake van een dengue-epidemie”, benadrukt de topper nadrukkelijk.

Het is slecht gesteld met de hygiëne van de Surinaamse burger - Denguebestrijding bemoeilijkt door asociaal, onverantwoordelijk dumpgedrag

2012-02-07T07:48:00.000-03:00

Waterberg niet te spreken over hygiëne burgers

07-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - “Het zijn niet delen van ons, maar velen van ons die slordig zijn.” Minister Waterberg van Volksgezondheid is niet te spreken over de hygiëne die er over het algemeen door de samenleving wordt getoond in de strijd tegen dengue.

“Het is niet alleen dat we slordig zijn, sommige mensen zijn zeer schoon maar ze gaan hun vuil dumpen op andermans percelen en in andere gebieden. Dat is een grotere hoofdpijn om de dengueplaatsen op te ruimen.”

Het ministerie is een intensieve campagne begonnen tegen de dengue-epidemie, maar volgens minister Waterberg gaat het om een zware opgave, omdat hij niet alleen een tekort aan personeel heeft, maar ook de medewerking van de burgerij veel te wensen overlaat. De rapportage is dat het opruimen van de broedplaatsen van de muskiet moeilijkheden ondervindt, vanwege het gedrag van de burgerij.

“Wat we zien is dat mensen hun grofvuil verplaatsen van de ene regio naar een andere.” Met de ministeries van Openbare Werken en Ruimtelijke ordening Grond en Bosbeheer zijn er al gesprekken geïnitieerd voor nieuwe vuilstortplaatsen. Van belang is volgens Waterberg ook te werken aan optimale vuilverwerking.

“Om de gezondheidsrisico’s zoveel als mogelijk te minimaliseren”, stelt hij. Momenteel zijn er activiteiten gaande waarbij in Nickerie en Commewijne de meest bevredigende resultaten worden geboekt met betrekking tot het terugdringen van de dengue-epidemie. Waterberg acht het prematuur om een termijn te verbinden aan het wegwerken van de epidemie, maar naar zijn zeggen heeft zijn ministerie alle ten dienste staande middelen hiervoor ingezet.

DC Para laat alle lozingen in district opschonen - Dertig jaar lang was niets gebeurd

2012-02-06T07:23:00.004-03:00

Lozingen in Para na dertig jaren opgeschoond

06-02-2012 Starnieuws

Districtscommissaris (dc) Jerry Miranda laat alle lozingen van het district Para opschonen. Volgens de dc is er een achterstallig onderhoud van ruim dertig jaar. Dit vormt een belemmering voor het ontwateringssysteem en is vooral nu in de regentijd merkbaar.

Het overtollige water blijft op vele plaatsen liggen, hetgeen overlast veroorzaakt. Miranda zegt aan Starnieuws dat hij het hele district kan aanpakken, omdat het commissariaat over een eigen machinepark beschikt. Daarnaast zijn er ook particulieren die meehelpen met het onderhouden en ophalen van de lozingen.

Door de vele regens kunnen de werkzaamheden niet optimaal uitgevoerd worden. Heel wat lozingen waren zodanig dichtbegroeid dat de mensen erover heen konden lopen. Het wied had een weggetje gevormd, waardoor het overtollige water niet kon wegstromen.

Vooral in de regentijd zijn de problemen met overtollig water goed zichtbaar. Nadat alle lozingen opgeschoond zijn, zal er zal er continu onderhoud plaatsvinden, zegt Miranda.

Franse toeristen op Italiaans cruiseschip vinden Paramaribo vies - Wil je als land toerisme bevorderen, zorg dan eerst eens voor schone omgeving en milieu

2012-02-06T06:19:00.003-03:00

'Paramaribo is een vieze stad'

06-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - Toeristen die in het weekeinde in Paramaribo zijn gearriveerd met het cruiseschip Vistamar zijn niet onder de indruk van wat zij hebben beleefd. Die stad is vies en de immigratiefaciliteiten barslecht”, zijn de algemene opmerkingen van de meer dan 180 Fransen aan boord van het Italiaanse schip, vertelt een vertegenwoordiger van Integra Marine, die de algemene coördinatie had over de opvang van de toeristen.

Het schip meerde voor enkele uren aan in Suriname, waarna de toeristen een bustour door Paramaribo aangeboden kregen.

“Het moment is wel ongelukkig gekozen, want we hadden te maken met zwaar regenweer”, zegt de vertegenwoordiger. Hij vertelt ook dat de toeristen niet te spreken waren over de immigratiefaciliteiten en zelfs moesten betalen voor een visum, terwijl in de rest van de Caricom dergelijke zaken goed bij wet geregeld zijn ter bevordering van het toerisme.

“We hebben wel goede medewerking gekregen van de autoriteiten, maar ik moet u zeggen: we prediken dat we toerisme willen bevorderen, maar we zitten met verouderde faciliteiten.”

Integra Marine verwacht op kort termijn een tweede cruiseschip en de hoop is dat een versnelde immigratieprocedure voor deze groep zal komen om het bezoek aan Suriname vlot en vlekkeloos te doen verlopen. In het Caribisch Gebied vormen cruiseschepen een belangrijke bron van inkomsten voor verschillende sectoren en daar holt Suriname, volgens Integra Marine, ‘nog achter de feiten aan’. Integra pleit voor spoedige invoering van het passagiersmanifest.

De organisatie zat om een antwoord verlegen op kritiek die door de toeristen werd geleverd op Paramaribo. “Die hebben opmerkingen gemaakt over de viezigheid van de stad.”

Projectontwikkelaar Bridjmohan van Bridj Village weerspreekt kritiek OW inzake wateroverlast

2012-02-04T15:06:00.001-03:00

Projectontwikkelaar: Bridj Village is in drie dagen droog

04-02-2012 Starnieuws

Twee pompen moeten ervoor zorgen dat Bridj Village droog wordt gelegd.
(Foto: René Gompers)

Projectontwikkelaar Arun Bridjmohan zegt dat na drie jaar Bridj Village te Tourtonne 6 te kampen heeft met wateroverlast. De dam bij de buren is doorgebroken, waardoor enorm veel water het project binnen is gestroomd. Daarnaast is de weg die aangelegd is door de ondernemer te laag. Hierdoor is het water uit het kanaal naar binnengestroomd.

Bridjmohan heeft de dam gedicht en twee pompen zijn intussen dag en nacht bezig het water weg te pompen. Het gesprek voert Starnieuws met Bridjmohan in bijzijn van gedupeerde bewoners. "Mijn klanten die mij kennen, die weten dat ik niet onderduik als er een probleem is. Ik heb voor het eerst juist brieven laten bezorgen om te melden dat er een dambreuk is en dat het probleem opgelost wordt. Mensen die afhankelijk zijn van elektriciteit vanuit het bedrijf, hebben wij aangeboden om in een hotel te logeren. Vier gezinnen hebben hier gebruik van gemaakt", zegt de projectontwikkelaar.

Niet op kantoor zitten
Bridjmohan legt uit dat hij inderdaad niet op kantoor was om mensen te ontvangen. Hij betoogt dat hij de hele dag erover gedaan heeft om twee pompen te vinden om het water weg te krijgen. Hij wijst erop dat veel wijken onder water staan, waardoor het moeilijk was om aan de pompen te komen, maar het is gelukt. Het water wordt weggepompt naar een 130 ha braakliggend terrein van de ondernemer. Hij merkt op dat als Tourtonne onder water is, zijn project doorgaans redelijk droog blijft. "Ik heb pech dat de dam bij de buurman is doorgebroken. Wij hadden de dam beter moeten controleren en eerder moeten dichten. Dat is onze fout. We doen er alles aan om het probleem op te lossen. Er moet 3000 ha water weg zien te krijgen van mijn 35 ha terrein" merkt Bridjmohan op. Hij rekent uit dat een pomp 25.000 kubieke meter per uur pompt. Het project moet in drie dagen droog zijn.

Begrijpt ongerief
"Ik begrijp dat de bewoners veel ongerief ondervinden. Wij doen er alles aan om te voorkomen dat de situatie zich herhaalt. Sommige bewoners helpen mee om wacht te houden", zegt Bridjmohan. Hij heeft besloten de pompen permanent ter plekke te laten, waardoor bij fikse regenbuien het water gelijk kan worden weggepompt.

De ondernemer zegt kritiek van Openbare Werken (OW) niet te begrijpen dat het project niet goed ontwaterd is. Bridjmohan merkt op dat hij juist altijd Openbare Werken helpt wanneer Tourtonne onder water staat. OW mogen ook afwateren in het kanaal dat van Bridj Village is. Hij nodigt Starnieuws uit om na drie dagen weer een kijkje te nemen. Over vergoeding van mensen die schade geleden hebben, zegt hij dit te zullen bespreken met hen. Hij vraagt zich overigens af of OW mensen vergoedt, die waterschade hebben geleden.

René Gompers

Brazilian berries pose rainforest threat

2012-02-04T10:44:00.001-03:00

OW gaat nieuw kanaal en pompgemaal aanleggen in Paramaribo-Noord

2012-02-04T10:31:00.000-03:00

Nieuw pompgemaal moet Paramaribo-Noord droogleggen

04-02-2012 door Sharon Lang, De Ware Tijd

dWT foto / Anthony Janki
Huis aan de Kleinestraat zit nu middenin een zwamp

Paramaribo - Het ministerie van Openbare Werken zal een nieuw kanaal en pompgemaal aanleggen in antwoord op de ontwateringsproblematiek. Het kanaal zal een verlenging van dat aan de Kleinestraat in Paramaribo-Noord zijn en het zal ondergronds doorlopen tot de monding van de Surinamerivier.Op die plek wordt dan een gemaalhuis geplaatst, dat de pompen van het nu in actief zijnde huis aan de Kleinestraat zal bevatten.
“Het heeft hiervoor geen zin om additionele werkzaamheden te doen in Tourtonne en Maretraite. Het zal een situatie van ‘dweilen met de kraan open’ zijn”, zegt de onderdirecteur Natte Civiel Technische Werken, Malvin Foen A Foe.

ProjectFoen A Foe zegt, dat de plannen vorig jaar zijn ontwikkeld, nadat vooral de Tourtonnes en Maretraites onder water liepen. De samenstelling van het project is afgerond en het is de bedoeling dat in het eerste kwartaal van dit jaar de aanbestedingen worden gedaan. Indien dit proces vlot is verlopen, tracht het ministerie om rond juni te beginnen met de werkzaamheden.

“Om het kanaal te graven zal er 360.000 kubieke meter grond worden verwijderd. Het gaat om een paar duizend hectaren die de weg naar de rivier moet vormen. Het kanaal zal groot genoeg moeten zijn om Tourtonne, Maretraite en de gebieden die er in de afgelopen vijftien jaar zijn ontwikkeld, te ontlasten.”

De grootte van het budget wilde Foen A Foe niet prijsgeven, aangezien de aanbesteding nog niet is geschied.

Illegaal
Het onderlopen van vooral Tourtonne en Maretraite is volgens de onderdirecteur te wijten aan de stillegging van het pompgemaal aan de Kleinestraat. Dit pompgemaal is één van de cruciale in het oude ontwateringsontwerp van Tourtonne 1 tot en met 6 en Maretraite 1 tot en met 6. De verkavelaars hadden hun eigen ontwatering niet goed geregeld, waardoor het gebied onderliep bij de lozing uit Tourtonne en Maretraite.

“De verkavelaars hebben de vrijpostigheid ook gehad om de dammen langs de wegen door te steken naar het kanaal, waardoor hun overtollig water in het gebied stroomt.” Er is hierover een diepgaand gesprek gevoerd met de buurtmanager over de gevolgen van de illegale doorsteek van dammen. Er vindt nu een constante controle ertegen plaats. “We hebben gerealiseerd dat de mensen die achter het gemaal een terrein gekocht hebben, ook recht hebben om droog te leven en het ministerie heeft dus besloten het gemaal gesloten te laten.” Indien de pomp weer in werking treedt zal het waterpeil in het gebied met 30 tot 40 centimeter stijgen.

Noot Kraaijer:
Het foto-onderschrift is door mij bewust ingekort. In het oorspronkelijke onderschrift wordt namelijk vermeld: 'Ook minderbedeelden worden geteisterd door wateroverlast in Paramaribo-Noord. Dit huis aan de Kleinestraat zit nu middenin een zwamp'. Natuurlijk worden ook zogenoemde 'minderbedeelden' door de wateroverlast geteisterd. Iedereen wordt getroffen door de waterproblemen. Onbegrijpelijk en zeer stigmatiserend dat De Ware Tijd 'minderbedeelden' specifiek noemt.

Soap rond te importeren Braziliaanse slachtrunderen gaat door: dieren zouden mogelijk worden doorverkocht door LVV aan onder andere Trinidad....

2012-02-04T10:17:00.005-03:00

Mahinder Jogi:

‘Geïmporteerd slachtvee wordt doorverkocht in Trinidad’

...de eerste koe is al onderweg....

04-02-2012 door Naomi Hoever, De Ware Tijd

Paramaribo - VHP-parlementariër Mahinder Jogi zegt informatie te hebben dat het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) voornemens is het geïmporteerde vee verder in het Caribisch Gebied met name voor Trinidad te verkopen.

De VHP’er meent dat een Surinaamse ondernemer, die actief is in Trinidad, benaderd is door ‘iemand van LVV’ om afzet te zoeken in het land.Jogi wilde van de regering weten op welke manier ze van plan is de sector te stimuleren. “Dit bewind is bezig sectoren kapot te maken.”

Hij beschuldigde de regering ervan over de ruggen van de boeren geld te maken. Hij riep de regering op de waarheid te presenteren.

Carl Breeveld (DOE) stelde, dat dit kabinet optreedt als beschermengel van het bedrijfsleven en niet omkijkt naar de productiesector.

LVV-minister Hendrik Setrowidjojo heeft gisteren in eerste ronde vragen van het parlement beantwoord. De bewindsman liet onder meer zijn licht schijnen over de noodzaak van de import van slachtvee. Hij zegt dat er veel jonge vrouwelijk vee en runderen zijn die geslacht worden. Dit is eerder in de media aangegeven door de onderdirecteur Veeteelt, Edmund Rozenblad.

Nadeel
In gesprek met de krant zegt Jogi ervan overtuigd te zijn, dat het importeren van slachtvee nadelig is voor de kweker. Hij verwijst naar het rapport dat de ondernemer Armand van Alen heeft geschreven. Daarin adviseert hij het ministerie niet tot import over te gaan. “De lokale kwekers gaan ‘dood’, doordat ze geld moeten lenen om te kunnen investeren. In andere landen wordt de boer gestimuleerd.”

Volgens Jogi ligt het agrarisch kredietfonds stil, omdat er geen geld is om uit zetten. “Ik betwijfel dat er een tekort is aan runderen. De landbouwtelling wijst anders uit. Cijfers tonen aan dat er redelijk wat beesten rondlopen ook al zou er elke week vee geslacht worden. Ik zit ook in die branche en ik weet dat er geen schaarste is. Wij gaan door om de regering aan te geven dat het besluit niet goed is. De overheid is bezig de sector te laten doodbloeden”.-.

Constructie 1200 meter lang stalen hekwerk rond Paramaribo Zoo gestart

2012-02-04T10:03:00.002-03:00

Stalen hekwerk voor Paramaribo Zoo

04-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - De Paramaribo Zoo heeft officieel het startsein gegeven voor de bouw van haar omrastering. Deze zal voor 1200 meter uit stalen hekwerk bestaan. Bij het achterste gedeelte van het terrein, waar de gebouwen van de dierentuin staan, wordt een stenen muur opgetrokken.

First lady Ingrid Bouterse-Waldring gaf deze week het startsein door het onthullen van hetprojectnaambord. Ook werd er symbolisch betonmortel bij een van de palen van het hekwerk geplaatst. Volgens planning moet de omrastering over drie tot vier maanden opgeleverd zijn door de aannemer.

Directeur van de zoo, John Altenberg, zegt dat de opleveringsdatum wat later zal zijn, indien de regen blijft aanhouden.

De omrastering wordt mogelijk gemaakt door donatie van Staatsolie Foundation for Community Development (US$ 100.000), Iamgold (US$ 14300) en MNO Vervat (US$ 9600). Daarnaast heeft het Ministerie van Financiën ook een wezenlijke bijdrage geleverd door de invoerrechten van de geïmporteerde materialen kwijt te schelden. Dit bedrag was geraamd op US$ 14.950.

Het opzetten van een goed hekwerk betekent veel voor de dierentuin. Behalve de bescherming die het hekwerk biedt, kan binnenkort worden overgegaan tot het inrichten van een biotopenbos. Altenberg zegt dat gekozen is voor een groene stalen hekwerk, omdat het duurzaam is en minder onderhoud vereist. Het volgende traject is het zoeken naar donateurs die de biotopenverblijven willen financieren.

Kwikvrije bachelor cursus 'School of Mining and Mineral Processing' start eind februari te Snesie Kondre

2012-02-03T10:29:00.000-03:00

Start cursus kwikvrije goudwinning eind februari

JulienLansdorf (L), manager of Lawa Star Industries, and Scott Rainwater (C) ofUS-based Global Mining Solutions, look for gold coming off a new shaking tablethat uses only water and gravity, as an alternative to the more common mercurymethod to extract gold from ore, at Aqua Azul gold mine in District Saramacca,November 16, 2011. The Suriname government is working to declare the country'sgold mines mercury free by the end of 2012. REUTERS/RanuAbhelakh

03-02-2012 door Gilliamo Orban, De Ware Tijd

Paramaribo - School of Mining and Mineral Processing start eind februari met de eerste kwikvrije bachelor cursus in Snesi Kondre (Langa Tabiki). Reeds twintig afgestudeerden van het Natin en studenten van de mijnbouw bachelor opleiding zijn geselecteerd om de zes maanden durende cursus te volgen.

De campus, waarvan de bouw in december 2011 is gestart, is eind van de maand af. Het geld voor het gebouw en de machines, waarmee kleine goudmijnbouwers geleerd zal worden kwikvrij te mijnen, komen uit opbrengsten van goudmultinational Iamgold.

Cursisten zullen na afronding van de opleiding, goudzoekers opleiden hoe met kwikvrije methodes te werken. “Als we niet tijdig de werkers leren om kwikvrije methodes te gebruiken, is ordening van de goudsector bijna water naar zee dragen. Kwik breekt nooit af, maar blijft zich ophopen”, weet John Courtar. Hij is sinds woensdag de nieuwe voorzitter van de stichting Mining and Mineral Processing, waar de School of Mining and Mineral Processing onder valt. Gewezen voorzitter Glenn Geerlings heeft om gezondheidsreden bedankt.

Nieuwe technologie
Op de campus wordt ondermeer een goudmijn opgezet met nieuwe tech-nologie, waaronder de shudtafel die geïntroduceerd moet worden in de goudvelden. Volgens de nieuwe voorzitter zullen cursisten voornamelijk praktische kennis opdoen. Onderdeel van de training is het rehabiliteren van oude mijngebieden. Er zullen onder meer speciale gewassen worden geplant om kwik te binden. Via een pioniersgewas zoals struikgewas moet in de gebieden weer bos ontstaan.

De stichting Mining and Mineral Processing is voornemens om zowel in Benzdorp als Brokopondocentrum een campus op te zetten. Overeenkomst“Nu moeten we de economische sector op zodanig wijze structureren, dat de overheid weinig hoofdpijn ervan overhoudt.”

Courtar wijst erop dat een kilogram goud dat door de kleinschalige mijnbouw is gewonnen, gelijk staat aan een kilo gram kwik in het milieu. Uiteindelijk komt het terecht in de voedselketen en brengt het de volksgezondheid in gevaar. December vorig jaar is een overeenkomst getekend door de stichting Suriname Environmental and Mining Foundation (Semif) en de School of Mining and Mineral Processing (SMMP). De Semif is een stichting die het beheer voert over een fonds dat Iamgold verplicht is in goud te bewaren bij de Royal Canadian Mint in Canada. Dit fonds is bedoeld ten behoeve van de ontwikkeling van de goudsector in Suriname en is ondertussen opgelopen naar een waarde van meer dan 12 miljoen US dollar. Het project op Snesi Kondre kost ruim 244.000 US dollar.

Pobladores de Cajamarca inician marcha por el agua - 'Watermars' tegenstanders Newmont's Conga goudmijn lopen van Cajamarca regio naar Lima

2012-02-03T08:48:00.001-03:00

Anti-MiningPro-Water March in Cajamarca, Peru

2012-02-03T08:46:00.001-03:00

Cajamarca, Peru (NTN24)
Peruvian Indigenous communities are defending one of their most precious natural resources: The water. They began a national movilization to protect the water, aiming to protect this natural resource in the country and show their rejection for the mining activities in Cajamarca. Specifically, the mining project called "CONGA".

'Watermars' inwoners Cajamarca regio Peru naar Lima begonnen - Groots protest tegen Newmont's Conga goudmijnproject

2012-02-03T08:41:00.002-03:00

Marcha del Agua reunirá a pobladores de 5 regiones

03-02-2012 La Republica (Peru)

Manifestantes llegan hoy a Trujillo, rumbo a Lima, donde el viernes 10 realizarán su movilización central.A pie y a bordo de decenas camionetas rurales, las delegaciones de Cajamarca, Lambayeque, La Libertad y San Martín que participan en la llamada "Marcha Nacional del Agua", llegarán hoy a Trujillo para unirse a una jornada en defensa del recurso hídrico.

El consejero regional de la provincia de Jaén, Elzer Elera López, denunció que empresas mineras de Cajamarca pusieron tranqueras en las vías para impedir que los manifestantes puedan continuar con su paso.

"Pese a ello, lograron avanzar", refirió Elera.

En tanto, Óscar Felipe Ventura, miembro del Frente de Defensa de La Libertad, informó que una vez que lleguen a Trujillo, los miembros de las rondas campesinas, sindicatos y organizaciones populares y políticas se congregarán en la Plaza de Armas a las 10 am. para realizar un mitin.

Luego de ello, indicó Ventura, los ronderos irán hasta el gobierno regional para entregar la plataforma de lucha de la Libertad, la cual contempla la defensa de la ordenanza municipal de la comuna provincial de Santiago de Chuco, que declara zona de reserva las lagunas El Toro, Verde y Los Ángeles; así como la exigencia de que las empresas mineras cumplan con una actividad responsable.

Del mismo modo, que se respete la ordenanza regional que declara de necesidad pública e interés regional la conservación y uso sostenible de los recursos hídricos de la región; y que se sancione a la minera Río Alto por la muerte de 40 mil truchas de la piscigranja del distrito Sanagorán, en la provincia de Sánchez Carrión.

Mala minería El promotor de la movilización, Marco Arana, remarcó que con la marcha buscan "sensibilizar a la población y explicar al país nuestras razones: que se prohíba la minería en cabeceras de cuenca, que se prohíba la minería con mercurio y cianuro; y que se reconozca al agua como un derecho fundamental”.

Según dijo el ex religioso, generalmente cuando se va la mina, los pueblos terminan pobres y contaminados, además de no rendir ningún valor agregado para los pueblos. "En el Perú sólo se hace minería agotando los recursos y dejando poblaciones abandonadas”, agregó. Todas las delegaciones llegarán a Lima el viernes 10, donde será el acto central.

Claves Mañana sábado 4, habrá una movilización en Trujillo y una Vigilia por el Agua en Chimbote. El domingo 5, la marcha hará su entrada a la ciudad del Santa (Áncash).

El lunes 6, martes 7 y miércoles 8, habrá movilizaciones en Supe, Huarmey y Huacho, respectivamente.

Suriname. Beetje regen......

2012-02-03T07:58:00.001-03:00

Ach, jullie klagen nogal over het koude weer daar in Nederland, maar ik woon op Paramaribo-Noord en ik zeg altijd "op Noord kun je alles krijgen", maar niet op gerekend en bedoeld dat dit vooral water is. Ik woon langs de Boomskreek en die ligt gemiddeld zo'n 40 tot 60 cm. onder de as van de weg. Het heeft de laatste tijd zoveel geregend waardoor de gemalen het water niet weg krijgen, dus loopt heel Noord onder zoals op het filmpje duidelijk te zien is.

Kritiek op gebrekkige informatie over BOG's denguebestrijding - 'Bewoners hebben vooral last van de insecticiden en niet de muskieten'

2012-02-03T07:48:00.002-03:00

Klachten over gebrekkige info denguebespuiting

03-02-2012 NoSpang

Paramaribo - Enkele personen uit de gemeenschap hebben op de redactie geklaagd over het gebrek aan informatie over waar en wanneer het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) langskomt met zijn spuitwagen ter bestrijding van dengue.

Doordat mensen niet weten of er in hun buurt gespoten zal worden, kunnen zij zich niet daarop voorbereiden. Devi M. uit Welgelegen vertelt dat ze enkele dagen geleden buiten stond te koken toen plotseling de spuitwagen langsreed. Ze moest daarna alle eten weggooien. “Ik was niet eens in de gelegenheid om alles af te dekken zoals het hoort.” Ook kon ze de ramen en deuren van haar huis enige tijd niet opengooien.

“Het BOG is goed bezig zijn taak uit te voeren, maar er zou van tevoren gemeld moeten worden wanneer de spuitwagen langskomt.”

Anwar M. uit Paramaribo-Noord zegt, dat hij wil weten welk middel er gebruikt wordt bij de bespuiting. “Het lijkt er wel op dat de muskieten resistent zijn tegen dat middel.” Volgens hem wordt er op straat gespoten, terwijl de muskieten zich juist in de woningen schuilhouden. “Hierdoor ondervinden wij last van al die beesten.”

Diane M. uit Latour meent dat er via bepaalde dagbladen en radiostations wel informatie wordt verstrekt over de werkzaamheden van het BOG. “Maar niet iedereen luistert naar die radiostations of leest die kranten.” Volgens haar heeft de gemeenschap recht op informatie en zou geprobeerd moeten worden om iedereen te bereiken.

Lesley Resida, directeur van het BOG, zegt desgevraagd dat via de overheidsmedia en een lokaal dagblad regelmatig bekend wordt gemaakt waar en wanneer er gespoten zal worden. Volgens hem ligt het aan de mensen zelf als zij deze berichtgeving missen.

Garden birds of Paramaribo, Suriname

2012-02-03T07:45:00.000-03:00

This is a video collection of 15 garden birds of Paramaribo, Suriname.

These are the birds that you see:
1. Brown-throated Parakeet (Aratinga pertinax)
2. Tropical Mockingbird (Mimus gilvus)
3. Smooth-billed Ani ((Crotophaga ani)
4. Great Kiskadee (Pitangus sulphuratus)
5. Bananaquit (Coereba flaveola)
6. Gray Kingbird (Tyrannus dominicensis)
7. Silver-beaked Tanager (Ramphocelus carbo)
8. Pale-breasted Thrush ((Turdus leucomelas)
9. Palm Tanager (Thraupis palmarum)
10. Ruddy Ground Dove male (Columbina talpacoti)
11. Ruddy Ground Dove female
12. Rusty-margined Flycatcher (Myiozetetes cayanensis)
13. Arrowhead Piculet (Picumnus minutissimus)
14. Blood-coloured Woodpecker (Veniliornis sanguineus
15. Spectacled Owl (Pulsatrix perspicillata)
16. Glittering-throated Emerald (Amazilia fimbriata)

Suriname gaat zeer nat weekeinde tegemoet - Zware regenbuien op komst

2012-02-03T07:42:00.001-03:00

Zware regenbuien komend weekend

03-02-2012 NoSpang

Paramaribo - De droge dag die de Meteorologische Dienst in Suriname gisteren had verwacht, is slechts stilte voor de storm. Het instituut voorspelt zware regenbuien in het weekend.

Meteoroloog Jimmy Samio zegt in een gesprek dat het land al een paar weken te maken heeft met invloeden van de intertropische convergentiezone (ITCZ). Die zorgt voor toename van bewolking en regenbuien.

In de afgelopen 48 uur zijn er metingen verricht, waaruit blijkt dat er meer neerslag dan normaal is gevallen, vooral in het kustgebied. Volgens de meteoroloog is er ook sprake van regen in het zuiden, maar minder dan in het kustgebied. Samio zegt dat de regenbuien de komende dagen kunnen blijven aanhouden, omdat de ITCZ nog dwars over Suriname ligt. In het weekend zullen de buien weer toenemen.”

De gemeten neerslag in de afgelopen 24 uur op de verschillende stations van de Meteorologische Dienst: Weg naar Zee 75.5 mm; Cultuurtuinlaan 39.0 mm; Aliance 43.0 mm; Groningen 32.8 mm; Kwatta 42.0 mm.

Overheid laat Paramaribo Zoo in de steek - Om onduidelijke reden zijn subsidiegelden over 2011 niet voldaan

2012-02-03T07:36:00.001-03:00

Nog geen subsidiegelden Paramaribo Zoo

03-02-2012 Times of Suriname

Paramaribo - De Paramaribo Zoo heeft de subsidiegelden over 2011 nog niet ontvangen. Waarom er een achterstand in de uitbetaling is, weet de directie van de dierentuin niet. Zonder opgave van reden kreeg de zoo de vorige week te horen niet in aanmerking te komen voor de SRD 165.000 die hij op jaarbasis gesubsidieerd krijgt uit het budget van het Ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling.

John Altenberg, directeur van de dierentuin, zegt dat het subsidiegeld normaliter in een keer wordt overgemaakt op de rekening van de zoo. Dit gebeurt meestal aan het einde van het jaar. Ondertussen is het al februari en is er nog geen cent op de rekening gestort.

De directie heeft daarom aan de bel getrokken en een schrijven gericht aan verschillende instanties. Het Kabinet van de First Lady heeft zo’n schrijven ontvangen en er direct werk van gemaakt om na te gaan waarom de gelden van de Paramaribo Zoo niet uitgekeerd worden.

Deze week heeft de dierentuin een beschikking ontvangen waarbij is aangegeven dat de gelden alsnog gestort worden. “Indien dat niet gebeurt, zullen wij wel werk van maken dat het gebeurt, want de dierentuin is afhankelijk van deze gelden. De entreegelden die binnenkomen, zijn bij lange na niet genoeg om de dierentuin draaiende te houden”, aldus Altenberg.

Donormiddelen worden voornamelijk binnengebracht om bepaalde projecten te realiseren en niet voor exploitatiekosten. Er is vaker een beroep gedaan op de gemeenschap en organisaties dieren te adopteren. Dit houdt in dat zij maandelijks of per kwartaal geld ter beschikking stellen om ervoor te zorgen dat zo een dier de nodige zorg krijgt. Er zijn organisaties die dit hebben gedaan, maar er moeten meer van deze initiatieven komen.

Wateroverlast te Tourtonne 6 vooral te danken aan slechte ontwatering - Bridj Village staat blank, projectontwikkelaar niet te bereiken

2012-02-03T07:25:00.002-03:00

Tourtonne 6 kampt met enorme wateroverlast

Leonardo da Vincistraat, Tourtonne

03-02-2012 Starnieuws

In diverse huizen op Tourtonne 6 is het water naar binnen gedrongen. Kinderen zijn niet naar school gegaan en veel volwassenen kunnen het huis niet uit. Verschillende straten staan bijkans een meter onder water.

Bewoners van Bridj Village zitten met hun handen in het haar en kunnen de projectontwikkelaar niet bereiken. Hortencia Alken en Lloyd Hofman zeggen aan Starnieuws dat ze niet weten wat te doen. Sommige huizen hebben ook geen elektriciteit omdat er een kortsluiting is opgetreden in het ondergrondse elektriciteitsnet. Sanitaire voorzieningen zijn niet te gebruiken.

Vastgelopen bestelwagens en zelfs pick-ups moesten met behulp van een tractor uit eruit getrokken worden. Taxi’s rijden niet meer in de omgeving. De bewoners zijn bang dat zij straks geïsoleerd zullen raken.

Volgens de bewoners deugt de ontwatering van het project niet. Een dijk heeft het begeven. De projectontwikkelaar laat per brief weten dat er een oplossing komt. De bewoners zeggen dat ze hier niks van merken.

Diverse mensen zien het niet meer zitten en hebben besloten om voorlopig elders hun intrek te nemen. De gedupeerde mensen hopen dat er gauw een oplossing komt in de situatie. Zij zijn bang dat het water nog dagen zal blijven zitten.

Er heerst een dengue epidemie en de meeste gevallen zijn in Paramaribo-noord genoteerd. De buurtbewoners vrezen dat er nog meer ziekten zullen uitbreken door de onhygiënische situatie.

René Gompers

Malaria doodt twee keer zoveel mensen als eerst werd aangenomen - 1.2 Miljoen doden jaarlijks - Amerikaans onderzoek spreken cijfers WHO tegen

2012-02-02T21:17:00.001-03:00

Malaria is twice as deadly as first thought after disease claims 1.2million lives in a year

U.S study found malaria death rate twice the number cited by World Health Organisation

02-02-2012 By Daily Mail Reporter, The Daily Mail (UK)

Malaria is killing almost twice as many people around the world than was previously thought, a study has shown.More than 40 per cent of the victims are older children and adults, challenging the belief that the vast majority of deaths occur among the under-fives.

The infectious disease claimed 1.2 million lives worldwide in 2010, according to the new research. This is nearly twice the number cited in a report from the World Health Organisation (WHO) published last year.

The scientists, led by Dr Christopher Murray, from the Institute for Health Metrics and Evaluation (IHME) at the University of Washington, US, analysed all available data on malaria mortality from 1980 to 2010.Their findings, published in The Lancet medical journal, showed consistently higher death tolls than those in the 2011 World Malaria Report.

For children younger than five in Africa, death estimates were 1.3 times higher. For children and adults in Africa they were 8.1 times higher, and for individuals of all ages outside Africa they were 1.8 times higher.

Worldwide, 433,000 more people over the age of five had been killed by malaria than WHO estimates suggested.

'You learn in medical school that people exposed to malaria as children develop immunity and rarely die from malaria as adults,' said Dr Murray. 'What we have found in hospital records, death records, surveys and other sources shows that just is not the case.'

The better news was that after peaking in 2004 at 1.8 million, the number of fatal malaria cases had fallen each year. Between 2007 and 2010 they had seen an annual decline of more than seven per cent.The trend was chiefly due to health initiatives driven by major aid organisations such as the Global Fund to Fight Aids, Tuberculosis and Malaria, said the researchers.

'We have seen a huge increase in both funding and in policy attention given to malaria over the past decade, and it's having a real impact,' said co-author Dr Alan Lopez, from the University of Queensland in Australia.

'Reliably demonstrating just how big an impact is important to drive further investments in malaria control programmes. This makes it even more critical for us to generate accurate estimates for all deaths, not just in young children and not just in sub-Saharan Africa.'With the larger number of deaths, the goal of reducing malaria mortality to zero by 2015 might be unrealistic, the researchers pointed out.

They wrote: 'We estimated that if decreases from the peak year of 2004 continue, malaria mortality will decrease to less than 100,000 deaths only after 2020.'

Brits lab laat genetisch gemodificeerde 'zelfmoord' muskieten vrij op Caribbisch eiland, Grand Cayman, om dengue te bestrijden.....- Bewoners wisten van niets - Muskieten vliegen ook rond bij Juazeiro, Brazilie

2012-02-02T12:11:00.002-03:00

Genetically Modified Pests
The Controversial Release of Suicide Mosquitoes

02-02-2012 By Rafaela von Bredow, Spiegel Online (Germany)

Oxitec/ Derric Nimmo

The British lab that developed the GM mosquitoes claims that
the mosquito population on Grand Cayman island
dropped by 80 percent following the release.

A British biotech lab has released huge numbers of genetically modified mosquitoes in an effort to combat dengue fever. But locals, some say, were not adequately informed of the experiment -- and now a debate has erupted over the potential dangers to humans.They buzz very, very quietly. That infuriating high-pitched whirring that can rob you of your sleep on summer nights is not part of their repertoire.

At this small laboratory near the English university town of Oxford, maintained at a steady 28 degrees Celsius (82 degrees Fahrenheit), the mosquitoes emit no more than a light purr. Their victims can't hear them it until it's almost too late.

Insectophiles might find these animals pretty because of the white markings on their dark bodies. Only the dried drops of blood -- horse blood -- on the gauze lining of their cages reveal how these animals feed.

The insects in question are female yellow-fever mosquitoes, some of the most dangerous animals on the planet. In addition to the illness after which they were named, they also transmit the dengue virus.Dengue fever is on the rise worldwide and spreading faster than any other insect-borne viral disease. Every year, female mosquitoes infect at least 50 million people in tropical and subtropical regions (the males don't bite). More than 20,000 of their victims -- most of them children -- succumb to their illness.

The mosquitoes at the lab near Oxford serve a rather different purpose: To save human lives. Scientists have implanted a gene they hope will wipe out these mosquitoes' wild cousins. When males from the lab mate with wild females, their larval offspring die within a short space of time. The lab insects have been produced to commit infanticide.

Not Exactly a Villain
Yet something of a scientific thriller has developed around these designer animals. Were anyone to turn it into a horror movie, the story would go something like this: At the heart of the tale there are the managers and scientists at a British biotech firm. These are the bad guys. Their crime: Secretly exposing the unsuspecting inhabitants of a faraway Caribbean island to mutant mosquitoes; a flying army of horrific creatures hungry for people to prey upon. The company -- of course -- is only interested in the huge profits it hopes to make.
And then there are the good guys; upstanding researchers and idealistic activists determined to ruin the bad guys' evil plans.

By this interpretation, Luke Alphey would be the head villain of the story, though his boyish looks and lean stature wouldn't exactly typecast him for the role. At the most, his occasional braying laughter would fit the character.

Alphey, 48, is the co-founder and chief scientific officer of Oxitec, an Oxford University spin-off. Oxitec headquarters is located in a brick building covered with wild grape in Milton Park, an industrial zone by the road leading to the famous university town.It was Alphey, a genetic engineer, who dreamed up the idea of the novel insects while he was at Oxford. Today, standing next to the blood-spotted mosquito cages in a disposable lab coat, he defends himself, his company and his mosquitoes.

Micha Theiner/ DER SPIEGEL

Luke Alphey, co-founder and chief scientist of Oxitec, believes
that genetically modified mosquitoes could help eradicate
mosquito-borne illnesses. His methods, however, are not uncontroversial.

"It was the right time to go out into the field," he insists.Alphey is referring to the fall of 2009, when he and his colleagues released their designer mosquitoes on Grand Cayman, an island in the Caribbean. The following year they released over three million more of these genetically-modified (GM) mosquitoes. The experiment will go down in scientific history as the first release of GM insects that could bite humans.

What's scandalous about this field trial is that it was largely conducted in secret. Few people on Grand Cayman knew the mosquitoes were genetically modified. The local population was largely kept in the dark.When the trials were made public a year after the first release of the insects, the locals wondered whether they'd been bitten by these potentially dangerous Frankenstein mosquitoes.

Understandably, they felt taken advantage of. "I believe that we are the guinea pigs here," wrote a disgruntled islander on the website of the Cayman News Service. Another asked: "Are we considered so dim-witted and unlearned that we cannot participate in our own environment? Were we considered to be a calculated risk?"

Nongovernmental organizations like GeneWatch, a British NGO, have condemned the experiments with GM mosquitoes.

Moths Too
The key question is about what scientists may and may not do. Can they simply release flying, human-biting laboratory-made creatures into the air? And who controls such activity if this is undertaken for a firm that seeks to profit from it?

Companies don't like divulging their plans, preferring to keep their technology under wraps, particularly when it comes to potential dangers. As such, the work of biotech companies must necessarily be the exact opposite of what scientific research ought to be: transparent. That's the crux of the matter.

Despite the Cayman PR debacle, Oxitec is moving forward undeterred. The yellow-fever mosquitoes from Milton Park have since been released in Malaysia. More trials are planned for inhabited areas there, because that's where yellow-fever mosquitoes thrive. They specialize in feeding on humans.The genetically-modified creatures are also currently buzzing around near the city of Juazeiro in eastern Brazil.

Mosquitoes are due to be released in other dengue-plagued countries too, including Panama, India, Singapore, Thailand and Vietnam. They could also soon turn up in Key West, Florida as early as March; preparations there are underway. And that's just the mosquitoes.

Swarms of genetically modified pink bollworm moths, a plant pest in their natural state, have already been unleashed over the fields of Arizona.

Oxitec's latest plan involves another genetically engineered moth, the diamond-back or cabbage moth, which it wants to release in England. In the future, it is hoped, these agricultural pests will likewise mate with naturally-occurring animals to produce dead offspring.

"Oxitec wants to become the next Monsanto," says Gerald Franz, the molecular geneticist at the International Atomic Energy Agency's insect laboratory in the Austrian town of Seibersdorf, referring to the American biotech giant that dominates the business in GM agricultural plants. Indeed, Oxitec already has a monopoly on genetically-modified insects.

The findings of a study published in the renowned scientific journal PLoS Neglected Tropical Diseases on Tuesday could well make life even more difficult for Oxitec. The paper was written by Guy Reeves and his colleagues.

The 39-year-old Briton with curly blond locks is a researcher at the Max Planck Institute for Evolutionary Biology in Plön, northern Germany.The geneticist has searched through scientific journals, permit applications and regulations. His findings, reviewed and approved by his peers, primarily reveal one thing:

The Grand Cayman experiment wasn't an exception; a mere oversight by muddle-headed scientists that somehow forgot to inform the local population adequately on their way from the lab to the field."Whatever happened in the Caymans is quite likely to be used as a model for releases in your community, wherever you live in the world," Reeves suggests.

Through the Back Door
In other words, the approach used in the Caymans was well thought out, as if a small group of ambitious biotech managers were trying to introduce a completely new technology through the back door. There are a number of factors that helped them in their endeavor:
■The novelty of the technology, which makes it harder for regulatory authorities to assess the risks associated with the field trials;
■The desperation of countries with a high prevalence of dengue, whose willingness to take risks is therefore all the greater;
■The fact that there are no drugs or approved vaccines yet, and conventional methods for combating mosquitoes -- for instance insecticides -- are insufficient in tackling the problem. Every new weapon is therefore welcome;
■Good contacts to decision-makers at US approval bodies, whose assessments of risk are valued by experts in other countries.
And it is quite possible that Luke Alphey's lab-tweaked creatures will indeed prove to be a blessing for humanity, especially in countries plagued by dengue. The way these creatures precipitate their own demise is extremely ingenious.

Ever since the 1950s, male pests have typically been sterilized by exposing them to radioactivity, and then released to mate with females in the wild. Today a similar effect is created by inserting malevolent genes. Alphey has given his yellow-fever mosquitoes genetic material that the males pass onto their offspring when they mate with wild females. This genetic material could be called a "suicide gene" because the protein it produces poisons the larvae. As a result, the hosts gradually wipe themselves out.

M. A. Pushpa Kumara / DPA

For decades, humanity has tried to limit mosquito-borne illness,
using all manner of insecticides and other techniques.
Genetic modification is promising, but the potential risks
have not yet been thoroughly explored.

According to Oxitec, this suicide system works not only in the lab, but also in the field, as the trials on Grand Cayman proved. Eighty mating waves with the lab-manipulated males over a period of 11 weeks allegedly reduced the local mosquito population by 80 percent.

Unknown Consequences And the potential risks?
These are only now coming to light in full, partly thanks to the efforts of Guy Reeves. The problem is that genetically-modified female mosquitoes can still bite humans. This means the protein which kills their own larvae might be injected into humans when the mosquitoes suck their prey's blood, with unknown consequences for the human organism.

However Luke Alphey has a plausible-sounding set of arguments to allay such fears. "We only release males," he says. What's more, he claims the protein isn't produced in the salivary glands, so it isn't in the female mosquito's saliva in the first place. Being bitten by Oxitec's mosquitoes is therefore allegedly just like being bitten by "normal mosquitoes."It does indeed seem unlikely that the lab animals could cause damage.

Nonetheless Alphey admits his technique isn't perfect yet, and GM females may therefore also be released accidentally. And we have to take him at his word that the larva-killing protein definitely can't be injected into the human blood stream. Unfortunately, like so much else, he can offer not peer-reviewed scientific proof.

Alphey says Oxitec spoke to people on Grand Cayman, and that the locals didn't express concern about being bitten by GM mosquitoes. He claims the islanders hadn't even asked him about it. "It's not really for us to tell them what their concerns should be," he says.

Fundamental Questions
It is precisely this attitude -- this lack of openness -- that isn't exactly making Oxitec many friends. Guy Reeves says: "One has to answer these fundamental questions that most people will have before releasing the animals."The geneticist doesn't think Oxitec's techniques are "particularly risky" either. He simply wants more transparency. "Companies shouldn't keep scientifically important facts secret where human health and environmental safety are concerned," he says.

Reeves himself is working on even riskier techniques, ones that could permanently change the genetic makeup of entire insect populations. That's why he so vehemently opposes Oxitec's rash field trials: He believes they could trigger a public backlash against this relatively promising new approach, thereby halting research into genetic modification of pests before it really gets off the ground.He's not alone in his concerns.

"If the end result is that this technology isn't accepted, then I've spent the last 20 years conducting research for nothing," says Ernst Wimmer, a developmental biologist at Germany's Göttingen University and one of the pioneers in this field. Nevertheless he says he understands Oxitec's secrecy: "We know about the opponents to genetic engineering, who have destroyed entire experimental crops after they were announced. That, of course, doesn't help us make progress either."

Translated from the German by Jan Liebelt

Green Heritage Fund Suriname 'viert' met video de Internationale Dag van Biodiversiteit, thema 'Marine Biodiversity', 22 mei 2012

2012-02-02T08:59:00.002-03:00

The Green Heritage Fund Suriname celebrates marine biodiversity year, the year of the Water Dragon, 2012, by making people aware of the state of our oceans and the life that is contained in it.

Noot Kraaijer:
Marine Biodiversity is the theme for this year's International Day for Biodiversity (IDB). Designation of IDB 2012 on the theme of marine ecosystems provides Parties to the Convention on Biological Diversity (CBD) and everyone interested in marine life, the opportunity to raise awareness of the issue and increase practical action.

See what's happening in your country on 22 May 2012

Voorspelbare tips van Meteodienst in geval van rukwinden en onweer: uw dak moet goed vast zitten en bij kleine wervelwinden 'ruiten, ramen en deuren stevig dicht houden'....

2012-02-01T21:05:00.000-03:00

Meteodienst waarschuwt voor rukwinden

01-02-2012 GFC Nieuws

PARAMARIBO – De Meteodienst waarschuwt voor mogelijke rukwinden en roept de bevolking op om alvast voorzorgsmaatregelen te treffen. Men moet voor het begint te onweren, nagaan of het dak goed is bevestigt en bij kleine wervelwinden moeten de ruiten, ramen en deuren stevig dicht worden gehouden.

Hierdoor kan voorkomen worden dat er doorstroming plaatsvindt van harde winden. De rukwinden doen zich voornamelijk voor tijdens de grote regentijd.

Volgens informatie van de Meteodienst heeft de kleine regentijd nu ook haar intrede gedaan; eigenlijk aansluitend op de grote regentijd. In de afgelopen periode is er namelijk minder sprake geweest van droge dagen, tussen de twee regenseizoenen.

De informatie van de Meteodienst is beschikbaar voor alle belanghebbenden, ter voorkoming van mogelijke natuurrampen. De Meteodienst hoopt verder, dat met haar informatie, ook de verantwoordelijke overheidsinstanties rekening zullen houden, zodat er geen onnodige verstoppingen zullen ontstaan in de verschillende waterafvoerwegen, vanwege de te verwachten extra neerslag. Sinds gisteravond regent het continu, in het noordelijk deel van ons land.

Struisvogel op 1 februari aan de wandel in de Bonistraat, omgeving Geyersvlijt...... wie is de eigenaar

2012-02-01T19:22:00.000-03:00

(Bron: Facebook - Sugenda Suriname, 01-02-2012)

Noot Kraaijer:

De Henk Abrahams Stichting maakt op 2 februari op haar Facebook-pagina bekend dat de eigenaar van de vogel is gevonden:

'Na intensief speurwerk is de Henk Abrahams Stichting gekomen achter de eigenaar van de struisvogel die gisteren losliep op Geyersvlijt. De eigenaar heeft de dieren reeds vanaf ze kuikens zijn. Gisteren ging het even mis en is eentje ontsnapt tijdens een poging de dieren naar een andere, vee...l grotere lokatie te vervoeren. Inmiddels zijn ze alle drie op hun nieuwe lokatie. Wij hebben vernomen dat er redelijk goed voor de dieren wordt gezorgd en de nieuwe lokatie heel groot is en de dieren meer dan voldoende bewegingsruimte hebben. Dit weekeinde gaat de Henk Abrahams Stichting een kijkje nemen op de nieuwe lokatie en de eigenaar de nodige adviezen geven ten aanzien van de verzorging van de dieren.'

Maar, hoe komt iemand in Paramaribo aan struisvogels. De meest voor de hand liggende verklaring is dat deze geboren zijn in de Paramaribo Zoo en daar gekocht zijn. Lees deze twee artikelen:

http://sranan-news.blogspot.com/2009/01/paramaribo-zoo-huurt-speciale.html

http://sranan-news.blogspot.com/2009/05/veel-jonge-struisvogels-in-paramaribo.html

Twee mannen in regio Rotterdam gearresteerd voor illegale handel in exotische vogels uit Suriname....

2012-02-01T16:18:00.001-03:00

Illegale handel in exotische vogels ontmaskerd

01-02-2012 De Telegraaf (Nederland)

ROTTERDAM - De politie Rotterdam-Rijnmond heeft woensdag twee mannen aangehouden die in exotische vogels gehandeld zouden hebben. Het tweetal, een 36-jarige Rotterdammer en een 58-jarige man uit Spijkenisse, wordt verdacht van verduistering en heling van de vogels. Ook zouden ze de dieren hebben mishandeld.

Een van de mannen werkte in het Nederland Opvangcentrum Papegaaien (NOP) in Veldhoven.

Het tweetal zou illegaal exotische vogels uit Suriname hebben ingevoerd. Bij het doorzoeken van de woningen van de mannen is een aantal vogels, geld en een vuurwapen in beslag genomen.

Inwoners Guyana alert: overstromingen dreigen in onder andere Mahaica en Mahaicony Creek

2012-02-01T12:42:00.002-03:00

Guyana residents on alert for flooding

01-02-2012 Caribbean360 (Barbados)

GEORGETOWN, Guyana, Wednesday February 1, 2012 – Unusually high rainfall for the first month of the year has resulted in the East Demerara Water Conservancy reaching threatening levels.

As a result, residents of the Mahaica and Mahaicony Creek were placed on alert and advised to take the necessary precautions for flooding as government announced plans yesterday to release water from the swollen East Demerara Water Conservancy into the Creek.

The opening of the Maduni Sluice to release the water during low tide starting yesterday will relieve the swelling EDWC dams.

Minister of Agriculture, Dr. Leslie Ramsammy said: “This is the latest of the actions we have taken to maintain the conservancy at a safe level. In most of the places where we measure the amount of rainfall, the amount of rainfall for January 2012 has surpassed by several fold the long term average for January,” he said.

However, once the waters are under control once again the Maduni Sluice will be closed and the Dermerara River outlets relied on exclusively once again. Residents of Mahaica Creek encountered a similar situation in 2005 and 2006 when they were forced to endure deep floodwaters following the release of water from the EDWC.

Inside Story Americas - The real cost of Brazil's dam

2012-02-01T11:20:00.001-03:00

The proposed multi-billion dollar Belo Monte dam project on the Xingu river in northern Brazil has long been controversial. Critics say it will only help local industries and not the population. Guests: Eve Bratman, Emelio La Rovere and Ken Green.

Boeren te Saramacca kampen met ernstige waterproblemen - Eigenaren gronden onderhouden die niet: lozingen niet opgeschoond, kokers lopen vol

2012-02-01T09:47:00.002-03:00

Landbouwarealen Saramacca verzuipen

dWT foto/Claudio Barker
Door dit lek in een van de dammen op een landbouwareaal in Saramacca,
kan het zwampwater makkelijk de beplanting van boeren bereiken.
Staatsolie is nu ingesprongen om het euvel te verhelpen.-.

Staatsolie komt boeren tegemoet

01-02-2012 door Gilliamo Orban, De Ware Tijd

SARAMACCA - Staatsolie komt boeren van Saramacca tegemoet om wateroverlast tegen te gaan. Om hiervoor in aanmerking te komen, moeten ze eerst een aanvraag bij het bedrijf indienen. Volgens het hoofd van de afdeling Publiciteit en Communicatie van Staatsolie, Widija Jungerman, heeft het bedrijf al hulp verleend aan twee boeren om onder meer hun weggespoelde dammen te herstellen.

Schuld buren
Onlangs is een deel van de 200 hectare grote landbouwgrond van rijstboer Humphrey Poeran hij heeft ook hulp gekregen van Staatolieonder water gelopen. De wateroverlast kostte hem een kalf van zijn ongeveer 400 tellende kudde runderen. “Dit is de schuld van eigenaars die hun gronden niet onderhouden”, zegt Poeran. Op zijn perceel staat nog steeds de allereerste jaknikker van Staatsolie in bedrijf sedert 1982.

Volgens de landbouwer worden de lozingen niet opgeschoond, waardoor het water niet vrij kan wegstromen. Daarnaast kunnen de kleine kokers die onder de Gangaram Panday weg lopen, het overtollige water niet snel genoeg leiden naar de Saramaccarivier. “Ze zijn te klein waardoor het water wordt belemmerd om vrij te stromen.

Vooral de zware regen van de afgelopen tijd verergert het proces”, weet rayonleider van het ministerie van Landbouw Veeteelt en Visserij (LVV) in Saramacca, Oomprakash Bachasingh.

Overtuigen
Rijstboeren en veehouders, ongeveer 35, met productiearealen in en nabij het exploitatiegebied van Staatsolie in Saramacca, kampten in 2010 al met overstroomde gronden. Bijkans 60 runderen zijn hierdoor verdronken en vele rijstboeren leden miljoenen schade. Ze legden toen direct een verband met booractiviteiten in het achtergelegen zwampgebied. Zij voelden zich gesterkt door bevindingen van LVV.

Jungerman zegt dat het staatsbedrijf de boeren toen heeft gebracht voor een oriëntatie naar het exploitatiegebied. Daar heeft het bedrijf de boeren ervan kunnen overtuigen dat het niet de schuld is van Staatolie, dat de arealen onder water zijn gelopen. “We hebben juist erger kunnen voorkomen.” Volgens Jungerman is er nu een goede communicatie met de boeren, die altijd voor klachten terecht kunnen bij het staatsbedrijf.

Guyana krijgt mogelijk Australische steun voor milieuvriendelijke goudwinning

2012-01-31T16:50:00.001-03:00

Australia willing to offer Guyana eco-friendly mining assistance

31-01-2012 Written by Kwesi Isles, Demerara Waves (Guyana)

The Guyana government may approach the Australians for assistance in promoting an environmentally sound local mining sector according to visiting Member of Parliament Richard Marles.

The Parliamentary Secretary for Pacific Island Affairs was in Guyana Monday for a one-day visit during which he met Prime Minister Samuel Hinds, Foreign Minister Carolyn Rodrigues-Birkett, other government officials and CARICOM Secretary General Irwin LaRocque.

Responding to a question on areas for possible collaboration arising out of the discussions Marles identified the Guyanese interest in developing the mining industry. "Australia is a country whose economy is similarly based on mining; we have a particular expertise in mining and there are indeed some Australian interest now involved in exploration here in Guyana." He noted that like Australia, Guyana's mining districts are located among the indigenous population and stressed that environmentally responsible mining is one area for future collaboration.

The Guyana government has been emphasizing the need for environmentally sound mining including safer use of mercury until it is eventually phased out globally, back-filling and re-vegetating of mined out areas and better coordination between the mining and forestry sectors to minimize the felling of trees.

Under the Low Carbon Development Strategy and the Guyana-Norway agreement, the South American country is committed to reducing the impact of mining and forestry on the rainforest that absorbs greenhouse gases and reduces climate change.

Meanwhile, Marles, whose next stop is Grenada, noted that there are already areas in which the Caribbean is benfiting from its relationship with his country, namely climate change assistance and scholarships. According to Marles, it is important that collaboration between the two sides be recognised in light of the understanding they have of the challenges facing small countries.

Journalisten krijgen onder uit de zak van minister Waterberg - 'Media waren venijnig bezig berichtgeving rond dengue op te zwepen en ambtenaren tegen elkaar uit te spelen' - 'Geen epidemie in december, wel in januari'

2012-01-31T13:06:00.001-03:00

Volksgezondheid heeft veiligheidsplan aanpak dengue

31-01-2012 Starnieuws

Minister Celcius Waterberg (Volksgezondheid) deelt in De Nationale Assemblee mee dat media venijnig bezig waren om de berichtgeving rond dengue op te zwepen en functionarissen tegen elkaar uit de spelen.

Hij benadrukt dat in december er geen sprake was van een dengue-epidemie. Dat is in januari het geval. Waterberg antwoordt op vragen van assembleeleden dat er een veiligheidsplan is om dengue te bestrijden. Later op de dag stelt hij dit plan ter beschikking van het parlement. Ook de fractieleider van de Mega Combinatie Ricardo Panka, ondersteunt de bewindsman en voert aan dat media het volk nodeloos opzwepen. Hij is blij met de informatie die verstrekt is in het college.

Cijfers
De bewindsman deelt mee dat in 2010 er 509 'suspecte gevallen' zijn gemeld. Na testen bleken 355 negatief en 154 positief te zijn. Vorig jaar zijn 409 testen uitgevoerd. Hiervan waren 332 negatief en 77 positief. In januari dit jaar waren er 163 meldingen. Hiervan zijn 106 negatief en 57 positief. Waterberg merkt op dat dit heel hoog is en op basis van de cijfers die nu beschikbaar zijn, is er sprake van een epidemie. "Wij moeten rekening houden met de richtlijnen van de wereldgezondheidsorganisatie WHO/PAHO", stelt de bewindsman.

De bespuiting met malathion wordt om de ene week uitgevoerd. Hierdoor worden de volwassen muskieten gedood, de eitjes niet. Daarvoor is er een ander middel, BTI, dat in waterhoudende voorwerpen en op percelen wordt gestrooid.

Waterberg zegt dat niet iedereen meewerkt op mensen toe te laten in huizen en percelen. In Commewijne heeft dit middel ervoor gezorgd dat dengue drastisch is afgenomen.

Grof vuil
Het opruimen van grof vuil is een groot probleem. Mensen willen geen vuilstortplaats in hun omgeving hebben. Er is nog geen plek gevonden om grof vuil te dumpen. Het ministerie van Openbare Werken is verantwoordelijk voor vuilophaal. In Paramaribo-noord zijn de meeste gevallen van dengue geconstateerd door veel illegale stortplaatsen. De bewindsman zei dat er genoeg middelen zijn om de dengue te bestrijden. Er zijn onvoldoende manschappen.

Tegen dengue is er nog geen medicijn in de wereld. De symptomen worden bestreden. Waterberg legt uit dat er altijd een dengue dreiging is in het land. Tijdens regenseizoenen wordt de dreiging erger. Volgens de minister beginnen de bespuitingen resultaten af te werpen. Het aantal dengue gevallen is licht afgenomen. De minister doet een beroep op de samenleving om rommel op te ruimen en het water in vazen regelmatig te verversen. De dengue-muskiet legt eitjes in stilstand schoon water.

LVV heeft zich verkeken op 'moeilijkheidsgraad' import Braziliaanse slachtkoeien - Prijs te hoog, problemen met transport, ......., .......,

2012-01-31T12:57:00.002-03:00

Import slachtvee ondervindt stagnatie

31-01-2012 Dagblad Suriname

Paramaribo - Het zal nog zeker even duren, eer de eerste slachtrunderen in Suriname aankomen. Het bedrijf Caribbean Meat Processor die de runderen zou importeren, is volgens Edmund Rozenblad, onderdirecteur directoraat Veeteelt van LVV, nog in onderhandeling met de exporteur over de prijzen.

Volgens Rozenblad schijnt het toch niet zo goedkoop te zijn als velen denken. Bovendien is er een groot probleem met transport. Het aantal runderen dat het bedrijf geïmporteerd wil krijgen, is naar Braziliaanse maatstaven heel miniem, waardoor het moeilijk is om een boot te vinden. De kleinste boot waarover de Brazilianen beschikken, is bestemd voor transport van drieduizend beesten.

De Vereniging van Surinaamse Melkboeren (VSMB) is fel gekant tegen de import van slachtvee uit Brazilië. Zij doen er alles aan om dit stop te laten zetten. Inmiddels heeft de minister van LVV aangegeven dat ondanks de vele protesten uit de samenleving de import doorgaat.

De overheid heeft haar goedkeuring gegeven aan de import van slachtdieren uit Brazilië om op deze manier te trachten de ontstane schaarste aan vlees en vleesproducten tegen te gaan. Het streven was om de eerste runderen in november 2011 binnen te halen, maar dat is het bedrijf niet gelukt.

Dode vissen spoelen niet meer aan op kust Coronie - Doodsoorzaak paar duizend aangespoelde dode katvissen nog niet bekend: onderzoeksrapport LVV/BOG blijft uit....

2012-01-31T12:46:00.003-03:00

Geen dode katvissen meer in Coronie

31-01-2012 Dagblad Suriname

Paramaribo - Reeds langer dan een week zijn er geen dode katvissen op het strand in Coronie te bespeuren. ‘Het is opeens opgehouden’, zegt districtscommissaris Harriette Ramdien aan Dagblad Suriname.

Echter, er is geen verklaring uitgebracht door de dienstdoende instanties. Naar verluidt zou het ministerie van LVV in samenwerking met het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) zich buigen over het vraagstuk en een rapport uitbrengen. ‘Het rapport is nog steeds niet uit. We weten niet wat er precies aan de hand was.’

Duizenden vissen van klein tot groot waren aangespoeld op het Coroniaanse strand. Dit heeft zeker 4 tot 5 dagen aangehouden. Hoewel de dc aangaf te verwachten dat de bevindingen van instanties de afgelopen week binnen zouden zijn, blijkt er hiervan geen sprake te zijn.

De Coroniaanse bevolking vreesde ervoor dat de drugsverslaafden de vissen zouden rapen om deze aan de man te brengen. De katvis is veel gevraagd. Deze vrees werd ontkracht door de burgermoeder. Volgens enkele bewoners heeft een dergelijk natuurverschijnsel zich in het verleden al voorgedaan in het district. Het zou verband houden met het zoutwater in combinatie met de veranderde weersomstandigheden, waaronder de vissen zich niet kunnen handhaven en sterven.

Asha Bhagwat

Ondanks veel bezwaren gaat granman Aboikoni der Saramaccaners akkoord met TapaJai-project en aanleg weg naar Brazilie....

2012-01-31T09:44:00.001-03:00

Aboikoni geeft toestemming voor Tapajai en zuidelijke weg
Bevolking wil zekerheden

31-01-2012 De Ware Tijd

Paramaribo - Granman Belfon Aboikoni, grootopperhoofd der Saramaccaners, heeft president Desi Bouterse laten weten geen moeite te hebben met het Tapajai-project en met de naar het zuiden geprojecteerde weg die uiteindelijk de verbinding met Brazilië moet gaan vormen.

In het weekend is vergaderd te Asidohopo en via het assembleelid Fredrik Finisi is de boodschap naar Paramaribo gestuurd, dat er geen bezwaren bestaan.De meningen waren tijdens de krutu zeer verdeeld. Een groot deel van de krutugangers vindt dat de projecten geen voortgang moeten vinden. Althans niet voordat een aantal zekerheden is gegeven door de centrale overheid.

Steven Petrusi, die de krutu bezocht, zegt dat de bevolking niet tegen ontwikkeling is. “Maar we hebben geleerd uit het verleden. Toen de stuwdam werd gebouwd, is de mensen ook heel wat voorgehouden.Toch hebben we tot de dag van vandaag bijna geen voordeel uit de stuwdam.”

Tijdens de krutu is ook naar voren gebracht dat voordat welk onderzoek ook wordt verricht, de grondenrechten worden vastgelegd en aan gebiedsafbakening wordt gedaan. Dit is uiteindelijk niet overgenomen door Aboikoni.

Projecten
Het Tapajai-project houdt in het omleiden van de Tapanahonyrivier via de Jaikreek naar de Surina- merivier, waardoor het stuwmeer over meer water kan beschikken. Hierdoor kan meer elektriciteit worden opgewekt. Echter vrezen de Aucaners in het Tapanahonygebied dat als de rivier wordt omgeleid, er in hun gebied extreme droogte zal plaatsvinden.

Een deel van de Saramaccaners vreest dat door de omleiding hun gebied hogere waterstanden zal meten, waardoor ook zij negatieve effecten kunnen ervaren, zij het minder dan hun Aucaanse broeders. Rekening houdend met de gevoelens van de Aucaners maakte Aboikoni wel de opmerking dat indien de Aucaners geen moeite hebben met het project, hij geen tegenstander is van het project. De weg naar het zuiden zou in eerste instantie tot aan Semoisi worden getrokken.

Niet klaar
Ook met de weg naar het zuiden hebben de onderdanen van Aboikoni geen moeite, maar zij wijzen erop dat wanneer de weg naar Brazilië er is, er tal van andere invloeden zullen zijn. Op grond hiervan willen zij dat eerst hun grondenrechten gewaarborgd zijn.

Naar wat van verschillende krutugangers wordt vernomen, is in de grote vergadering een storm van kritiek geweest, nadat onder andere het assembleelid Frederik Finisi een pleidooi hield voor het alvast realiseren van de projecten, terwijl gewacht wordt op de oplossing van het grondenrechtenvraagstuk. Daarom zal de zaak niet zo gelaten worden, nu de granman toestemming heeft verleend. Zeker de jongeren gaan ervan uit dat alsnog rekening wordt gehouden met de grondenrechten.